Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
210r
Einzelbild herunterladen
 

.XIIII.

hiꝰ. Actus .n. interior totaliter trāſit nulloviuificatur: vn̄ tales oꝫ iterētur. Eandē opi. tꝫpe. de pal. magis declaras. dicit .n. in fatiſfactōnibus hn̄tibus effectū relictū poſt opus: ſicut baptiſmalis character hꝫ effectū recedēte fictione:ſic iſtud derelictū ex ſacr̄o qd̓ oꝑat̉ ex oꝑe oꝑato incipit valere ex ſeq̄nti eiꝰ approbatiōe ſacerdotis ratihītione: illū vere penitet: ex ſimplici viuificatione: qꝛ opus oꝑans mortuuꝫ nūqͣviuificat̉. Et ſic iſta pn̄ia ſatiſfacit ſolū in foroeccl̓e ſꝫ ēt in foro dei: qͣꝫtū ad illud derelictū vtoporteat iterare ſicut ieiuniū elemoſyna hiꝰ.Sꝫ ſi hꝫ effectū derelictū: vt ē or̄o: talis pn̄ia facta in mortali in nullo ſatiſfacit: qn̄ hic vel alibioporteat ſatiſfacere. hec ille. Qd̓ videt̉ intelligē. in foro dei: qꝛ nec rōe ip̄ius oꝑis facit: necrōne derelicti poſtea penitet: hēat effectūderelictū. Sed in foro eccl̓e ſatiſfacit: qꝛ ē neceſſe ip̄am iterare: ſi vult ī ſtatu ſalutis poſteapenitēdo: ſicut neceſſe hēbat ip̄am adīplere: cuꝫfuit ſibi īpoſita. Un̄ idē pe. dicit paulo ſuꝑius:qn̄ oībus ē ꝯtritus ꝯfeſſus: recipit pn̄iaꝫ abſolutione: ſi recidiuāſ ꝑagat in pctō mortali: ip̄e quidē ſe liberat ab iniuctōne ſacerdotis:nec incurrit pctm̄ inobedīe: qd̓ incurreret ſidei de honore parentū. vel eccl̓e: ieiunio eccl̓eab illo abſolutē ſe liberat: ⁊cͣ. hec pe. pn̄iainiūcta ordinet̉ ad tollendū vel diminuēdū debitū pene tꝑalis: talis pn̄iam ſibi īpoſitā hn̄tēeffectū derelictū vt or̄oneſ ꝑfecit in mortali: ſi reuertit̉ ad pn̄iam tandē morit̉ in ſtatu gr̄e: exillā iterauit: ip̄am nil ſit ſolutū de debitopene tꝑalis: ſoluet ī purgatorio: niſi alia oꝑabona hīc ſatiſfecerit. Qd̓ ſi reuertat ad pn̄iaꝫqui pn̄iam fecit in mortali quācūqꝫ ſiue hn̄tē ſiue hn̄tē effectū derelictū: ſoluet illud debitumin īferno ſemꝑ: ſicut ille morit̉ mortali: venialibus de vtriſqꝫ ſubſtinet penā eternā in infeno. Quāuis .n. veniali debeat̉ pena tꝑalis: fineꝫhꝫ: tn̄ accn̄s ē: qd̓ veniale in inferno puniat̉ pena eterna .ſ. rōne ſtatus: qꝛ in inferno nulla ē redēptio. Non .n. ē ille ſtatus expiādi culpā ad quamſequit̉ pena: ſemꝑ remanēte culpa veniali durat pena. Ita tꝫ tbo. in. 4. di. 22. Sꝫ pena tꝑali debita mortali poſt ꝯtritionē pe. de pal. ſicclarat in. 4. peccator poſtqͣꝫ ē deo recōciliatus: ēdebitor pene finite qualitercūqꝫ ſoluēde ſꝫ inſtatu gr̄e: in quo ē ſolū deo accepta. Alioꝗn̄ ē debitor tante pene qͣꝫta meret̉ culpa: illa ē infinitaUn̄ peccatori ſe quidē debebat̉ pena linita: ſierat mortale: ſꝫ mutata fuit in tꝑale: ſuppoſitoꝑſeueraret in amicitia dei. Acceptauit .n. deus abſolutionē a pena eterna īpoſitioneꝫ pene finiteſub ꝯditione: ſi in gr̄a fieret. Et ſi querat̉ quaremagis deus acceptauit abſolutione a culpa ſineꝯditione qͣꝫ abſolutionē a pena? dicendū culpatranſit: macula tranſit: gr̄a in momēto aduēit

ſꝫ ſatiſfactio futura ē. Futuris aūt ſolet ꝯditio apponi: aūt pn̄tibus nec p̄teritis: vel ſi apponat̉certa ē. Talis dimiſſa culpa puniet̉ in infernopena infinita: ꝓpter ꝯmutationē finite in infini: ſꝫ qꝛ debitor ē pene infinite: ex ſoluit penaͣ finitā ſub ꝯditione quā debuit: ſicut ꝑdensuilegiū cleri incidit de foro miti ad foꝝ ſanguinifſic declinat foꝝ eccl̓e incidēs in mortale ad fo iuſticie exterminātis inueniet pena̓ eternā. hocqd̓ dicit pe. videt̉ intelligendū de eo: qui pn̄iaminiūctā hn̄tem effectū derelictū factū in mortali ſcito ab eo: vel quo dubitat cōtēnit iterare: velēt credat vel dubitꝫ ſe debe iterare: ex negliadimittit ex labore recuſās hoc: in purgatoriofacere emēdā de eo hꝫ. Sꝫ ſi ꝗs dimittat iteratō talis pn̄ie ex īpoſſibilitate: qꝛ ei deficit tp̄s. velēt ſi hꝫ tp̄s credit ſe feciſſe in ſtatu gr̄e: cum tn̄fuerit in mortali incognito ab eo. Uel ēt ſi ſcit ſefeciſſe in mortali: iterare fac̄ alium queꝫ creditbonū. Ul̓ ēt ſi nec ſe nec aliū iterat: credit ſibi ſufficere ad ſalutē: qd̓ impleuit: ſibi iniūctū: intendēs qd̓ minus hic fecit ſatiſfacere in purgatorio: ſic deo facere emēdā: hiꝰ obmiſſione tali dānat̉: vn̄ ip̄e pe. di. 45. dicit: fecit pn̄iaſibi iniūctā in mortali ſe: tanto tenet̉ iterare: qꝛ pōt in purgatorio ſatiſfacere. Et ſi dicat̉ videt incōuenies: tm̄ quis puniat̉ peccatodimiſſo ſicut dimiſſo qꝛ pena eterna: ſicvidet̉ ꝓfuiſſe in aliquo ꝯtritio ꝯfeſſio. Rn̄detpe. lꝫ tm̄ puniat̉ extēſiue tn̄ intenſiue ſicutvno peccato diu qͣꝫ mille ſꝫ tm̄ acerbe. Siēt ꝑteꝫ pn̄ie fecit .ſ. in ſtatu gr̄e: vnus dies remāſit illa die eternā penā luet: ſi penitet tn̄ itaacerbe: ac ſi nunqͣꝫ ꝯtritus cōfeſſus eſſet: nec inaliqͦ ſatiſfeciſſet: al̓s peccatū rediret: hec pe. Notn̄ quis facit pn̄iam iniūctā: ſi labat̉ in mortale: qͣꝫuis bonū ſit qͣꝫcitius ꝯfiteri: tn̄ cum ꝑſolaꝫꝯtritionē peccatū dimittat̉: gr̄a reſtituat̉: qͣꝫcitoiſte ꝯterit: ēt anteqͣꝫ ꝯfiteat̉ ꝓſeq̄ndo dictā pn̄iaꝫēt ſi ſit talis: relinqͣt effectū poſt̓ factū: in forodei realit̓ ſatiſfacit: qꝛ in ſtatu gr̄e ē: vn̄ in nullo tonet̉ iterare. Ad tollēdū aūt dubiū tutiꝰ videt̉ ꝯfeſſor ſi dat pn̄ias diutinas ieiunioꝝ el̓ yaꝝꝑegrinationū hiꝰ. ꝓut reꝗrūt peccata: n tn̄ iniūgat diuturnas pn̄ias or̄onū: p̄cipue his de quibus pōt dubitare de recidiuo celeri. Quid aūt ſitmagis ſatiſfactoriū el̓ya or̄o vel ieiuniū. Rn̄dettho. in. 4. el̓ya magis alijs: hoc duplici rōne Prīo qꝛ el̓ya ꝯſtituit debitorē euꝫ cui dat̉ adorādū ieiunādū alia bona faciēdū datore. qꝛ el̓ya hꝫ or̄ois: qꝛ elya data ꝓpter deūē quedam oblatio deo facta: oblatio ſit deo hꝫ or̄onis: hꝫ ieiunij: qꝛ ip̄am ſubtrahūturtꝑalia: ꝗbus ſubſtētatur corpus: qd̓ macerat̉ ieiuniū: vn̄ el̓ya indicit̉ ſicut medicīa magis vl̓is:tho. x. cl̓ya ab pctō liberat ⁊c̄. dan̄. 4. Peccata tua el̓ys redime: pe. di. i. dic̄. chryſ. Medicamētū fortiꝰ qd̓ maxīe oꝑatur in pn̄ia ē elemoſyna ⁊cͣ. peni. di. i. medicina.. c. quamobrem.