XVI.
fieri religioſum qͣꝫ ad eccleſiaꝫ confugere. fugiēsad eccleſiam ꝓpter illa peccata nō traditur iuſticie ſeculari mutilandus: multo ergo magis debꝫtueri religioſus: ſecus eſt de cōmittente homicidium poſt ꝓfeſſionem: quia .ſ. exiſtens in eccleſia deliquit ⁊ ideo nō debet ab ea tueri. hec oīape. de pal̓. in. 4. di. 38.De profeſſione ſeruorum receptoruꝫ in religione. Nota ꝙ ſeruus nōdebet recipi in religione niſi de licentia dominiſui ſeu omnino factus liber. Ꝙ ſi receptus fueritſcienter vel ignoranter: ſi infra trienniū a tempore ingreſſus repetatur a domino ſuo: ⁊ nondumfecerit profeſſionem: debet reſtitui cum omnibꝰque attulit monaſterio fide accepta de impunitate ipſius. Poſt triennium vero repeti nō poſſet:niſi eſſet tam longe ꝙ inueniri non poſſit: vt. 17..q 2 c. ſi quis incognitus. Et currit dictum tempus triennij a die ſcientie. Et intelligitur hoc inomni genere ſeruoꝝ: ſiue ſint originarij ſiue aſcriꝑticij. Si vero talis ſeruus ante triennium fecerit profeſſionem: ſi vſus eſt fraudem in ſui receptione: quia .ſ. cuꝫ eſſet incognitus probauit perſalſos teſtes ſe liberum: ſi dominus ipſum repetit: debet reſtitui nō obſtante ꝓfeſſione facta extra de ſeruis nō ordi. c. oportet. Ray. ⁊ hoſtien̄.Si autem reſtitutus domino poſt profeſſionempoſtea manumiſſus fuerit id eſt liber factus: tenetur ẜm guil. redire ad monaſteriuꝫ: quia quātum in ipſo fuit monachus eſt factus. Si autemmonaſteriū fuit in culpa recipiēdi: puta qꝛ ſciebat ipſum eſſe ſeruum: vel quia neglexit inueſtigare: cum eſſet incognitus: ex quo ꝓfeſſus eſt debet remanere in religione: ⁊ monaſteriuꝫ debetpomino ſatiſfacere: ar. di. 54. ſi ſeruus. Ray.De profeſſo in monaſterio ſplendide viuente ⁊ nō ẜm regularē vitaꝫdicit Ray. ꝙ ſi erat peritus ⁊ ſciebat qn̄ ꝓfeſſuseſt: que fienda ſeu obſeruanda erant: intelligiturſe obligaſſe nō ad id quod ſit: ſed ad id qd̓ fieridebet. Idem ſi erat ſimplex: ſed expoſita fuit ſibi auſteritas regule ⁊ ꝯditiōes ordinis. Idē etiāſi cū eſſet ſimplex nō fuit ſibi explanata regula:⁊ id ad quod tenebat̉: nec expreſſit in ꝓfeſſionevel ante ſe ſic velle viuere ⁊ nō auſterius. In oībus his caſibus debet remanere et regulariterviuere. Nec poteſt ſi ſimplex fuit etiā ſi dolo inductus fuit ad talem religionem: vt puta qꝛ cummendacijs: allegare dolum: cuius conditio melior eſt facta: extra qd̓ me. cā. c. cum dilectus. ⁊ d̓ꝯuerſi. ꝯiu. c. ex parte. Si auteꝫ expreſſit ſe velleviuere illo modo ⁊ nō in maiori auſteritate: tūcad ſeculuꝫ quidem redire nō poteſt: ſi profeſſuseſt: ſed tranſibit ad alium ordinem ẜm regulamlaxiorem: quem ſuſtinere poſſit. Ray. ¶ Si cura eccleſiarum ſpectantium ad monaſterium vl̓negligatur aliquid ab officialibus monachis: di
cit Tho. in qd̓libet ꝙ ipſi monachi debent ſuꝑplicare abbati: ⁊ debent mouere verbū in capitulo: ⁊ ſi vident ꝙ nō adhibeatur remedium debent appellare contra abbatem ſicut contra aduerſarium veritatis: nec auderem ꝯſulere: ꝙ aliquis eligeretur in tali collegio monachus: ⁊ ratio eſt qꝛ nullus poteſt exigere vel recipere temporalia al̓s ⁊ maxime precia: niſi ſeminet ſpiritualia predicando orando: vel ſaltem ſalutē eorum a quibus recipit ꝓ viribus ꝓcurando. hecTho. ar. etiaꝫ ad hoc. z. q. 7. admonendi. ⁊. c. negligere.De tranſeuntibus de vna religione ad aliamreligionem. Ca. 4.Etranſitu de vnareligione ad aliaꝫ. Nota ẜm Tho. 2ª. 2ᵉ..q. fi. ꝙ tranſire de vna religione ad aliam: niſi ꝓpter magnam vtilitatem vel neceſſitatem nō eſtlaudabile. Tum quia plerūqꝫ ſcandalizantur illiqui relinquūtur. Tum etiam quia facilius ꝓficitaliquis in religione quā conſueuit qͣꝫ in alia quānō conſueuit ceteris paribus: vnde in collationibus patrū abbas Neſtorius dicit: vnicuiqꝫ vtile eſt ꝙ ẜm ꝓpoſitum qd̓ elegit ſūmo ſtudio acdiligentia ad operis incepti ꝑfectionem peruenire feſtinet: ⁊ nequaqͣꝫ a ſua quam ſemel elegitꝓfeſſione diſcedat. Et poſtea rationeꝫ aſſignasdicit. Impoſſibile nanqꝫ eſt vnū eundemqꝫ hominem ſimul vniuerſis fulciri virtutibus: quasſi quis voluerit ſimul attentare: in iſtud incidereeum neceſſarium eſt: vt dum omnē ſequitur: nullam integre conſequatur. Diuerſe enim religiōespreeminent ẜm virtutum diuerſa opera: poteſttamen aliquis de vna religione tranſire ad aliātriplici ex cauſa: pͥmo quidem ex zelo ꝑfectionisreligionis: in qua non attenditur excellentia ẜmartitudineꝫ vite: ſed pͥncipaliter ẜm id ad quodreligio ordinatur: ⁊ conſequenter ẜm diſcretionem obſeruantiaꝝ fini ꝓporcionatarum: de quohabes ſupra. Et in hoc caſu debet quis propterhumilitatem petere licentiam: que tamen eī negari nō poteſt: dūmodo conſtet illam artioremeſſe. Si vero de hoc ꝓbabiliter dubitetur: eſt inhoc ſuꝑioris iudicium requirenduꝫ: vt de regu.licet. Ꝙ ſi etiam nō petita licentia tranſiuit nonpoteſt repeti ẜm guil. maxime ſi profeſſioneꝫ inhanc ſecundā iam fecit. 2º ꝓpter declinationēreligionis a debita perfectione: puta ſi in aliquareligione artiori incipiant ipſi remiſſius viuere:laudabiliter tunc tranſit ad religionem etiā mitiorem: ſi melius obſeruetur. Et in hoc caſu etiārequirit̉ ſuꝑioris iudiciū. 3º vero ꝓpter infirmitate vel debilitatē: ex qua interdū ꝓuenit: ꝙ nonpōt ꝗs artioris religionis ſtatuta ſeruare: ꝗ poſſet ſeruare ſtatuta laxioris. Et in hoc caſu diſpēſatio neceſſaria eſt. Concor. glo. ſūmaria. 19. q. i.vbi dicit Io. ꝙ quilibet poteſt tranſire ad artiorem religionem petita licentia licet non obtenta