Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
150r
Einzelbild herunterladen
 

.XIII.

ẜm glo. dicūtur duo teſtamēta vetus nouū. Eleros .n. grece latīe ſors. Sortes āt dicunt̉ ī veteriteſtamēto partes hereditatis terre ꝓmiſſionis:jorte date ſunt populo dn̄o diſpenſante: vt habet̉ioſue totum. Un̄ etiā ipſa teſtamēta ſortes ſgnificat: per que ſeruata hereditas terre viuētiūp̄mſſa eſt: datur. Dormiūt īter medios cleros.i. ī medio clericoꝝ ſcilicet teſtamētoꝝ fideles:reꝗeſcūt ī auctoritate ſcripturarū duoꝝ teſtamtorum acquieſcendo aſſentiēdo veritati eorū:eas doctrinas: viuūt vel reꝗeſcūt in mediooꝝ: qui terrena nimis ardenter appetūtemant: que terrena ꝓmittebat vetus teſtamētū.vel dormiūt .ſ. vſqꝫ ad mortē: dormitō dicit̉:ꝑſeuerāt ī ꝯtemptū terrenoꝝ amore celeſtium.Eſt ergo ſenſus. O fideles ſi dormitis īter medios cleros: ideſt quieſcatis īter duo teſtamētaexpoſito: vos eritis: vl̓ vobis erunt penne colūbe i. virtutes ſeu ꝯtemplatiōes: quas hꝫ colūbaeſt eccl̓ia erudita ſacris eloquijs: cuius finisimi erūt ī ꝑfecta charitate: vt ipſis pēnis ideſtvirtutibꝰ cōtemplatiōibꝰ poſſitis volare ad ce: vbi eſt ꝑfectiſſima charitas. Sꝫ adaptādo ſpecialiter ad ſtatū clericoꝝ ratione nominis cleros.Notandū clerici denominant̉ a cleros grece:qd̓ dicitur latine ſors vel hereditas: ex eo primus clericus īſtitutus ab apoſtolis .i. mathias ſorte electus eſt ad apoſtolatū: vt pꝫ actuuꝫ. i. c. quārōnem tāgit gr̄anus di. 21 §. i. Uel ẜm Hierony.it̉ clerici a cleros ideſt ſorte dn̄i: eo ſunte: vl̓ dominus eſt fors .i. pars eoꝝ. Un̄ ip̄e aii. c. clericus. Clericus xp̄i ſeruit eccl̓ie: prierpretet̉ vocabulū ſuū nominis īterp̄tatione ꝓlata circa qd̓ dicitur. Si enī cleros grece lane ſors īterpretat̉: ꝓpterea clerici dicunt̉: qꝛ dete domini ſūt: vl̓ qꝛ dn̄s ipſe ſors ideſt pars clericoꝝ eſt: vl̓ qꝛ ipſe pars dn̄i eſt: ſi domini partem hꝫ: talē ſe dꝫ exhibere: vt ip̄e poſſideat dn̄ꝫ:vel ipſe poſſideat̉ a dn̄o. Qui dn̄m poſſidet:pheta dicit pſal. 15. pars mihi dn̄s. Et hieronyius ad euſtochiū. Nihil exͣ dominū hr̄e poteſt ſi quiſpiā aliud habuit p̄ter dn̄m: pars eiuserit dn̄s. verbi gr̄a. Si auꝝ ſi argentū ſi variamſupellectilem: his ꝑtibꝰ dn̄s dignat̉ fieri ꝑseius. hec hiero. ad nepotianū: intelligit̉ cum inhis rebꝰ pōit finē ſuū: vl̓ nimis ſollicitatur: itaofficium ſuum negligat. Predicta igit̉ ꝟba ꝓphete: ſi dormiatis ⁊c̄. adaptando ad ſtatū clericale.ibi poſſunt notari tria ¶¶ Primo debent a ſecularibꝰ negocijs abſtinere ibi ſi dormiatis. Secūdo debent ī ſacris eloquijs virtutibꝰſe exercere ibi īter me. cleros. ¶Tertio debēt indiuinis officijs or̄onibus ſe exhibere ibi. penne columbe. Quātū ad primum debēt clerici aſecularibus negacijs abſtinere: hoc eſt dormire ideſt quieſcere: ī ſignū huius ordīatio cl̓ico fit in ſabbato: qd̓ īterp̄tatur ꝗes: qꝛ ꝗeſcere debent: id eſt ceſſare a ſecularibꝰ negocijs. Un̄ apl̓s.2. ad thi. 2. c. ait. Remo militās deo īplicat ſe ne

gocijs ſecularibꝰ. Status clerical̓ eſt quedā milicia ſp̄ualis. Que āt ſint negocia: a ꝗbꝰ clerici debent abſtinere: declarat̉ in. c. multa exͣ ne cle. vl̓mo. vbi ſic dr̄ ex ꝯcilio maguntiū.Multa ſunt negocia ſecularia: de quibus pauca ꝑſtringamus: ad quetinet oīs carnalis ꝯcupiſcētia: ꝗcquid plus iuſtoappetit: turpe lucrū eſt. munera .n. iniuſte accipere: vl̓ etiam dare aliquo ſeculari queſtu:cio aliquē ꝯducere: cōtentiōes vl̓ lites vel rixasamare: ī placitis ſecularibus diſputare: exceptafenſione orphanoꝝ aut viduaꝝ: ꝯductores autcuratores eſſe ſeculariū reꝝ: turpis ꝟbi vel factieſſe ioculatorē: vel iocuꝫ ſecularē diligere: aleasamare: ornatum incōueniētem ꝓpoſito ſuo querere: ī delitijs viuere velle: gulā ebrietatem ſequi: pōdera īiuſta vel mēſuras habere: negociuminiuſtū exercere: nec tn̄ iuſtum negocium eſt ꝯtradicēdū ꝓpter neceſſitates diuerſas: qꝛ legimꝰ ſanctos apoſtolos negociatos fuiſſe. Et ī regl̓a beatibenedicti p̄cipitur ꝓuideri: quorum manus negocia mōaſterij procurent̉. Canes vl̓ aues ſequiad venandū: omnibꝰ ꝗbuſlibet cauſis ſuper fluis ītereſſe. Ecce talia ſimilia mīſtris altaris dn̄inecnō monachis oīo īterdicimus. hec ibi. Et..ī ſequenti. c. magis declarat̉: a ꝗbꝰ clerici debēt ſeabſtinere: que ſūt ī eis īterdicta ibidē. Quātuꝫad ſecūdū .ſ. debent ſacris eloquijs ac virtuoſis actibus inherere. Unde dicit̉ di. 38. c. omnespſallentes. Omnes pſallentes deo repromittimꝰ.In iuſtificationibus tuis meditabor: obliuiſcar ſermones tuos qui ſūt eloꝗa dn̄i. ſi cūctis fidelibus obſeruare ſaluberrimum ſit: precipue tn̄ his qui eccleſiaſticā ꝯſecuti ſūt dignitatē.Hec ibi notant̉ cuꝫ dicit̉ ī auctoritate. Inter medios cleros .i. in medio duorum teſtamentorumſcilicet veteris noui: vt expoſitum ē ſupra: qd̓ibi legunt diligenter adimplere: qꝛ vt ait apoſtolus ad ro. 2. c. auditores legis: lꝫ factores apideum iuſtificabunt̉. Et Io. 13. dixit xp̄s diſcipul̓ſuis. Scitis hec beati eritis: ſi feceritis ea. Quibꝰautē virtutibus clerici debent eſſe decorati: oſtēdit apoſtolus .i. ad thi. 3. dicens. Oportet ep̄mirreprehenſibileꝫ ⁊c̄: que regula ꝯtinēs. 13. capl̓aſeu conditiones virtutum: que obſeruari deoētab omnibus clericis: expoſitionem autē dicte regule plene habes infra eo. ti. ibi vide. Quātuꝫad tertium ſcilicet debent inſiſtere diuinis oſficijs deuotionibus: notatur per hoc quod dicitur: penne columbe ⁊c̄. ſcilicet eritis vos: ſcilicꝫclerici ſi dormiatis .i. ceſſatis ab actibus ſecularibus inter medios cleros ideſt in medio teſtamētorum vos ponentes per ſtudium obſeruationem eorum: ſic eritis: ſeu vobis erunt penne columbe. ⁊c̄. per orationes videlicet diuina officia: quibus ipſa columba ideſt eccleſia per vosſubleuabitur ad celeſtia: de oratione dictum ēſupra ti. 12. etiam dicetur in quarta parte de eaQ 5