.XIIII.
⁊ hiꝰ. Actus .n. interior ꝗ totaliter trāſit nullo mōviuificatur: vn̄ tales oꝫ ꝙ iterētur. Eandē opi. tꝫpe. de pal. magis declaras. dicit .n. ꝙ in fatiſfactōnibus hn̄tibus effectū relictū poſt opus: ſicut baptiſmalis character hꝫ effectū recedēte fictione:ſic ⁊ iſtud derelictū ex ſacr̄o qd̓ oꝑat̉ ex oꝑe oꝑato incipit valere ex ſeq̄nti eiꝰ approbatiōe ⁊ ſacerdotis ratihītione: cū illū vere penitet: ⁊ n̄ ex ſimplici viuificatione: qꝛ opus oꝑans mortuuꝫ nūqͣviuificat̉. Et ſic iſta pn̄ia ſatiſfacit n̄ ſolū in foroeccl̓e ſꝫ ēt in foro dei: qͣꝫtū ad illud derelictū vt n̄oporteat iterare ſicut ieiuniū ⁊ elemoſyna ⁊ hiꝰ.Sꝫ ſi n̄ hꝫ effectū derelictū: vt ē or̄o: talis pn̄ia facta in mortali in nullo ſatiſfacit: qn̄ hic vel alibioporteat ſatiſfacere. hec ille. Qd̓ videt̉ intelligē.dū in foro dei: qꝛ nec rōe ip̄ius oꝑis cū facit: necrōne derelicti cū poſtea penitet: cū n̄ hēat effectūderelictū. Sed in foro eccl̓e ſatiſfacit: qꝛ nō ē neceſſe ip̄am iterare: ſi vult eē ī ſtatu ſalutis poſteapenitēdo: ſicut neceſſe hēbat ip̄am adīplere: cuꝫfuit ſibi īpoſita. Un̄ idē pe. dicit paulo ſuꝑius: ꝙqn̄ hō d̓ oībus ē ꝯtritus ⁊ ꝯfeſſus: ⁊ recipit pn̄iaꝫcū abſolutione: ſi recidiuāſ ꝑagat eā in pctō mortali: ip̄e quidē ſe liberat ab iniuctōne ſacerdotis:nec incurrit pctm̄ inobedīe: qd̓ incurreret ſi eā n̄dei de honore parentū. vel eccl̓e: d̓ ieiunio eccl̓eab illo abſolutē ſe liberat: gͦ ⁊cͣ. hec pe. Cū gͦ pn̄iainiūcta ordinet̉ ad tollendū vel diminuēdū debitū pene tꝑalis: talis ꝗ pn̄iam ſibi īpoſitā n̄ hn̄tēeffectū derelictū vt or̄oneſ ꝑfecit in mortali: ſi reuertit̉ ad pn̄iam ⁊ tandē morit̉ in ſtatu gr̄e: ex qͦillā nō iterauit: cū ꝑ ip̄am nil ſit ſolutū de debitopene tꝑalis: ſoluet eā ī purgatorio: niſi ꝑ alia oꝑabona hīc ſatiſfecerit. Qd̓ ſi nō reuertat ad pn̄iaꝫqui pn̄iam fecit in mortali quācūqꝫ ſiue hn̄tē ſiue n̄ hn̄tē effectū derelictū: ſoluet illud debitumin īferno ſemꝑ: ſicut ille ꝗ morit̉ cū mortali: ⁊ venialibus de vtriſqꝫ ſubſtinet penā eternā in infeno. Quāuis .n. veniali debeat̉ pena tꝑalis: q̄ fineꝫhꝫ: tn̄ ꝑ accn̄s ē: qd̓ veniale in inferno puniat̉ pena eterna .ſ. rōne ſtatus: qꝛ in inferno nulla ē redēptio. Non .n. ē ille ſtatus expiādi culpā ad quamſequit̉ pena: ⁊ iō ſemꝑ remanēte culpa veniali durat ⁊ pena. Ita tꝫ tbo. in. 4. di. 22. Sꝫ d̓ pena tꝑali debita ꝓ mortali poſt ꝯtritionē pe. de pal. ſic d̓clarat in. 4. peccator poſtqͣꝫ ē deo recōciliatus: ēdebitor pene finite nō qualitercūqꝫ ſoluēde ſꝫ inſtatu gr̄e: in quo ē ſolū deo accepta. Alioꝗn̄ ē debitor tante pene qͣꝫta meret̉ culpa: ⁊ illa ē infinitaUn̄ peccatori ꝑ ſe quidē debebat̉ pena linita: ſierat mortale: ſꝫ mutata fuit in tꝑale: ſuppoſito ꝙꝑſeueraret in amicitia dei. Acceptauit .n. deus abſolutionē a pena eterna ⁊ īpoſitioneꝫ pene finiteſub ꝯditione: ſi in gr̄a fieret. Et ſi querat̉ quaremagis deus acceptauit abſolutione a culpa ſineꝯditione qͣꝫ abſolutionē a pena? dicendū ꝙ culpatranſit: ⁊ macula tranſit: ⁊ gr̄a in momēto aduēit
ſꝫ ſatiſfactio futura ē. Futuris aūt ſolet ꝯditio apponi: nō aūt pn̄tibus nec p̄teritis: vel ſi apponat̉certa ē. Talis gͦ dimiſſa culpa puniet̉ in infernopena infinita: n̄ ꝓpter ꝯmutationē finite in infinitā: ſꝫ qꝛ debitor ē pene infinite: ex qͦ nō ſoluit penaͣ finitā ſub ꝯditione quā debuit: ſicut ꝑdens pͥuilegiū cleri incidit de foro miti ad foꝝ ſanguinifſic ꝗ declinat foꝝ eccl̓e incidēs in mortale ad forū iuſticie exterminātis inueniet pena̓ eternā. hocqd̓ dicit pe. videt̉ intelligendū de eo: qui pn̄iaminiūctā n̄ hn̄tem effectū derelictū factū in mortali ſcito ab eo: vel quo dubitat cōtēnit iterare: velēt cū credat vel dubitꝫ ſe debe iterare: ex negliadimittit ⁊ ex labore recuſās hoc: ⁊ in purgatoriofacere emēdā de eo hꝫ. Sꝫ ſi ꝗs dimittat iteratōnē talis pn̄ie ex īpoſſibilitate: qꝛ ei deficit tp̄s. velēt ſi hꝫ tp̄s credit ſe eā feciſſe in ſtatu gr̄e: cum tn̄fuerit in mortali incognito ab eo. Uel ēt ſi ſcit ſefeciſſe in mortali: iterare fac̄ ꝑ alium queꝫ creditbonū. Ul̓ ēt ⁊ ſi nec ꝑ ſe nec ꝑ aliū iterat: credit ſibi ſufficere ad ſalutē: qd̓ impleuit: ſibi iniūctū: intendēs qd̓ minus hic fecit ſatiſfacere in purgatorio: ⁊ ſic deo facere emēdā: ꝑ hiꝰ obmiſſione talinō dānat̉: vn̄ ⁊ ip̄e pe. di. 45. dicit: ꝙ ꝗ fecit pn̄iaſibi iniūctā in mortali ꝓ ſe: ꝓ tanto nō tenet̉ iterare: qꝛ pōt in purgatorio ſatiſfacere. Et ſi dicat̉ꝙ videt incōuenies: ꝙ tm̄ quis puniat̉ ꝓ peccatodimiſſo ſicut ꝓ nō dimiſſo qꝛ pena eterna: ⁊ ſic n̄videt̉ ꝓfuiſſe in aliquo ꝯtritio ⁊ ꝯfeſſio. Rn̄detpe. ꝙ lꝫ tm̄ puniat̉ extēſiue n̄ tn̄ intenſiue ſicut ꝓvno peccato tā diu qͣꝫ ꝓ mille ſꝫ n̄ tm̄ acerbe. Siēt ꝑteꝫ pn̄ie fecit .ſ. in ſtatu gr̄e: ⁊ vnus dies remāſit ꝓ illa die eternā penā luet: ſi n̄ penitet n̄ tn̄ itaacerbe: ac ſi nunqͣꝫ ꝯtritus ⁊ cōfeſſus eſſet: nec inaliqͦ ſatiſfeciſſet: al̓s peccatū rediret: hec pe. Notn̄ ꝙ dū quis facit pn̄iam iniūctā: ſi labat̉ in mortale: qͣꝫuis bonū ſit qͣꝫcitius ꝯfiteri: tn̄ cum ꝑſolaꝫꝯtritionē peccatū dimittat̉: ⁊ gr̄a reſtituat̉: qͣꝫcitoiſte ꝯterit: ēt anteqͣꝫ ꝯfiteat̉ ꝓſeq̄ndo dictā pn̄iaꝫēt ſi ſit talis: q̄ n̄ relinqͣt effectū poſt̓ factū: in forodei realit̓ ſatiſfacit: qꝛ in ſtatu gr̄e ē: vn̄ in nullo tonet̉ iterare. Ad tollēdū aūt oē dubiū tutiꝰ videt̉ꝙ ꝯfeſſor ⁊ ſi dat pn̄ias diutinas ieiunioꝝ el̓ yaꝝꝑegrinationū ⁊ hiꝰ. ꝓut reꝗrūt peccata: n tn̄ iniūgat diuturnas pn̄ias or̄onū: ⁊ p̄cipue his de quibus pōt dubitare de recidiuo celeri. Quid aūt ſitmagis ſatiſfactoriū el̓ya or̄o vel ieiuniū. Rn̄dettho. in. 4. ꝙ el̓ya magis alijs: ⁊ hoc duplici rōne¶ Prīo qꝛ el̓ya ꝯſtituit debitorē euꝫ cui dat̉ adorādū ⁊ ieiunādū ⁊ alia bona faciēdū ꝓ datore.2º qꝛ el̓ya hꝫ vī or̄ois: qꝛ elya data ꝓpter deūē quedam oblatio deo facta: oblatio q̄ ſit deo hꝫvī or̄onis: hꝫ ⁊ vī ieiunij: qꝛ ꝑ ip̄am ſubtrahūturtꝑalia: ꝗbus ſubſtētatur corpus: qd̓ macerat̉ ꝑ ieiuniū: vn̄ el̓ya indicit̉ ſicut medicīa magis vl̓is:tho. x. cl̓ya ab oī pctō liberat ⁊c̄. dan̄. 4. Peccata tua el̓ys redime: ⁊ d̓ pe. di. i. dic̄. chryſ. Medicamētū fortiꝰ qd̓ maxīe oꝑatur in pn̄ia ē elemoſyna ⁊cͣ. d̓ peni. di. i. medicina. ⁊. c. quamobrem.