Titulus.

niſi ſint relicta perſonis debilibꝰ ⁊ miſerabilibꝰ⁊ ſic hec opinio in terris imperii ſeruanda erit ſecundum Imol̓ Qui tamen non ſe firmat hic: ciex hoc induceretur correctio iurium: que vitanda ē: de electio. capitu. cū expediat. libro ſexto.Unde reducēdo talia iura ad concordiam dicitper diſtinctiōem: quia aūt ipſe epiſcopus data negligentia heredis: etiā in relictis ad non pias cāsvult ſe intromittere ī ſubtrahēdo fructus ⁊ aliaemolumēta: vt voluntas defuncti impleatur: nōautē veniendo ad pͥuationē hereditatis: ⁊ hoc poterit ep̄s facere: ⁊ ita ꝓcedit tex. hic. c. ſi heredes.Aut vult epiſcopus ſe intromittere priuando hereditate heredem ⁊ in hoc n̄ poterit ſe ītromittere .ſ. ad finē vt capiat hereditatē ⁊ diſtribuat: ſꝫmonendo vt deferat̉ perſōis de quibꝰ ī autēticohoc amplius. ⁊ facere poterit. Sed qͣꝫuis poſſitep̄s in hoc calu monere: nō tn̄ poterit ſe intromittere vt ſibi applicet: cū nō reꝑiat̉ hoc iure cautūin relictis ad nō pias cās: ⁊ ita cōiter practicaturvt in relictis ad non pias cās ep̄i nō ſe intromittant. Et ſi ep̄s ſit negligens in exequēdo recurrēdum eſt ad metropolitanū: qui ſuccedit executioni teſtī: vt in autentico de eccl̓ia. ti. §. ſi quis aūt.ẜm hoſti. ⁊ Io. an. qui ēt dicūt ꝙ licitū eſt cuilibꝫhanc qōnem mouere ⁊ ſolicitare: vt cē pie mōisoībus impleant̉. hoc ēt voluit Imol̓. pꝰ pe. de ancho. dicens et ꝙ ſi tertius poſſideat bona teſtatoris: qui reliquit certam qͣꝫtitatē pauperibus: ⁊ ſicad piā cām poterit ep̄s illum cogere ad ſoluēduꝫvel dimittendum bona: vt notat Bal.trum filius vel aliusextraneus inſtitutus heres ſi non īplet relicta adpias cās pͥuetur tota hereditate ēt legitima: glo.ſuꝑ dicto. c. ſi heres ponit diuerſas opi. Sꝫ Hoſti. dicit ꝙ non ſolū extraneus: ſed ēt filiuſ: vel alius attinens ſi non implet r̄licta ad pias cās pͥuatur tota hrreditate: ſi ſit cōtumax: ⁊ hoc in fauorērelictoꝝ ad pias cauſas vt vota defuncti īpleant̉introductum ſit: vt creſente eiꝰ cōtumacia poſſitpͥuari tota hereditate ⁊ etiam naturali debito.Nam ⁊ in talibus relictis ceſſat falcidia. C. ad. l.fal. auten. ſi tamen eum peniteat: non denegaturei elemoſyna ẜm hoſti. cum quo reſidet Io. an.hic: quam opinionem ſequi videtur etiā archid̓.in. d. c. ſilueſter. ii. q. i. Et Cal. in quadā additiōe: ⁊Pe. de ancho. ⁊ do. anto. qui concludit ꝙ ſi reliotum ſit factum ad piam cām: practica erit contraip̄m heredē negligentē implere: ꝙ pͥmo interdicantur ei redditus: ⁊ ex eis fiat ſolutio: ſi ex illisſatiſfieri poſſit: ſi āt ex illis ſatiſfieri n̄ poſſit: ⁊ adhuc ꝑſeueret in cōtumacia: tunc exigente contumacia poterit tota hereditate pͥuari: ſiue ſit filiusvel alius deſcendēs ſiue ſit extraneus. In relictꝭvero ad nō pias cās ſimilit̓ eligenda erit hec viavt pͥmo ſatiſfaciat de r̄dditibus: ⁊ poſtea ꝓcedatad pͥuationē ēt ex toto: ſi ſit extraneus heres ⁊ incontumacia ꝑſeueret. Si vero filius: ⁊ hiꝰ: tūc re

licta ſibi legitima p̓uabitur toto r̄ſiduo. Sꝫflo. tenet ꝙ filius iā in relictis ad nō pias cāetiā in relictis ad pias cās: non pͥuetur legithiꝰ negligentiam vel contumaciā: cū illa nōniat ſibi ex voluntate defuncti: ſed ex diſporiuris. ¶ Sed Imol̓. poſt Pe. de ancha. diciſi heres eſt negligens in implēdo relicta acās: tunc deuoluitur hereditas ⁊ execut. oprum pioꝝ ad ep̄m: vt hic in. c. ſi heredes. Inrelictis qͣꝫ ad pias cās: tunc deuoluitur executio⁊ emolumentum ad ꝑſonas: de ꝗbus in dicta aten. ſecunda. §. ſi quis nō implēs. niſi teſtōr deptauerit ſpecialē executorē: per qd̓ appareat ꝙ ip̄teſtator pͥuauit heredē ipſuꝫ poteſtate exequēdiNam tunc non implens non priuatur hereditate: vt notat Bar. in dicto autentico hoc amplius.⁊ hoc quando heres priuatur hereditate ex diſpoſitione iuris propter negligentiam non impldi. Si vero pͥuet̉ ex diſpoſitiōe d̓fūcti: vt qꝛ teſtator appoſuit penam pͥuationis in caſu negligētvel delicta: ⁊ tunc ſi ꝓuidit ad quem deuoluathereditas ad illum deuoluitur: ſed ſi ſi non prouidit cui applicetur: recurrendū eſt ad notata peBar. in. l. vxorem. §. leges. ff. de leg. 3. ¶ De teſtamēto qd̓ fit corā ſacerdote ſuo parochiali ⁊ dibus vel tribus idoneis teſtibus tantum: vtrūſit validū. c. cū eſſes. de teſt. do. flo. ſummat ꝙ eſtvalidum: nec in terris eccleſie valet conſuetudoin contrarium. Ubi ſciendum ꝙ glo. ibi tangitquatuor opiniones circa hoc ſeu lecturas huiuscapituli. ¶ Prima eſt ꝙ loquatur ſolum intis ad pias cauſas ⁊ nō ī alijs: ⁊ hec reprobSecunda eſt ꝙ loquatur generaliter ⁊ indiſtincte ſcilicet ꝙ ſit validum tale teſtamentū vbqꝫ: ⁊ ſic deroget omnibus legibus dicentibuſ cōtrariū. Et hec fuit opinio Ala. Goſ. La. ⁊ HoſBar. bri. quā etiā dic̄ do. anto. eſſe magis de iure: licet contrarium ſit in practica. ¶ Tertia lectura eſt ꝙ in foro eccleſiaſtico ſeruetur hoc vbiqꝫ: ſcilicet ꝙ ſit validum teſtamentum: ſed in foro ſeculari vbi ſecundum leges iudicatur nō habeat locum. ¶Quarta opinio eſt vt ſummatumeſt: ſcilicet ꝙ tale teſtamentum ſit validum ī terris eccleſie tantum. Unde Iohan. an. de clarādomateriam dicit hoc communiter obſeruari: quiaut loquimur in relictis ad pias cauias: ⁊ tūc ſuficiunt duo teſtes idonei ſiue in foro eccleſiaſtico ſiue ſeculari: per id qd̓ habetur in. c. relaturAut loquimur in relictis ad non pias cauſatunc aut loquimur in terris ſubditis eccleſie ⁊ſeruanda erit decretalis cum eſſes. vt ſcilicet valeat teſtamentum cum preſbytero parochiali cūduobus teſtibus. Aut loquimur in terris imrij: ⁊ tunc dicit ſeruari ꝙ teſtamentum non vniſi interueniat ſolennitas requiſita per legem ciuilem: ⁊ hec opinio conſuetudine roborata ſeruanda videtur per id quod habetur. ff. de legi. lminime. Hanc opinionem ſequitur. Fed̓. de ſenis in conſil̓ Pe. de peruſio ⁊ Pe. de anchara.