.XIII.
manifeſtationē vl̓ illuſtrationē. In duabꝰ tn̄ noctbus ꝓpt̓ priuilegium illaꝝ celebrat̉ ī nocte .ſ. ī natiuitate dn̄i ⁊ reſurrectiōe: qͣꝫuis hoc n̄ oporteat ẜuari ſēꝑ ⁊ de reſurrectione cōmuniter nō ẜuat̉: ſeddr̄ in ſabbato ſācto. Et dicit guilelmꝰ: Credo ꝙſciēter āte diē celebrat: cū hͦ ſit cōtra generalē conſuetudinē eccl̓e: mortalit̓ peccat: niſi ſit ſuꝑ hͦ ꝑ ep̄vl̓ ſuꝑiorē diſpēſatū ī caſu: vt ſi aliquē ꝯtigerit infirmari ad mortē: ⁊ n̄ poſſꝫ hr̄i euchariſtia: niſificeret̉ āte diē. Pe. āt de pal. dicit: ꝙ cardinaleſ aliqn̄ ex diſpēſatiōe pape celebrāt āte diē. Et ſic dic̄glo. d̓ priuil̓. c. fi. libro. 6. Ep̄i itinerātes āte diē celebrare poſſūt: ne īpediant̉ ī via. Sil̓iter ꝓ cōicēdo īfirmo: ſi aliter viaticū n̄ hēat̉: videt̉ eē bōa cāSolēnis āt celebratio miſſe tribꝰ horis inſtitutae: tertia diebꝰ feſtis: in ſexta diebꝰ ꝓfeſtis: in nonadiebꝰ ieiunioꝝ de conſe. di. i. nocte. Et. c. ſolēt. Qꝛin miſſa recolit̉ mors xp̄i: ꝗ hora tertia crucifixē līguis iudeoꝝ: ſexta manibꝰ militū: nona expiraPōt ēt pꝰ nonā cātari miſſa: qn̄ fiūt ordinatōvl̓ pōt dici qn̄ n̄ ē dies ieiunij inter ſextā ⁊ tertiā: ⁊ ī diebus ieiunij ī nona. Miſſe āt pͥuate a mane vſqꝫ ad tertiā vl̓ vſqꝫ ad nonā diebꝰ ieiunioꝝ.Pe. āt de pal. dicit ꝙ miſſe nō ſolēnes poſſūt abaurora vſqꝫ ad ſextā celebrari vel ēt nonā: qd̓ vdet̉ ītelligēdū de diebꝰ ieiunioꝝ qͦ ad nonā. Antoꝰ de būt. pꝰ hoſti. dic̄ ꝙ poſſūt dici vſqꝫ ad ſex.tā: ⁊ diebꝰ ieiunioꝝ vſqꝫ ad nonā. Et dicit pe. depal. ꝙ qui credit āte diē eſſe diē: aut credit non eēmeridie: cū ſit: cū ī talibus ſepe hō decipiat̉: qͣꝫuisex vna parte videat̉ accuſari: qꝛ ſe diſcrimini exponit: ex alia tn̄ ſi deuotio expoſcat ⁊ aliter miſſāhr̄e nō pōt excuſaur: qꝛ qd̓ parū deeſt: qͣſi nihil deeſſe videt̉. Item nō dꝫ dici ab eo ꝗ nō dixit matutinū: lꝫ poſſit audiri: alias dicendo eſſet mortale:qꝛ ꝯͣ cōſuetudinē generaleꝫ eccl̓ie. Gulielmꝰ dicitetiā pe. ꝙ nō dꝫ dici āte primā: niſi ſit cōſuetudo1ꝯrium vel generalis: vt ī miſſa etiā ſcd̓a natalisel particularis: vt in ꝗbuſdam monaſterijs vbicitur miſſa āte primā. ¶ Nota ꝙ nō licet niſi ſemel indie celebrare ꝟel cōicare: vt vel in hoc ꝟnica paſſio xp̄i repreſentet̉: ⁊ valde felix eſt ꝗ vnaꝫdigne celebrat: d̓ conſe. di. i. ſufficit. ⁊ de cęle. mi. c.ſuluiſti. Excipiūtur aūt ſex caſus ẜm pe. d̓ pal. ībus licet pluries celebrare. ¶Primus eſt ī dienatiuitatis dn̄i in qͣ ꝗlibet ter celebrare pōt: ⁊ hocad repreſentandū triplicē xp̄i natiuitateꝫ .ſ. eternalem temporalē ⁊ mētalem: vel tres ī xp̄o ſb̓as: detateꝫ animā ⁊ carnē. ¶ Secūdus eſt ꝓpt̓ d̓functiꝗ ſubito occurrit ſepeliēdus poſt miſſā dictā: necdꝫ ſine miſſa ſepeliri ſi ſit tp̄e miſſe. Puta qꝛ ſic ſehꝫ ꝯſuetudo loci. Immo dicit ray. ꝙ ex ītentionepōt dicere vnā ꝓ viuis ⁊ aliā ꝓ d̓fūctis: nō ꝗdemregulariter nec oī die: ſꝫ ex cā rōnabili: puta cumparochianus vel cui tenet̉ petit anniuerſariū velannale vel trigenale: nec ille pōt cōmode vicariūbere. Idem dicit gulielmus: niſi hoc ſit ꝯͣ ꝯſuelinem loci approbatā vel cōſtitutionem ſynodalem. ¶ Tertius eſt ꝓ neceſſitate infirmoꝝ via-
ticum petentiū: ſi nō ſit corpus dn̄i reſeruatū: necaliter poſſit haberi: tunc licet iterum celebrare: ſieſt ieiunus: ⁊ pluribus hoſtijs: vt vltra eam quaꝫſumit vnā portet īfirmo ⁊ aliā reſeruet. ¶ Quartꝰeſt ꝓ neceſſitate peregrinoꝝ die dn̄ico feſtiuo: qn̄omēs maxime peregrini debēt audire miſſam.¶ Quintus ꝓ nuptijs qꝛ laudabilis conſuetudoeſt: nō niſi in miſſa dare benedictionē nuptialemquāuis in ꝗbuſdā partibus poſt veſperas: ⁊ aliqn̄in ꝓfunda nocte ſoleāt iſta fieri. Hos etiā caſus ponit ray. ¶ Sextus ſecundū hoſti. ē ſi hꝫ duas eccleſias cōmendatas vel vnā cōmendatā ⁊ aliā ītitulatā ꝓpter paupertatē: nec pōt habere vicariuꝫ:⁊ ꝗlibet populus vult habere miſſā in ſua eccleſiacū vtriqꝫ eqͣliter teneat̉: vtrobiqꝫ pōt eqͣliter celebrare: ſi et occurrerēt eodē die due miſſe: vna forte de feſto ⁊ alia de ieiunio: vt cōtingit in .xl. ⁊ videt̉ iuſta cā celebrādi bis: ſi tn̄ alias nō pōt audire ſecūdā: nō tenet̉: ſed ſufficit de vno celebrare: ⁊de alio officiū tenere. ¶ Et nota ꝙ ī his caſibꝰ nūquā lꝫ celebrare vltra binā vice: niſi in natali: vbiter conceditur. Itē ītelligitur ꝙ pōt dicere ſecūdāmiſſā ī his caſibus ſi ē ieiunꝰ: ita ꝙ nō ſūpſerit purificationem: alias nō poſſet ſecundo celebrare.Item ⁊ ſi licet aliqn̄ pluries celebrare: vt ī dictiscaſibus ī ꝗbus dꝫ ſemꝑ ſacramentū ſumere: nūqͣꝫtn̄ licet in die pluries cōicare abſqꝫ celebratione.Itē ſicut dr̄ vnū prandiū ⁊ vna cena vnitate cordis: id eſt ītentionis: lꝫ ſint ibi ml̓te potatōes ⁊ comeſtiones: ſic ſi ſacerdos ſumat pͥus ſub duabusſpēbus fractōis ⁊ poſtea calice: vna eſt cōio. Sil̓rſi ꝓpter ꝑiculū cuſtodie ſacramēti ſumeret ſimuldecē hoſtias ꝯſecratas dr̄. niſi ſemel cōicare. Itēpoſtqͣꝫ celebrauit: vel alias cōicauit: lꝫ nō plus cōicare ītenderet: ſi ſit periculuꝫ: licet ei ieiuno tamēhoſtiam conſeratam ſumere: ar. de conſe. di. 2. tribus gradibus. hec omnia pe. Item extra de cele.mi. c. 2. dicitur. ꝙ propter miſſam peculiareꝫ: ideſtſpecialem pro aliquo ſancto vel pro defuncto nōdebet quis dimittere: quin audiat miſſaꝫ propriāde die: quod intelligitur ſecundum gulielmum:quando dies habet propriam miſſaꝫ: ⁊ illa die tenetur audire. Item dicit ray. ꝙ in profeſtis diebꝰcum dicitur miſſa de beata virgine: vel de ſpirituſancto ⁊ huiuſmodi: non debet dici gloria in excelſis deo: nec credo in vnum deum: ⁊ fiat differētia inter ſolennitatem ⁊ commemorationeꝫ: extrade cele. mi. c. conſilium. vbi etiam dicitur: ꝙ Te d̓um regularius dimittitur. Sed dicit hoſtien̄. ꝙ inhuiuſmodi deuotam conſuetudinem non reprobamus. Item nota ꝙ miſſa non debet celebrariniſi hēant oīa q̄ ſūt d̓ cōi ⁊ vniuerſali ritu celebratiōis: ⁊ ꝙ ad minus ſit vnꝰ p̄ſēs: ⁊ ſufficit ipſe ⁊ ſeruitor ſecundū alb̓. ⁊ hoſti. ⁊ qd̓ dr̄ de cōſe. di. i. hocqͦꝫ. ꝙ d̓bent eē duo: abrogatū ē ꝑ ꝯͣriā ꝯſuetudinevt dicit pe. de pal. Itē nō dꝫ celebrari ſine lumīeſecūdū hoſti. extra de cele. mi. c. fi. Unde depoſit̉fuit ſacerdos: qui ſine igne celebrabat: vt patet indicto. c. Item non debet celebrari ſine calice