Titulus.

non ꝓhibet conciliū viēnen̄. Sed nūꝗd talis clericus pōt ꝑmutare cum bn̄ficio? Certe nō videoꝙ ꝓhibeat: qꝛ licet hoſpitale non ſit bn̄ficium: nōtn̄ eſt titulus totaliter ꝓphanus ſed eccleſiaſticuſ:nec poſſet vendi ſine vicio ſimonie: ꝑ id qd̓ noͣ.de ſimo. c. conſulere. addit lapus ſuꝑ id qd̓ dictūeſt. Rō video ꝙ ꝓhibeat. Satis apparet ꝙ ꝓhibeat: cū non ꝑmittat ꝑmutatio tꝑaliuꝫ ⁊ ſpūaliūſed bn̄ficioꝝ eccleſiaſticaꝝ inter ſe tm̄: vt. 16. q. 5.nōi. ⁊ de re. permu. c. queſituꝫ. ⁊ eo. ti. c. i. li. 6. ⁊ incle. eo. ti. ne ꝯceſſiōe. vt ſic fiat ꝑmutatio de ſpūali ad ſpūale de beneficio eccleſiaſtico ad bn̄ficiteccleſiaſticū ⁊ de tēporali ad tēporale tm̄. Et nōde temporali ad ſpirituale: vel de non bn̄ficio adbn̄ficium. Dico tn̄ ꝙ de bn̄ficio curato ad nō curatū ⁊ econtra pōt fieri ꝑmutatio ¶ Sed q̄riturvtrū hn̄s bn̄ficium ī cōmendam ẜm formā Nemo deinceps de elec. li. 6. poſſit ꝑmutare cū bn̄ficiato? ℟. forte dici poſſet ꝙ ſic: cum titulus cōmēde ſit canonicꝰ: nec interī vacet eccleſia: vt dicto. c. nemo. Et forte eodē modo duo cōmedatarij poterūt ſibi inuicē ꝑmutare eccl̓ias parochiales ſibi cōmendatas. Sed nunꝗd hn̄tes bn̄ficiamanualia poſſint adīuicē ꝑmutare cū ipſi poſſintpro libito a ſuis beneficijs remoueri? Re. ꝙ ſic:qꝛ licet ſint reuocabiles tn̄ interim ſunt rectores⁊ per ipſoꝝ reuocationem vacant bn̄ficia: vt incle. i. d̓ ſuꝑ. ne. p̄la. ī glo. magna. Et ſi velles tene̓ꝙ ſoluꝫ bn̄ficiati ꝑpetui pn̄t ꝑmutare: adhuc iſtipn̄t ꝑmutar̄: qꝛ p̄n̄t n̄ r̄uocari: ⁊ hͦ ſufficit. Fac̄ qd̓notat̉ de reſcrip. c. fi. li. 6. Sed nūquid hn̄tes bn̄ficia īmanualia: ſi illa ꝑmutent auctoritate pape:poſſint poſtea ꝓ libito ab illis bn̄ficijs reuocari:ſicut pͥus? Rn̄deo ꝙ ſic: qꝛ papa ꝑmutando intēdit alterū in locū alterius ſubſtituere. Et iō ſoletapponi clauſula in litteris apoſtolicis: ⁊ nō plusiuris eis acquirat̉ ꝑmutantibꝰ qͣꝫ primo eis competeret: ad hoc facit regl̓a is qui ī ius li. 6. nec papa intēdit cōſuetudines religionū ⁊ eccleſiarumtollere ⁊ iuri predictaꝝ derogare niſi hoc exprimat: de cōſti. c. i. li. 6. Et hoc veruꝫ niſi quādo papa ex certa ſcientia intēdit illū ſuum obediētiarium facere: ⁊ a poteſtate ſui prelati auferre ⁊ hocexprimit in litteris ſuis a Querit̉ an in permutatione fieri debeat mentio de alijs beneficijs: q̄obtinent permutātes? Reſ. ꝙ ſi permutatio fiatauctoritate ordinarij: non ē neceſſe ꝙ fiat mentio. Nā nec neceſſe eſt quando īpetratio fit ab ordinario ꝙ fiat de hoc mētio: de offi. or. c. 2. Sedī legato ⁊ in papa cōtrariū videt̉: qꝛ maior idōettas perſone requirit̉. Pōe .n. ꝙ hn̄s duo bn̄ficiaſimplicia permutat vnū ex illīs cū curato. Certūtū eſt ꝙ facilius ꝑmittitur: ꝙ ꝗs habeat duo bn̄ficia ſimplicia qͣꝫ vnum ſimplex cum curato. Sꝫcerte iſtud non obſtat: qꝛ licet iſte loco ſimplicisrecipiat curatum: non tamē cum ipſo intelligiturdiſpenſatum: vt retineat vtrunqꝫ: de preben. nonpōt li. 6. Et ad iſtud quod dicit̉: ꝙ forte ille non ēidoneus: qꝛ ſuperior non conſentiet ꝑmutationi

Super hoc quidam diſtinxerunt inter permutatationem que ſit fauore perſonarum ⁊ illam q̄ fitob neceſſitatem vel vtilitatem eccleſiarum: vt īprima debeat fieri mentio in ſecunda non. Alijdicunt ꝙ recipiens pingue loco tenuis debet facere mentionem quaſi d̓ ambitione notet̉: ſecusecontra. indiſtincte credo permutationem factānon habita mentione de alijs beneficijs valere:⁊ hoc cum non ſit impetratio nec collatio ſimpliciter ſaluo ſtilo curie. ¶ Item ſi duo prelati collegiatarum eccleſiarum volūt ꝑmutare: an poſſinthoc facere inuitis ſuis capitulis ⁊ conuentibꝰ? ℟ſic ſi permutatio fiat per papam. Nam exqͦ papapoteſt prelato inuito eccleſiam auferre: etiam poteſt eis inuitis .ſ. ſubditis eum tranſferre ergo ⁊ ꝑmutare: ⁊ de hoc non eſt dubium. Idem de ep̄oqui habet de conſuetudine vel priuilegio liberāordinationem eccleſiarum: qꝛ in illo caſu non intereſt collegiorum ad permutationeꝫ vocari: exquo ad collationē n̄ vocarentur. Remanꝫ ergodubium quando ad capitulum pertinet collatio⁊ ad ſuperiorem confirmatio. Et tunc omnes dehoc tractantes dicunt: ꝙ illi quorū ē electio collatio ⁊ preſentatio habent conſentire. Et ratio ēqꝛ nec epiſcopus aut legatus poſſunt auferre colationem collegio. Sed ſi permutatio fieret eis īuitis iam indirecte haberent prelatū ſine ſua colatione: ⁊ priuarentur poteſtate eligēdi. Nec ep̄spoteſt auferre ſuis ſubditis ius conferendi vel p̄ſentādi: de exceſ. prela. c. 2. ⁊. 16. q. 6. c. decernimꝰhoc eſt enim priuilegium principis ⁊ pape: vt dereli. do. Conſtitutus .ſ. vt poſſit quēlibet ſuo iurepriuare. Accleſiaſticus .n. ordo cōfunditur ſi ſuavnicuiqꝫ iuriſditio non ſeruat̉. ii. q. i. c. peruenit.¶ Sed nūquid legatꝰ de latere de conſenſu capitulorum eccleſiarum collegiatarum earum p̄latos poſſit permutare? Federicus videt̉ ſentireꝙ ſic ⁊ ita cōmuniter obſeruatur. Sed cōtra qꝛqui non poteſt conferre nō poteſt permutationefacere: de re. permu. c. queſitū. ⁊. e. ti. c. i. li. 6. Sedlegatus tales eccleſias cōferre non poteſt: nec d̓ipſarum diſpoſitiōe ſe intromittere: vt de offi. lecapitulo penultimo libro ſexto. Unde videturetiam ſic eſſe prohibitum a diſpoſitione ipſaruꝫꝙ etiam cum conſenſu capitulorum illorum ⁊eorum quorum intereſt: non poteſt hoc facere: ſecus in dioceſano qui hoc poteſt de illorum conſenſu ſecundum Ioannem andre. Sed archidia.contra in dicto. c. vnico. Et ſecunduꝫ hoc poteſtdiocelanus quod non poteſt legatus: ad idem. c.fina. eodem ti. libro ſexto. Dicendum videt̉ circahoc ꝙ in non collegiatis poteſt legatus permutationem facere ſine alicuius confenſu cuius interſit: niſi eſſent patroni laici: qꝛ tunc non poſſetpluſ qͣꝫ dioceſanus: de officio legati. dilectus. ⁊ deiure patro. cum dilectus. in collegiatis vero n̄ poterit etiā cū ꝯſēſu illorū qͦꝝ ītereſt. Sꝫ dioceſanꝰ īcollegiatis ⁊ alijs hoc potit cū illoꝝ ꝯſēſual̓s nōniſi forte alid̓ dicat̉ ī dioceſano: qn̄ illd̓ vult face̓