Titulus.

eſt celum ſuper xp̄um baptizatum: non quidemꝓ ſe: quia ſemper erat in celo diuinam eſſentiaꝫclariſſime videns: ſed ad on̄dendū baptiſmi effectum: ꝙ per ip̄m celū aꝑitur: vt ſubito valeat intrare: ſi tunc moriatur: vel quādocūqꝫ conſeruauerit innocentiam baptiſmalē: que ſignificatur īveſtem candidā: que datur ſeu imponitur ſupebaptizatum. ¶ Secundo efficitur filius eccleſie:vbi prius erat extra eccleſiam: ⁊ dicitur xp̄ianuſa xp̄o ⁊ ꝓpterea inungitur chriſmate in vertice.xp̄s latine dicitur inunctus inuiſibili inunctionegre pleniſſime ẜm illud pͣs. 44. vnxit te deudeus oleo leticie. Sicut ⁊ in baptiſmo inungiturſpiritu ſancto: ⁊ in vertice mentis debet haberexp̄m ⁊ eum īmitari. Unde ait aug. Chriſtianus ēnomen pietatis: iuſticie charitatis: caſtitatis humilitatis: patientie: qūo igit̉ arrogas tibi hoc nomen: cū nil de tantis bonis obtineas? Si re priueris nec nomen habe̓ mereris: dicit regula. Imponitur autem ei nomen ſpeciale ẜm diuerſos reſpectus. Ad hoc tamen debet attendi vt imponatur nomen alicuius ſācti vel ſancte: non nominapaganoꝝ: vt palamides priamides lancelottus:⁊ hiꝰ vel nomina diminuta vt nanni: meo: thoma: maſo: pippo: vel noīa nil ſignificantia: vt bādo: lapo: gineura ⁊ hiꝰ. Ex quo aūt efficit̉ eccleſie filius in baptiſmo: ſemꝑ vt bonus filius debꝰmādatis eccleſie parere: ꝓuer. i. c. Audi fili mi diſciplinā patris tui: ⁊ ne dimittas legē matris tue:vt addat̉ gr̄a capiti tuo .i. mēti ⁊ torques .ſ. corone glorie collo tuo. Dat̉ ſibi ſal in ore: vt habeadiſcretionē in oꝑe ſuo: ⁊ p̄cipue locutionē. In oīenim ſacrificio mandabat dn̄s in veteri lege poni ſal: vt patet leuitici. 2. c. qꝛ nulluꝫ opus virtuoſū eſſe pōt ſine diſcretione. ¶ Tertio efficit̉ filiuſſpūalis baptizantis eū ⁊ tenentis ad baptiſmū: ſꝫoꝫ ꝙ teneat vel tangat cum baptizat̉: al̓s n̄ eſſet.Et ip̄i tenētes: ſi puer ē: ⁊ neſcit loqui: rn̄dent probaptizando: cū interrogat̉ credis in deū. patremoīpotentem ⁊c̄. Eredo .i. dabo operā: ꝙ cum eritadultus credet: vt debꝫ. Et cū interrogatur abrenuntias diab: ⁊ oꝑbus ⁊ pompis eius. Rn̄dentabrenūtio .i. oꝑam dabo. ꝙ abrenūtiet .ſ. inſtruē̓.do ⁊ āmonendo: ⁊ regulariter debet vnus tantūeſſe: de cōſe. di. 4. Si aūt d̓ more patrie duo veltres aſſumūtur: nō debent ſine magna cauſa multiplicari: nam cōtrahitur cōpaternitas ſpūalis inter tenētem ⁊ eam quā tenent: ⁊ fraternitas ſpūalis inter filios naturales tenentis: ⁊ eū qui tenet̉⁊ cōpaternitas ſpūalis inter parentes carnales eiꝰqui tenetur: ⁊ eum vel eam que tenet: ⁊ coniugeꝫeius ſi in coniugio eſt: ⁊ inter tales non pōt matrimoniū contrahi: ⁊ ideo non debēt multiplicari: ⁊ p̄cipue cū teneantur taleſ tētos admonere inbonis moribus: quod tn̄ non faciūt. Inſtruebatur prius per dies de fide: cum erāt adulti baptizandi: ⁊ dicitur catheciſmus illa inſtructio. Nūcſolum interrogatur de fide ſi credit: ⁊ reſpondētpro eo qui tenent: vt dictum eſt. Attenditur etiā

lumen ſignificans lumē fidei: quod debet innibus .i. operibus oſtendere. Ubi etiā aītendū: ꝙ ſi eſſet baptizatus in domo: qd̓ fierdebet: niſi in periculo mortis: non debet iteꝝ/ptizari. Sed ſi dubitaret̉ vtꝝ cumⁿⁱ debita fōeſſet baptizatus: tunc ſacerdos debet diceres baptizatus: non te baptizo: ſed ſi nō es barzatus: ego te baptizo. In noīe patris ⁊ filij ⁊ .ſ.amen: extra de baptiſmo. ci.Quantum ad tertiumdn̄s .ſ. ſpūs ſanctus aquas multas .ſ. maris flurum fontium puteoꝝ: ⁊ breuiter om̄es aquas naturales: non aūt artificiales ad eas ſanctificandUn̄ ſpūs ſanctus apparuit ſuꝑ xp̄m baptiꝫ.in ſpecie columbe: gen̄ .i. Spūs dn̄i .i. ſpūs ſāctusſ. qui eſt dn̄s: vel qui ꝓcedit a dn̄o ferebatur ſuꝑaquas .ſ. baptiſmi ad dandū vim regeneratiuaꝫ⁊ per gr̄am minore mundū .i. hominem formadum in nouū hominē. Apparuit aūt ſpūs ſanctusin forma colūbe ſuper baptiſmū inſtitutum ad inuēdum in baptiſmo. Fictionis excluſionem¶ Baptizati cū deo reconciliatione. ¶ Eius pſtea ſanctā conuerſionē. ¶ Quantū ad primicolūba ē animal ſimplex: ⁊ dicit̉ felle carere. ⁊xp̄us mat. i0. c. Eſtote ſimplices ſicut colūbeexponēs hieronymuſ ait: habeant oēs ſimplitē columbe: vt nemini .ſ. machinētur dolos: ideogͦ apparuit ſpūs ſanctus in forma columbe ad innuenduꝫ: ꝙ qui vult gr̄am ſpūs ſancti acciperebaptiſmo: oportet ꝙ accedat ſine fictione ⁊ duplicitate .ſ. ꝙ nō maneat fixus in aliquo mortalſi ē adultus: nō credat ſe accipere: vel aliqua mūdana intētione accipiat: puta ad euadēdū aliquāpenaꝫ tꝑalem huiuſmodi. Nam vt dicitur ſapiSpiritus ſanctus diſcipline effugiet fictum: ⁊ qꝛparuuluſ non poteſt vti fictione: cum adhuc nonhabeat vſum rationis: ideo ſemper in baptiſmerecipitur ſpiritus ſanctus. ¶ Quantum ad. 2. columba portauit ramum viridentis oliue ad noead arcam: in ſignum ꝙ ceſſaſſet aqua diluuij: etꝙ deus iratus contra mundū ꝓpter peccata eiusreconciliatus ⁊ placatus erat ⁊ pacatus: Gen̄. 8Ideo ergo apparuit ſpūs ſanctus in baptiſmo incolumba: vt oſtenderet om̄ibus: ꝙ per ip̄m homo qui erat dei inimicꝰ ꝓpter originale vel alireconciliatur deo: ⁊ ad arcam eccleſie reducituextra quā om̄es diluuio dānationis pereunt. 24q. i. c. alienus quicunqꝫ. ⁊. 24. q. i. c. qꝛ extra. ⁊ depeni. di. 6. §. i. ⁊ in figuram huius helias tranſitoiordane raptus eſt in celum in curru igneo: vt pa4. re. 2. c. quia poſt baptiſmum gr̄a ſpiritus ſanctiqui etiam in ſpecie ignis apparuit reconciliatusdeo in celū aſcendit. ¶ Quantuꝫ ad. 3. colūba hvij. ꝓprietates naturales q̄ ſignant. vij. dona. ſ. ſde ꝗbus iſa. xi. dr̄. Reꝗeſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i ſp̄sſapīe ⁊cͣ. q̄ recipiunt in baptiſmo: ⁊ ſecūdum quebaptizatus debet regere vitam ſuam ⁊ ꝯuerſatonem. Unde illa columba que apparuit: non ſuit