.XVI.

hr̄c bn̄ficium ſimplex vel capellam nō curataꝫſine diſpenſatione pape intitulatā: nec ep̄us ī hocpoteſt diſpenſare nec abbas vel alius prelatꝰ alicuiꝰ ordinis. Si aliquis regularis impetrauit licentiā tranſeundi ad aliqua artiorē religionem:⁊ hoſtea penitet eum: Querit̉ ſi pͥmi tenent̉ eumrecipere. Dicit guil. ꝙ ſi nō īuenit artiorē vbi recipiat̉: vel ſi nō poterat ſuſtinere aſperitate illius⁊ reuerti vult ante factam ꝓfeſſionē non poteſtrepelli pre textu pͥoris licentie vel renūciationiscum facta fuerit ex cā: vt .ſ. trāſiret ad artioreꝫ: ⁊cā ſubſecuta nō eſt. Secus at ſi ꝓfeſſionē feceritī ſecunda. Si āt abbas ⁊ cōuētus licētiauit aliquem ſimpl̓r: ⁊ ille renunciauit ſimpl̓r: nō ex aliqua cā niſi forſan ex odio: ẜm guil. nō valet licentia: qꝛ hoc eſt dare licentiā vagādi: quod ꝓhibetur. 18. q. 2. c. abbates. tn̄ ẜm Auguſtinum expellipoteſt: quando nō vult ferre penā de culpā quācommiſit.De bonis tranſeuntiūde vna religione ad aliā: Nota ẜm Hoſtien̄. ꝙ fiquis exit de vna religione ad aliā ante ꝓfeſſionē: nō eſt dubiū ꝙ cū ī oībꝰ rebꝰ ſuis exijt: extrade reg. ſtatuimus. Intellige niſi ea abſolute ⁊ irreuocabiliter donaſſet. Sꝫ ſi poſt ꝓfeſſionē trāſit ⁊ ſine lnīa: res ſue remanēt priori monaſterio:⁊ qui ipſū recipit īputet ſibi. Si vero cū lnīa vl̓inuitus ex aliqua cā vadit ad ſecundū monaſteriū: tūc vſufructus rerū quas ꝯtulit pͥori monaſterio: debet̉ ſecundo qͣꝫdiu vixerit: ne ei exiſtatoneroſus. Et ſic intellige. 16. q. §. cognouimus. et27. q. i. ſi quis rapuerit. ¶ Religioſi mendicantes ſi tranſeūt ad ordine nō mendicantiū etiamde lnīa pape: nō hn̄t vocē vel locum in capituloetiā ſi ab alijs eis ꝯcedatur. Nec poſſūt habereprioratū nec aliquā adminiſtrationē nec quecūqꝫ officia etiā annua. Nec tanqͣꝫ vicarij vel miniſtri vel loca eoꝝ tenentes poſſunt quodcunqꝫregimen animarū exercere: vt de regu. c. vt profeſſores in cle.De tranſitu de vna religione ad aliam. Nota ꝙ pe. de pal̓: in. 4. di. 39.ſic dicit. Religio mendicantiū eſt ꝑfectior oī nōmēdicante: qꝛ ī voto caſtitatis oēs ſūt equales:quanto gͦ artior eſt pauꝑtas: tanto eſſentialit̓ eſtꝑfectior religio ceteris paribꝰ. Similiter in ꝑfectioribus eſt obediētia taxata. tanto religio eſtartior .i. perfectior. Quare gͦ corꝑalis exercitatioad modicū vtilis eſt: nullū aūt ſacrificiū eſt deomagis acceptū ſicut zelus aīaꝝ: qꝛ ad p̄dicandūfuit xp̄i religio eſſentialiter. illa religio cuiꝰ obedientia eſt ad p̄dicandū eſſentiale pͥncipaliter ⁊noīaliter inſtituta eſt ꝑfectior alijs. Et ex oī aliaad eā licet tranſire etiā ſi in pauꝑtate ⁊ auſteritate alia excellat: qꝛ hec eſt ꝑfectio ⁊ religio xp̄i: ētſi loculos habeat: qd̓ alia nō habet religio: quep̄dicationē eſſentialiter nō hꝫ annexā ſꝫ acciden

taliter poſt inſtitutionē ꝑ auctoritatē ſibi cōmiſſam ꝑ accidens ad hanc ꝑfectioneꝫ attingit: hecpe. Concor. do. Io. do. dicens ꝙ cū vnicuiqꝫ obfruge melioris vite ad altiorē ſtatum liceat trāſire: vt. 19. q. 2. due ſūt. de regu. c. licet. Nō ſolumcartuſien̄. ſꝫ cuiuſcūqꝫ ordinis fratres ordinē p̄dicatoꝝ pn̄t tanſire regulariter ad vnguē viuentem: ⁊ ꝙ ſit ꝑfectior alijs ꝓbat eadē ratione: quape. de pal̓. ⁊ ſubdit. Et ecōuerſo dico fratres p̄dicatores ad aliorum ordinū obſeruantiā nō poſſe deſcendere: niſi ī ordine p̄dicatoꝝ foret remiſſa religio. Tunc enī liceret tranſire ad aliū ordinem artius viuentē cū ꝓpoſito ⁊ facto ſic arte viuendi ⁊ nō laxe: ſicut in ordine pͥori: al̓s cenſeturapoſtata: qui cā libertatis vagādi aūt fugiēdi ordinis ſui diſciplinā: ad artiore aut altiorē tranſeunt noīe tm̄. hinc Io. an̄. ſuꝑ. c. ſane de regu. dicitNō eſt inſpiciendū p̓ncipiū fundationis reguletranſeūtis ⁊ recipientis: ſꝫ ſatis eſt ꝙ nūc ſit ſtrictioris vite illud ad qd̓ nūc tranſiuit: lꝫ forte tꝑefundationis fuerit laxioris ẜm Inno. nō enim lꝫdeſcendere. Et hoc eſt ꝯtra apoſtatas fratrū p̄dicatorum qui ꝓfitendo in aliquo monaſterio ſciBenedicti: vbi forte nō ſeruat religio: putant ſeeuadere apoſtaſiā: ꝯtra eos eſt lr̄a hec īdicto. c.ſane. cōſtitutiones enī p̄dicatoꝝ vltra regulā itaartant eos: ꝙ vita eoꝝ eſt aſperior qͣꝫ vita monachoꝝ: vn̄ cogendi ſūt redire ad primū ordinem:hec Io. an. Quidā etiā monaldus noīe magnuscanoniſta ⁊ theologus vt refert Io. do. dixit ſevidiſſe pariſius determinatione factā ꝑ doctores vniuerſitatis eiuſdē: ꝙ frater cartuſiēſis poteſt tranſire ad ordinē p̄dicatorū regulariter viuentē de iure cōi. Conſiliū etiaꝫ refert Io. do. ſevidiſſe franciſci de zab. ⁊ cuiuſdam magni peritideterminās monachū ſcī Benedicti obſeruantie laxioris poſſe tranſire ad ordinē p̄dicatoruꝫobſeruantie artioris. Et idē dicit Io. do. de ordine minoꝝ hoc in tractatu d̓ poſſeſſionibꝰ. Olimfiebat tranſitus ab ordinibꝰ mendicantiū ad ordines monachales quoſcūqꝫ ſine diſpenſationepape. Et reputabat̉ licitus in foro iudiciali eccleſie tanqͣꝫ tranſitus ad ꝑfectiorē ſtatum .ſ. ꝯtemplationis: cum tn̄ in rei veritate nō hoc intenderēttranſeūtes: ſꝫ vt maiori libertate ad malū vterētur: vt apparebat in ꝯuerſatione eoꝝ. Sꝫ ꝑ ꝯſtitutionē martini quinti decretū ē: vt de ordine mēdicantiū nullus poſſit tranſire ad aliquē ordinēmonachalē niſi cartuſien̄. etiā cū lnīa ſui ordinisniſi ſuꝑ hoc haberet diſpēſationē a papa: in quabulla diſpenſationis fieret mentio de ꝯſtitutiōemartini: al̓s eſſet ille apoſtata: nec poſſet manerein illo ordine ad quē tranſit vt habes. jͣ. ti. de excōmu. circa fi. Uerū ſi ꝗs ꝓpter ſua demerita expelleret̉ de ordine mendicantiū: qd̓ fieri pōt: tūcvidet̉ ꝙ talis poſſitⁱ trāſire ad ordinē monachalē quecūqꝫ volentē eū recipere: qꝛ extra religionē ⁊ habitū religiōis eē nō pōt: ⁊ ſic nō videturtunc neceſſaria diſpenſatio pape: ſic vidi ꝯſilia