Decimus.

rnt̉. 7. vt īſti. eo. §. fi. Hoc tn̄ fallit: qꝛ qn̄qꝫ valetſine teſte: vt ſi miles ī bello ſcribat ⁊ moriat̉. C. d̓mili. te. l. militeſ. Qn̄qꝫ ſuffic̄ vnꝰ: vt ſi fiat coram īatore. C. e. l. oīuꝫ. Qn̄qꝫ duo vt īt̓ filios. C. e. l. hacſultiſſia. vel ſi in territorio teſtet̉ miles. ff. d̓ mili.re. l. lutius. Sil̓iter in his que ad pias cās legant̉:extra eo. cū eſſes. ⁊. c. relatum. Quādoqꝫ tres velquatuor: vt ī ſpeciali pͥuilegio. C. eo. l. ſine ſpeciali. Quādoqꝫ ꝗnqꝫ: vt in teſto ruſtici. C. e. l. fi. Qn̄qꝫ etiaꝫ octo requirūtur: vt qn̄ teſtator vult facere ⁊ neſcit lr̄as: vt in. d. l. hac conſultiſſima. ¶ Etnota ꝙ ſi teſtator nō vult ꝙ teſtes ſciant tenorēſui teſtī poteſt facere teſtm̄: qd̓ dicitur in ſcriptisideſt ꝙ ipſe pͥmo teſtm̄ conſcribat vel etiam conſcribi faciat: ⁊ poſtea carthaꝫ clauſā repreſētet teſtibus dicens hoc eſt teſtm̄ meum: rogo vt ſigilletis ⁊ ſubſcribaris vos. C. e. l. hac conſultiſſima.Sed tn̄ per hūc modū facere teſtm̄ non eſt tutūqꝛ multas obſeruātias requirit: que frequēter cūnon ſeruentur oportet ꝙ non valeat teſtm̄. Et iōmelius eſt ꝙ fiat ſine ſcriptis .ſ. qn̄ ſcribitur ꝑ notarium tm̄. Itē nota ꝙ cum ꝗs ſanus vel infirmus ꝗ eſt ſane mentis vltimo diſponit de bonisſuis: de quibus poteſt diſponere per ſimplicē ſcripturam: vel ꝑ verba ſolum nō violētatus vel circūuentus: ſed libere ſine notario ⁊ teſtibꝰ debitisſtandum eſt eiꝰ tali diſpoſitiōi in foro cōſcientie.Et heredes ꝗbus hoc cōſtat certitudinalit̓ tenētur ad obſeruādū illud: ēt ſi priꝰ per ſolēne teſtm̄aliter diſpoſuerat. Executores etiam tenētur achoc ſi certi ſt̓ de vltima voluntate inquātuꝫ pn̄t.Unde Grego. 13. q. 2. Ultima voluntas mōis oīis conſeruet̉: vbi dicit glo. ꝙ intelligitur cū vontas eſt rōnabilis. Nam ſi moriens vellet exheredare filiū ſine cauſa: hec voluntas nō eſt ſernda. In foro tn̄ cārum: vbi proceditur ẜm alata ⁊ ꝓbata: niſi ſint ſufficientes ꝓbationes ꝑteſtes ⁊ hiꝰ: ſtabitur teſtō ſolēniter facto: ⁊ ſi nullum fecit: iudicabitur vt inteſtatus.¶ De donationibus. c. 4.Uia dōatio cā mortis habet ſimilitudinē ad teſtm̄ vel legatum: ideo nunc de hiꝰ donatione cā mortis agedum eſt ⁊ poſtea de donatione inter viuos queconuenit in noīe: etiam habꝫ in aliquo ſimilitudinem ad donationē cauſa mortis. Donatio cāmortis eſt: cum quis magis vult ſe habere qͣꝫ eūcui donat qͣꝫ heredem ſuum: vt. ff. de dona. cau.r. l. i. ⁊ inſti. de dona. §. 2. Differunt tamen in qͣIſdam. Primo qꝛ legatum ſemper tradit̉ abherede. Sed donatio cauſa mortis quādoqꝫ abherede quandoqꝫ a teſtatore. Item ſi quis accuſat teſtm̄ vt falſum amittit legatum: ſed non donationeꝫ cauſa mortis: alias ſi ex aliqua cauſa reſcindatur teſtm̄ ⁊ donatio cā mortis: vt. ff. e. l. ſiquis mo. ⁊. l. ſi debitor. Reuocatur donatio cau

ſa mortis ſi donantem peniteat: vel ſi liberatuseſt de periculo in quo erat: vel ſi deſinat cōditioſub qua donatio facta fuit. ff. ſi certuꝫ pe. l. nō oīs.Item ſi donatarius pͥus decedat qͣꝫ donator. ff. el. ſi filio. ⁊. l. i. ⁊ fi. ¶ Dōatio .ſ. inter viuos quid ſit℟. ſecundum hoſti. Eſt rei licite nullo iure cogēte mera liberalitate facta collatio. Quis pōt donare? ℟. dōare poteſt paterfa. ⁊ dominus rei: nōergo ſeruus: non filiuſfa. ff. e. l. filius. Item nō minor. 25. ānis. C. ſi maior fac. ali. ra. l. fi. ⁊ multo minus pupillus ꝗ alienare nil poteſt ſine tutoris auctoritate. ff. de acqui. re. do. l. pupillis. Itē n̄ monachus vel conuerſus. 54. di. abbati. Item nonpoteſt donare qui non eſt compos mentis: vt furioſus nec prodigus. ff. de cur. fur. l. iulianus. Sꝫnec is cui alienatio per legeꝫ interdicta eſt: vt qꝛcōmiſit crimē leſe maieſtatis. C. ad. l. iuli. ma. l. fi.vel hereticus: vt. C. de hereticis. l. manicheꝰ. Itēnec cōdēnatus de publico crimine: lꝫ ante ſnīamdonare poſſet. ff. e. l. poſt cōtractū. ⁊. l. donatiōes.§. fi. ¶ Cui poſſit donari? ℟. ẜꝫ hoſ. cuilibet niſiꝑ lege ꝓhibeat̉: ⁊ ꝗdē ſiue ſit pn̄s ſiū abſēs notꝰvel ignotus. Itē priſami. ⁊ filiofa. dico extraneo.nam filioſa. ſuo non valet facta donatio: niſi poſtemancipationē. C. e. l. ſiue. Item nec inter virum⁊ vxorē valet niſi poſt morte: vt dr̄. jͣ. §. 6. 7. 2. 8.Item nec miles poteſt donare meretrici. C. dedona. inte vi. ⁊ vxo. l. ſi ancillam. īmo etiā quilibet ꝓhibet̉ donare meretrici: 86. di. c. Qui veatoribꝰ. Si tn̄ donaui: repetere nō poſſū: vt. jͣ. notat̉de dā. ſiue dona. adulatoribꝰ. Donatio multis d̓cāis reuocari poteſt: p̄cipue modis illis ꝗbꝰ libertus ſit ſeruꝰ: vide ſupra ī ti. de dn̄is. Utrum dōatio facta ſub cōditiōe ſit idē qd̓ facta ſub modo?℟. non. nam illa que fit ſub cōditione: puta ſi tale quid ſit vel fiat ſtatim tenet: ſed nō extante illo poteſt reuocari. C. de dona. ſub modo. l. i. ⁊. 2.Et idem dicendum de venditionibꝰ ⁊ huiuſmōicontractibus. An cōiuges ſibi inuicē donare poſſint? ℟. non. nec valet donatio: quin potius ꝓhibita eſt tam de iure canonico qͣꝫ ciuili: extra eo.donatio. ⁊. ff. eo. l. i. niſi in certis caſibus. Huiuſmodi. autem prohibitionis ſunt quatuor cauſe.¶ Prima eſt ne propter amorem alteri coniugum non temperando donationibꝰ faciliter expoliaretur: vt. ff. e. l. i. ¶ 2º ne melior in paupertatem incideret: ⁊ deterior ditior fieret. ff. e. l. 3.3º. ne forte coniuges intenti ad acquirendumſibi per donationes non eſſent ſtudioſi liberoshabendi vel educandi. ff. e. l. 2. ¶ 4º ne amor honeſtus ⁊ debiti exhibitio: que debet eſſe inter cōiuges: precio conciliari viderentur. ff. eo. l. 3. Etſic inter eos donatio non valet: et ſi fiat per interpoſitam ꝑſonā: vt. ff. eo. l. ſi ſponſus. §. generalit̓.nec valet inter eos remiſſio alicuius debiti autaſſignatio alicuius debitoris quia hec omnia donationes ſunt. Sunt tamen calus in quibus donatio īter coniuges valet. Et primo quidem ſi isqui donauit permāſit in eadem volūtate vſqꝫ ad