¶ Titulus.

habere ciues pōt per inſtrumenta ꝓbari ⁊ teſtes.Agere etiam ⁊ pati: ſeu actio ⁊ paſſio ſunt vltimeduo predicamenta: ⁊ hec etiam poſſunt probari ꝑteſtes: facilius tn̄ ꝓbatur agere qͣꝫ pati. Facilius .n.comprehendimus ictū quem quis īfert qͣꝫ mortē:quā quis inde patitur ſiue incurrit. Naꝫ multi videntur mortui ⁊ non ſunt. Unde teſtis deponensſuper homicidio: īterrogatꝰ quomō ſcit: habet reſpodere ꝙ corpus eius carebat pulſu motu ⁊ eratfrigidum putridum vel ſimile: que ſolēt mortuisaccidere. Nam receſſus aīe a corpore videri nōpoteſt: qꝛ anima incorruptibilis ⁊ inuiſibilis eſt: ſicut angelus inuiſibilis. hec omnia Bal. de ꝑuſio.¶ De ſententijs ferendis. c. xij.Eſententia tandeꝫvidēdum eſt. Dicit Auguſtinus. 2. q. i. c. i.Nos in quēqͣꝫ ſententiam ferre nō poſſumus: niſiaut cōuictum aūt ſpōte cōfeſſum. Et de ſententiaquidē dicit glo. ſūmaria: vt in pͥncipio. q. ꝙ triplexeſt ſentētia .ſ. Interlocutoria: diffinitiua: ⁊ preceptiRay. exemplificat. d. ꝙ interlocutoria ſententiadicitur que nō ſuper pͥncipali: ſed ſuper alijs q̄ſtionibus proſertur inter principiū cauſe ⁊ fineꝫ emergentibus: vt eſt de teſte repellēdo: vel de dilatiōedanda vel nō ⁊ hūiuſmōi. Uel forte dicitur interlocutoria: qꝛ inter partes loquēdo profertur ſineſcripture ſolēnitate. Diffinitiua aūt ſententia dicit̉qn̄ principalis queſtio diffinit̉. ff. de re iudi. l. i. Sē̄tentia precepti eſt qn̄ maior precipit minori. Sequitur in glo. Si ſentētia diffinitiua fuerit lata obmiſſo ordine iuris: ipſo iure nulla eſt: vt. 2. q. 6. §.diffinitiua. Hoc tn̄ ſcias: ꝙ duplex eſt ordo ivnus qui eſt de natura ſeu ſubſtātia iudicioꝝquis poſt citationem habeat īducias: vt fiat litisconteſtatio ⁊ teſtes recipiantur. Si contra hūc ordinem feratur ſententia: nō tenet. Eſt alius ordoqui non eſt de ſubſtātia iudicioꝝ: vt .ſ. ſententia nōferatur ſub cōditione: ⁊ vt prius nō pronuncieturde poſſeſſorio alias poſſeſſione qͣꝫ de ꝓprietate:ſi tn̄ hoc nō ſeruetur: tenet ſententia: vt. 2. q. 6. §. biduum. Item ſententia īterlocutoria ſiue ſit excōicationis ſiue ſuſpenſionis ſiue miſſionis in poſſeſſionem: requiritur ordo iuris: de ordine excōicationis habes extra de ſenten. excō. c. ſacro. de ordine ſuſpenſiionis habes. z. q. i. notum. Si tamenille ordo nō fuerit ſeruatus: tenet ſentētia: vt. xi. q.z. Siquis epiſcopus. Item in ſententia īmiſſionisin poſſeſſionem requiritur ſemiplena cauſe cognitio: vt extra vt lit. nō cōteſt. c. qm̄. ⁊ ſiue talis ordofuerit ſeruatus ſiue non: ſi abſens poteſt ꝓbare ſenon fuiſſe contumacem: talis ſententia retractat̉:exͣ de ſentē. ⁊ re iudi. c. cum bertoldus. Sentētiaprecepti eſt: vt cū iudex precipit alicui ſine cauſecognitione vt ſoluat alicui. x. que petit: ſi ille ſoluat⁊ pecunia illa indebita eſt: qꝛ iudex iniuſte preceperat: tn̄ nō pōt repeti pecunia illa. ff. qd̓ metꝰ cā.

.l. fi. hec in glo. ¶ Circa ſentētiā precepti. Noͣdum Ray. videnda ſunt tria .ſ. in quibus cōſimaioritas: in quibus conſiſtit obediētia: ⁊ de neceſſitate precepti. Maioritas ſecundum Ray. qtenditur in prerogatiua ordinis cōſecrationis dpenſationis .i. adminiſtrationis ⁊ antiquitatis: etra de elec. dudum. Prerogatiua ordinis preſteſt maior diacono: di. 93. c. legimus. Prerogcōſecrationis epiſcopus eſt maior preſbytero: di95. olim. 2. c. epiſcopus in eccleſia. vbi dicitur ꝙ nconſeſſu preſbyteroꝝ ſublimior ſedeat epiſcopiīfra domuꝫ vero collegā eorum ſe eſſe cognoſcatPrerogatiua diſpenſationis archidiaconus ē meior archipreſbytero. di. 25. ꝑlectis. vbi dr̄ ꝙ archdiacono ſubeſt archipreſbyt̉ ⁊ eiꝰ mādatis obedre dꝫ. Prerogatiua ātiquitatis maior eſt ꝗ priusfuit ordinatus: vel alias p̄cedit tēpore vl̓ etate: exͣde. maio. ⁊ obe. c. i. Obediētia aūt cōſiſtit in tribuiin reuerentia: in iudicio: ⁊ precepto. Et reuerentdebet̉ ei qui p̄cedit ordine vel antiquitate: īferienim dꝫ ſuperiori in talibus reuerentiā: vt .ſ. aſſurgat ei dando primū locū in choro in menſa in ſedendo in eundo ⁊ huiuſmodi: niſi maior diſpenſatio ſit cōmiſſa minori ordine vel ātiquitate: vt archidiaconatus diacono: tunc enī non ſolū p̄ſbyteri: ſꝫ ēt archipreſbyteri debēt reuerētiā acchidiacono: di. 25. c. perlectis. Obediētia precepti ⁊ iuocij debetur tm̄ ei qui p̄eſt ꝯſecratione vel diſpenſatione. ſn̄ia .n. a nō ſuo iudice lata nulla eſt extra deiudi. c. at ſi clerici. ⁊ idem in precepto. 7. q. i. qꝛ frater. Que aūt ſint illa per que plena ſubiectio d̓cleratur: hēs ſupra exͣ de ſenten. ⁊ re iudi. c. cuꝫ inter.⁊ de offi. or. c. conquerente. tam in glo. qͣꝫ in textu.Duplici āt ex cā ẜm tho. ſecunda ſcd̓e. q. 10 4. at. 5.⁊ ſcd̓a ſcd̓e. q. 33. ar. 7. ⁊. 2ª 2ᵉ. di. 44. q. 2. ar. 3. ⁊ qd̓libꝫ. 2. ꝗ. v. ar. pͥmo. ⁊ di. 5. q. 3. ar. 2. ⁊ qd̓libet. 9. q5. ar. 2. ſubditus nō tenet obedīre ſuꝑiori etiā incitis. Una eſt cū maior poteſtas ſuperior vtriuſqꝫmandat contrariū: di. 8. q̄ contra mores. ¶ Secūda eſt cū precipit id in qͦ nō eſt ei ſubiectus: vt queꝑtinet ad motū animi interiorē ⁊ quibuſdaꝫ alijs.De his tn̄ habes plene ſupra in ſecunda parte ti. deinani gloria. in dubijs dꝫ obedire. c. Itē dicit glo.ſuper dicto. c. nos in queqͣꝫ. ꝙ quatuor ſunt modconuincendi reum: aut .ſ. iure: vt in inſtrumentis ⁊teſtibus: aut facti euidentia: extra d̓ coha. clericoc. tua. aut iuris īterpretatione: vt ſepius citatū eſſireum. 3. q. 9. decernimus. aut violenta ſuſpicione32. q. i. dixit. Et nota ꝙ triplex eſt ſuſpicio. ¶ Prima eſt temeraria: ⁊ de hac dicit canon. Nulluꝫ iudicetis ſuſpicionis arbitrio. 2. q. i. primo. ¶ Secida eſt probabilis: ⁊ hec purgationem inducit: nōauteꝫ prima: vt. 2. q. 5. preſbyter. ¶ Tertia eſt vitlenta que condemnationem inducit: ⁊ de hac ītēligitur dictum hieronymi ſcilicet ꝙ vxor dimittipoteſt ꝓpter fornicationem aut fornicationis ſipicionem. 32. q. i. dixit. quod intelligitur de violēta: vt ſi ſuſpectus cum ſuſpecta: nudus cum nudaeodem lecto. Item dicit glo. ſuper dicto. c. nos.