.XIII.
ẜm glo. dicūtur duo teſtamēta vetus ⁊ nouū. Eleros .n. grece latīe ſors. Sortes āt dicunt̉ ī veteriteſtamēto partes hereditatis terre ꝓmiſſionis: q̄jorte date ſunt populo dn̄o diſpenſante: vt habet̉ioſue ꝑ totum. Un̄ etiā ⁊ ipſa teſtamēta ſortes ſgnificat: per que ſeruata hereditas terre viuētiūp̄mſſa eſt: ⁊ datur. Dormiūt īter medios cleros.i. ī medio clericoꝝ ſcilicet teſtamētoꝝ fideles:reꝗeſcūt ī auctoritate ſcripturarū duoꝝ teſtamtorum acquieſcendo ⁊ aſſentiēdo veritati eorū:eas doctrinas: viuūt vel reꝗeſcūt in mediooꝝ: qui terrena nō nimis ardenter appetūt ⁊emant: que terrena ꝓmittebat vetus teſtamētū.vel dormiūt ꝗ .ſ. vſqꝫ ad mortē: q̄ dormitō dicit̉:ꝑſeuerāt ī ꝯtemptū terrenoꝝ ⁊ amore celeſtium.Eſt ergo ſenſus. O fideles ſi dormitis īter medios cleros: ideſt quieſcatis īter duo teſtamēta mōexpoſito: vos eritis: vl̓ vobis erunt penne colūbe i. virtutes ſeu ꝯtemplatiōes: quas hꝫ colūbaeſt eccl̓ia erudita ſacris eloquijs: cuius finis ⁊imi erūt ī ꝑfecta charitate: vt ipſis pēnis ideſtvirtutibꝰ ⁊ cōtemplatiōibꝰ poſſitis volare ad celū: vbi eſt ꝑfectiſſima charitas. Sꝫ adaptādo ſpecialiter ad ſtatū clericoꝝ ratione nominis cleros.Notandū ꝙ clerici denominant̉ a cleros grece:qd̓ dicitur latine ſors vel hereditas: ex eo ꝙ primus clericus īſtitutus ab apoſtolis .i. mathias ſorte electus eſt ad apoſtolatū: vt pꝫ actuuꝫ. i. c. quārōnem tāgit gr̄anus di. 21 §. i. Uel ẜm Hierony.it̉ clerici a cleros ideſt ſorte dn̄i: eo ꝙ ſunt d̓e: vl̓ dominus eſt fors .i. pars eoꝝ. Un̄ ip̄e aii. c. clericus. Clericus ꝗ xp̄i ſeruit eccl̓ie: prierpretet̉ vocabulū ſuū ⁊ nominis īterp̄tatione ꝓlata circa qd̓ dicitur. Si enī cleros grece lane ſors īterpretat̉: ꝓpterea clerici dicunt̉: qꝛ dete domini ſūt: vl̓ qꝛ dn̄s ipſe ſors ideſt pars clericoꝝ eſt: vl̓ qꝛ ipſe pars dn̄i eſt: ꝗ ſi domini partem hꝫ: talē ſe dꝫ exhibere: vt ip̄e poſſideat dn̄ꝫ:vel ipſe poſſideat̉ a dn̄o. Qui dn̄m poſſidet: ⁊ cūpheta dicit pſal. 15. pars mihi dn̄s. Et hieronyius ad euſtochiū. Nihil exͣ dominū hr̄e poteſtꝙ ſi quiſpiā aliud habuit p̄ter dn̄m: pars eius n̄erit dn̄s. verbi gr̄a. Si auꝝ ſi argentū ſi variamſupellectilem: cū his ꝑtibꝰ dn̄s nō dignat̉ fieri ꝑseius. hec hiero. ad nepotianū: ⁊ intelligit̉ cum inhis rebꝰ pōit finē ſuū: vl̓ nimis ſollicitatur: ita q̄officium ſuum negligat. Predicta igit̉ ꝟba ꝓphete: ſi dormiatis ⁊c̄. adaptando ad ſtatū clericale.ibi poſſunt notari tria ¶¶ Primo ꝙ debent a ſecularibꝰ negocijs abſtinere ibi ſi dormiatis.¶ Secūdo debent ī ſacris eloquijs ⁊ virtutibꝰſe exercere ibi īter me. cleros. ¶Tertio debēt indiuinis officijs ⁊ or̄onibus ſe exhibere ibi. penne columbe. Quātū ad primum debēt clerici aſecularibus negacijs abſtinere: ⁊ hoc eſt dormire ideſt quieſcere: ⁊ ī ſignū huius ordīatio cl̓icorū fit in ſabbato: qd̓ īterp̄tatur ꝗes: qꝛ ꝗeſcere debent: id eſt ceſſare a ſecularibꝰ negocijs. Un̄ apl̓s.2. ad thi. 2. c. ait. Remo militās deo īplicat ſe ne
gocijs ſecularibꝰ. Status clerical̓ eſt quedā milicia ſp̄ualis. Que āt ſint negocia: a ꝗbꝰ clerici debent abſtinere: declarat̉ in. c. multa exͣ ne cle. vl̓mo. vbi ſic dr̄ ex ꝯcilio maguntiū.Multa ſunt negocia ſecularia: de quibus pauca ꝑſtringamus: ad que ꝑtinet oīs carnalis ꝯcupiſcētia: ꝗcquid plus iuſtoappetit hō: turpe lucrū eſt. munera .n. iniuſte accipere: vl̓ etiam dare ꝓ aliquo ſeculari queſtu: p̄cio aliquē ꝯducere: cōtentiōes vl̓ lites vel rixasamare: ī placitis ſecularibus diſputare: excepta d̓fenſione orphanoꝝ aut viduaꝝ: ꝯductores aut ꝓcuratores eſſe ſeculariū reꝝ: turpis ꝟbi vel factieſſe ioculatorē: vel iocuꝫ ſecularē diligere: aleasamare: ornatum incōueniētem ꝓpoſito ſuo querere: ī delitijs viuere velle: gulā ⁊ ebrietatem ſequi: pōdera īiuſta vel mēſuras habere: negociuminiuſtū exercere: nec tn̄ iuſtum negocium eſt ꝯtradicēdū ꝓpter neceſſitates diuerſas: qꝛ legimꝰ ſanctos apoſtolos negociatos fuiſſe. Et ī regl̓a beatibenedicti p̄cipitur ꝓuideri: ꝑ quorum manus negocia mōaſterij procurent̉. Canes vl̓ aues ſequiad venandū: ⁊ omnibꝰ ꝗbuſlibet cauſis ſuper fluis ītereſſe. Ecce talia ⁊ ſimilia mīſtris altaris dn̄inecnō ⁊ monachis oīo īterdicimus. hec ibi. Et. jͣ.ī ſequenti. c. magis declarat̉: a ꝗbꝰ clerici debēt ſeabſtinere: que ſūt ī eis īterdicta ibidē. ¶ Quātuꝫad ſecūdū .ſ. ꝙ debent ſacris eloquijs ac virtuoſis actibus inherere. Unde dicit̉ di. 38. c. omnespſallentes. Omnes pſallentes deo repromittimꝰ.In iuſtificationibus tuis meditabor: nō obliuiſcar ſermones tuos qui ſūt eloꝗa dn̄i. Ꝙ ⁊ ſi cūctis fidelibus obſeruare ſaluberrimum ſit: precipue tn̄ his qui eccleſiaſticā ꝯſecuti ſūt dignitatē.Hec ibi notant̉ cuꝫ dicit̉ ī auctoritate. Inter medios cleros .i. in medio duorum teſtamentorumſcilicet veteris ⁊ noui: vt expoſitum ē ſupra: ⁊ qd̓ibi legunt diligenter adimplere: qꝛ vt ait apoſtolus ad ro. 2. c. nō auditores legis: lꝫ factores apideum iuſtificabunt̉. Et Io. 13. dixit xp̄s diſcipul̓ſuis. Scitis hec beati eritis: ſi feceritis ea. Quibꝰautē virtutibus clerici debent eſſe decorati: oſtēdit apoſtolus .i. ad thi. 3. dicens. Oportet ep̄m eēirreprehenſibileꝫ ⁊c̄: que regula ꝯtinēs. 13. capl̓aſeu conditiones virtutum: que obſeruari deoētab omnibus clericis: expoſitionem autē dicte regule plene habes infra eo. ti. ibi vide. ¶ Quātuꝫad tertium ſcilicet ꝙ debent inſiſtere diuinis oſficijs ⁊ deuotionibus: notatur per hoc quod dicitur: penne columbe ⁊c̄. ſcilicet eritis vos: ſcilicꝫclerici ſi dormiatis .i. ceſſatis ab actibus ſecularibus inter medios cleros ideſt in medio teſtamētorum vos ponentes per ſtudium ⁊ obſeruationem eorum: ſic eritis: ſeu vobis erunt penne columbe. ⁊c̄. per orationes videlicet ⁊ diuina officia: quibus ipſa columba ideſt eccleſia per vosſubleuabitur ad celeſtia: ⁊ de oratione dictum ēſupra ti. 12. ⁊ etiam dicetur in quarta parte ⁊ de eaQ 5