¶ Titulus.

illud reuelare prelato: vt iudici: etiam ſi iurauit d̓nunciare: niſi poſſet probare. Nam eſſet ꝓditorcriminis. 2. q. i. c. ſi peccauerit. ⁊. q. 7. plerūqꝫ. ⁊. vi.q. i. ſt tantū. niſi vellet ei reuelare ſecreto: cuꝫ prelatus etiā ſecreto habeat corrigere criminoſos: d̓bet quoqꝫ talibus indicare qui magis poſſint ꝓdeſſe qͣꝫ obeſſe: ſiue eum corrigendo: ſiue pro eoorando: qꝛ quilibet tenetur ad talem denunciationem: ar. 22. q. 5. hoc videtur ¶ De denunciationeaūt primi generis ſcribitur Gene. 37. Ioſeph accuſauit fratres ſuos apud patrē crimine peſſimo:accuſatio ſumitur pro denunciatione: poſtquā .n.non valuit fraterna correctio: patri denunciauit:qui efficacius corrigere poterat. Et nota ꝙ aliꝗdicunt ꝙ crimen peſſimum dicitur hic coitus cūbrutis: ſed hoc eſt turpe dicere de patriarchis. Dicit Nicolaus de lira ibi. Sed dicitur hic crimenpeſſimū odium ⁊ contemptio inter illos: qꝛ filijlye deſpiciebant filios ancillarum: ⁊ putabāt eosquaſi ſeruos. Unde ⁊ hebraica lingua habet: rettulit eorum rixam peſſimam: ſicut enim charitas eſt optimū: ita odium peſſimum Nicolaus¶ Queritur an īfames ⁊ crimīoſi admittūtur addnunciationē? Reſpōdit glo. i. ſuper. c. ſi peccauerit. 2. q. i. ſic dicit̉. Uidetur ꝙ ſic: qꝛ oēs ex precepto ad hoc tenētur. Nam ⁊ hereticus admittitur24. q. i. §. ꝗſꝗs. ⁊ alie ꝟiles perſone extra de reſtꝭ:ſpo. c. Preterea. Et vbi agitur ad correctionē: nōexigitur tantus rigor: ar. 22. q. 5. hoc videtur. Ecctra videtur ꝙ tantū honeſtiores perſone admittātur. 36. q. 5. epiſcopus. ⁊ nō īfames: extra de teſtibus. c. preterea. Nā ⁊ ad populares actiones nōadmittuntur niſi perſone integri ſtatus. ff. de populari actione. l. in populari. Ego credo quēlibetadmitti dūmodo bono celo d̓nunciet: extra de ſēten. ⁊ re iudi. c. cum. I. ⁊. A. Sed licet infames admittantur ⁊ irregulares: non tn̄ criminoſi: cū enītales non correxerīt ſua crimina: credendū eſt ꝙnō bono celo d̓nuncient crimina alioꝝ: d̓ multisalijs pertinentibus ad iſtam materiam habes ſupra in. c. d̓ inquiſitione. ⁊ in. c. d̓ accuſatione.¶ De purgatione canonica. c. x.Ępurgatione canonica. Nota ꝙ triplex eſt purgatio: vna ēmoſayca: ſecunda vulgaris ⁊ diabolica: tertia canonica ¶ Prima habet̉ numeri. c. 5. vbi vir habens ſuſpectam vxorem de adulterio: indicebatei purgationem per certum modum ibi d̓clarati⁊ habetur etiaꝫ. 2. q. 4. §. hoc aūt. Et dicit ibi Nicolaus de lira ꝙ talis purgatio tempore veteristeſtamenti nō erat illcita: qꝛ ibi fiebat diuinū miraculum: qꝛ ſi mulier fuiſſet īnocens: ſi prius eraſterilis efficiebatur fecunda: ſi rea languebat velmoriebatur. Diuinum aūt miraculum non fit adconfirmationem illicitorum: hodie autem ſicut ⁊alia cerimonialia ſeruare ſecundum litteras eſſet

iudaizare ⁊ ſic mortale. Miſtice aūt d̓ſignat̉ armam ſuſpectam de hereſi: vt pulchre exponit achidiaconus in roſario ſuper dicto. §. Purgati.vulgaris fit per tactum ferri candentis: vel poaque buliētis: vel per ſuſceptionem duelli adbandum innocentiam ſuam: ⁊ hec qꝛ ſabricdiabolo inuenta eſt prohibita eſt. 2. q. 5. conſti. ⁊. c. monomachiam. Eſt enim hoc cōtrapreceptum. Non tentabis dominum deumMat. 4. De vitio tentandi deum habes in ſecda parte ti. 3. c. io. ¶ Tertia purgario eſt canor⁊ licita: ⁊ de hac nunc agitur: hec indicitur cum īficiente accuſatore reus laborat infamia: alias novt. 6. q. 5. quod autem. Fama aūt orta a detractoribus vel malis non indicit purgationem. ii. q. 3.in cunctis. nec etiaꝫ orta ab inimicis: extra d̓ pugatione canonica. c. penultimo. ſed ſola illa q̄ exprobabili preſumptione orta eſt. Item cum fit inquiſitio de crimine. Si teſtis per quos fit inquiſitio ſemiplene probant: tunc indicitur purgatio:extra de purgatione canonica. c. inter. Sed ſi perdicta teſtium nulla eſt ſuſpicio contra eum: nō eſttunc onerandus purgatus. 2. q. 5. preſbyter. Io. ingloſa. ¶ Fienda eſt aūt iſta purgatio: ſi eſt infamatus apud populum: purgabit ſe in publico: ſi apudclerum etiam coram clero: etiam in vtroqꝫ caſucoram iudice. 2. q. 5º. omnibus. Ꝙ ſi non fueritfacta coram iudice. vel ſi fuerit vulgaris: etiam fireus fuerit abſolutꝰ: tenebit̉ nihilominus iteꝝ canonice ſe purgare: exͣ de purgatōe ca. c. ex tuaꝝ.¶ Cum quot autē debeat quis ſe purgare icitRay. ꝙ numerus purgatoꝝ taxabitur ad arbitrum iudicis boni. Qn̄qꝫ enī maior numerꝰ ⁊ qn̄cminor taxandus eſt ſecundū ꝙ magis vl̓ minusinfamia vel crimen ſunt grauia. z. q. 4. c. preſby⁊. c. omnibus. Unde. Inno. indixit purgationemcuidam decano cum. xiiij. ſui ordinis. extra d̓ꝑgatione canonica inter ſollicitudinem. ⁊ cuidaepiſcopo īdixit purgationem cum duobus abbtibus tantum: extra de purgatione canonicain iuuentute. Debent autem eſſe compurgaeiuſdem ordinis ſiue dignitatis ſi poſſunt hri: vt in dicto. c. inter ſollicitudinem. alias puilli ſunt inimici cum alijs inferioris ordinis: veletiā cum laicis poteſt ſe quis purgare. 2. q. 5. c. ſi legitimi. debent tamen eſſe viri catholici: ⁊ quiuerſationem eius ⁊ ꝟitam etiā tranſacto temponouerint: vt in dicto. c. inter ſollicitudinē. etiā cumulieribus religioſis ⁊ honeſtis pōt quis ſe pugare. 28. q. 2. in decima. ¶ Forma aūt preſtādi iuramenti in purgatione talis eſt. Ego enim iuroęnon feci tale quid per me: nec mandaui nec conſilium nec fauorem nec auctoritatem dedi: di. 5oſi quis viduam. ⁊. 2. q. 5. auditum. ¶ Poteſt etiaꝫaddi nec etiam ratū habui qd̓ noīe meo factumfuerit: extra de reſti. ſpoli. cum ad ſedem. Cōpurgatores vero iurabunt ſic. Iuramus ꝙ credimverum eſſe illud quod ipſe iurauit: extra eo. c. qͥtiens. vel breuius ẜm Goff. Infamatus iurabitꝰ