Titulus.

dico leuati ſiue renati. bn̄dicite deo. Bn̄dicit aūtꝗs deū corde colēdo ⁊ recte de eo ſentiēdo. pſal.pſalmo. io2. i03. Bn̄dic aīa mea dn̄o. Et Iob. i.Bn̄dicāt deo ī cordibꝰ ſuis ore ipſum laudādo⁊ predicando. Iacobi. 3. Ex ip̄o ore bn̄dicimusdeū ⁊ patrem: opera virtuoſa ꝓpter deū operando. Tob. 4. Omni tēpore bn̄dic deū .ſ. bn̄ operando. Bn̄dicite inquit deo in eccl̓ijs. Ubi notaSecundo ꝓ ꝯgregatiōe iuſtoꝝ ſp̄ali.Tertio ꝓ edificatiōe lapidum materiali.De prima dicitur infra. Thi. 4. Scias quō ī domo dei oporteat te ꝯuerſari: que ē eccl̓ia dei viui .i. congregatio fidelium. Hec deſignant̉ parabolice. mat. 13. cū dicit̉Simile ē regnū celoꝝ .i. pn̄s eccl̓ia ſagene miſſeī mari: ⁊ ex omni genere piſciū ꝯgreganti. Marepn̄s ſeculū: piſces hoīes: ſagena īmiſſa doctrinaeuangelica: q̄ ex auctoritatibꝰ cōnexis cōſtat: heccapit piſces bonos ⁊ malos: qꝛ ſub hac doctrinafidei cōcludunt̉: multi boni ⁊ mali: ſꝫ ī fine diſcernunt̉. Unde Greg. 23. q. 4. ait. hec vita q̄ inter celū ⁊ īfernū ſita ē: ſic̄ ī medio ſubſiſtit: ita vtrarūqͣꝫ partiū ciues cōiter reſpicit. Quos tn̄ ſancta eccl̓ia īdiſcrete .i. īdiſtīcte ſuſcipit ⁊ poſtea ī egreſſione diſcernet. Si gͦ boni eſtis qͣꝫdiu ī hac vita ſubſiſtitis eqͣnimiter tolerare malos. Nā ꝗſꝗs malos nō tolerat: ip̄e ꝑ īpatiētiam ſibi teſtis ē: quiabonus nō ē. hec ille. Iſta mixtura multipl̓r figurata ē: ⁊ oppreſſio ⁊ ꝑſecutio bonoꝝ a mal̓ ꝑoꝑe⁊ mala exempla: vt ꝑ caym ⁊ abel: qͦꝝ ex vuo patre ⁊ mr̄e ⁊ vna domo caym īterfecit abel. Sic īarcha noe ex filijs vnus reprobus īuētꝰ ē .ſ. cam.In domo vna abrae Iſaac quē ꝑſeq̄bat̉ iſmaeſfrater eiꝰ: ī domo iſaac vterini iacob adeo dilect⁊ exau odio habitꝰ ꝑſequēs fr̄em ſuū iacob. Irdomo iacob filij ꝑſequētes ⁊ vēdentes fr̄em ſuūioſeph. Hinc ⁊ Hieronymꝰ ꝗ ẜm carnem natꝰꝑſequebat̉ ſpiritualē: nūqͣꝫ ꝟo ſpiritualis carnalēꝑſequit̉: ſꝫ ignoſcit ei qͣſi ruſticano fratri. Scit .n.poſſe ꝓfice̓ ꝑ tempꝰ. 23. q. 4. Iſta aūt tolerantiamaloꝝ referēda ē: vl̓ qͦ ad ſocios ī ꝗbus quis nōhēt auctoritatē coercendi: vl̓ qͦad ea que iudicitlit̓ puniri nō pn̄t: qꝛ nec ⁊ ꝓbari ſi ad p̄latos extēdatur. Nam mali xp̄iani ꝗ alijs nocent diuerſismodis coerceri a ſuis īſolētijs debēt: cuꝫ pn̄t perrectores: quod docet Aug. dicēs. 23. q. 4. ꝗd faciet eccl̓ie medicina ſalutē omniū materna charitate ꝯquirēs tāqͣꝫ ī freneticos ⁊ litargicos eſtuans:nūꝗd ꝯtemere: Nūꝗd deſiſte̓ debet vl̓ pōt .ſ. acorrectioneⁱ vtriſqꝫ ſi neceſſe eſt ſit moleſta: queneutris eſt inimica. Nam ⁊ frenetici nolūt ligari:⁊ litargici nolūt excitari. Sꝫ ꝑſeuerat diligentiacharitatis freueticū ligare: litargicū excitare: ambo offendūt̉ ⁊ ambo diligunt̉: ambo moleſtariqͣꝫdiu egri ſūt īdignant̉: ſꝫ ābo ſanati gratulant̉Hec ille. Et pōt dici freneticus qui nocet alijs. Li

targicus qui ceſſat a bono: ad qd̓ tenet̉: ille debꝫrefrenari: ⁊ iſte ad bonū debitū ſtimulari. Et dr̄hic eccl̓ia p̄latꝰ eccl̓ie: nam vſitatum eſt vt a totodenomīet ꝑs principalior.Secundo modo ſūitureccl̓ia ꝓ ꝯgregatione bonoꝝ fideliū ꝗ ſūt ꝑ charitatem xp̄o incorporati: de qͦ pōt ītelligi illd̓ p̄s.Cōfitebor tibi in eccl̓ia magna .ſ. virtute: ⁊ pro. i.ī populo graui .ſ. moribꝰ ꝟtuoſis laudabo te. Dehac Hieronymus de peni. di. i. Eccl̓ia xp̄i eſt nōhabēs maculā ſcilicet mortal̓: nec rugam .ſ. erroris. Unde qui eſt aliqua ſorde peccati pollutꝰ deeccl̓ia dici nō pōt nec chriſto ſubiectus. Hec illeAd idē facit quod ait ambro. di. 24. q. i. Que dignior domus apl̓ice p̄dicationis ingreſſu qͣꝫ ſancta eccl̓ia. Aut quiſ p̄ferendus magis omībus videret̉ qͣꝫ chriſtꝰ: qui pedes ſuis conſueuit lauarehoſpitibus? Et quos ſua ſuſceperit domo .ſ. eccl̓iepollutis nō patiat̉ habitare veſtigijs: ſꝫ maculoſos licet vite prioris ī reliquū tn̄ dignet̉ reformare ꝓceſſus: hic eſt ſolus quē nemo debꝫ deſererenemo mutare: ad quē dicitur. Domine ad quemibimꝰ: verba vite eterne habes Ioānis. 6. c. hecille. Hec eſt eccleſia que regitur a ſpiritu ſanctocorpus xp̄i myſticum: qd̓ vegetatur ſpiritu eius:ꝓ qua xp̄s orauit ne fides deficeret. Unde ſemꝑfirma manebit qͦuſqꝫ trāſferat̉ tota ī triūphātemDe qua ⁊ Hieronymꝰ ait. 24. q. i. Omnibꝰ conſideratis: puto me nō temere dice̓ aliquos ita eſſeī domo dei: vt ⁊ ipſi ſint ea domꝰ dei ſcilicet eccleſia. Ut dicit glo. que dr̄ edificari ſupra petraꝫ.ſ. chriſtū que vnica columba appellat̉: q̄ ſponſapulchra ſine macula ⁊ ruga. Et hortus cōcluſusfons ſignatus puteus aque viue paradyſus curpomoꝝ fructu. De hac domo dr̄: ꝗ habitare facitꝟnanimes in domo .ſ. eccl̓ie. Hec ille. ⁊ qͣꝫuis qceat miniſtros eccl̓ie .ſ. clericos in virtute laicoexcedere: qꝛ vt dicit chryſoſto. Ualde eccleſiaꝫdei deſtruit laicos meliores eē qͣꝫ clericos. 8. q. i.Qualis. tamen ſi ſint mali ⁊ quātūcūqꝫ mali: dūmō tolerati cōferūt veritatem ⁊ virtutem ſacramentoꝝ: ⁊ acceptant̉ a deo orationes ⁊ officia publice eorum: qꝛ reſpicit deus ad eccl̓iam cuius illi ſunt miniſtri: non ad eos qui ſunt in hoc vt inſtrumēta mota a deo ad iuſtificandum creaturā.Unde Auguſtinus. Spiritus ſanctus ī ſancta etcleſia ita operatur vt reprobos fugiat: ⁊ tamē ꝑeorum miniſterium reprobos colligat .i. q. i. itafit. Sed nec per iniuſtam excluſionem per ſentētiam ab eccleſia que fit a prelatis efficitur ꝗs extra hanc communionem. nec ꝑ īdebitam admiſſionem ſeu collationem ſacramentorum efficitquis intra eam. Unde Auguſtinus. Sicut is queſacerdos ī eccl̓ia tollit ē tn̄ extra eccl̓iam ⁊ extracorpꝰ: cuiꝰ caput ē xp̄s: ſi ei hoſtiarius .ſ. xp̄s nonaꝑit: ita nō exͣ eccl̓iaꝫ ē iō: ⁊ n̄ ē de corꝑe: ſi ꝗs p̄iudicio compellitur foris eſſe .i. q. prima vt euidenter.