Nonus.
nba. Si ꝟo ꝯtra religioſos īꝗrit̉ de crimīe: reꝗrunt̉ ꝓbatōes magis exacte: vt exͣ de ſimo. c. licꝫ.Et ꝯͣ religioſū ipſū ꝓbatiōes diuerſimode reꝗritur. Nā aūt aliꝗd īꝗritur ꝯͣ religioſū ad correctōneꝫ ſcd̓m regulā: ⁊ tunc ſecundū eandē de planofienda ē: nō ẜuata forma dicti. c. qͣliter. vt nota. deappel. c. reprehēſibilis. Aut īꝗritur: vt ab adminiſtratōe remoueat̉: ⁊ tūc qn̄ agitur de p̓ore vel albate curā habēte auctoritate dioceſani īſtituto:ēquo ad quedā ſeruanda forma dicti. c. qͣliter. licetnō quo ad oīa: qꝛ nō vocabit̉ mō predicto: vt ſenoſſit defendere: vt de accu. c. ad petitionē. Et requeri pōt a p̄dicta admīſtratione leuius ⁊ ex leus cauſis qͣꝫ clerici ſeculares. Et in hͦ ſpectāetudo ſpālis locoꝝ religioſoꝝ: vt in. c. qꝛpe. Qn̄ vero agit̉ de p̓ore ſimplici veli: tunc talis īſtituit̉ ⁊ deſtituit ad abhatis arbitrium: vt notat innocenti. in dicto. c. q̄liter. d̓ appellaQuando autem et quomō ſit ꝓcedendū. Nota ꝙ cū ſubditus aliꝗs veletiā prelatus offendit: ſi per clamorē ⁊ famaꝫ adaures ſuꝑioris ꝑuenerit: nō quidē ortā a maliuolis: ſed ꝓuidis ⁊ honeſtis ⁊ nō ſolū ſemel ſed ſepe:et veritatē diligentius ꝑſcrutari: vt puniat ſiſec ex hoc ſeꝗtur: ꝙ idē ſint accuſator ⁊ iudexſꝫ ſamā ē loco accuſatoris: extra de ſinionia. c. lꝫi. Et ꝓ maiori huius declaratōe dicit ricar. inodi. 19. ꝙ fama mala qn̄qꝫ eſt a certo motoreqꝫ ab īcerto: de ꝯſecra. di. 4. ſanctū. Qn̄ hꝫ ortum ab īcerto motore: ſi ad aures prelati d̓uenerit ꝑ clamoſā īſinuationē: ⁊ ex ea ſcandalū in populo generet̉: dꝫ ꝓcedere ad īꝗſitionem: quāuisis ſit: ꝗ ſe offerat ad accuſandū factū vel fap̄ciendū tn̄ ꝙ malā famam nō faciunt dictaoꝝ talem: vt ꝓpter illam p̄latus debeat ꝓcead īquiſitione: exͣ de accuſatōibus. c. īquiſinis. In gloſa vbi dicit̉ dicta paucoꝝ nō īfamātna .n. dꝫ eē ꝑ villam ſiue ꝑ parochia: ad hoc vtfiat īꝗſitio. 2. q. i. deus oīpotens. Et cū ꝓcedit adinquirendū īquiri nō dꝫ de ꝗbus infamia non ꝓīt hꝫ ortum a certo motore vel certisnc ſi illi nō ſunt inimici ſed ꝓuidi ⁊honeſti: dꝫ p̄latus ꝓcedere ad īquiſitionē. Si ātſunt inimici ⁊ maliuoli: tunc aut cōſtat ita eſſe nōcertitudine ſꝫ ꝑ p̄ſūptiones nō violentas: ⁊ tūc ētplatus ad īquiſitionē ꝓcedere dꝫ Si aūt cōſtates ꝑ legitimas ꝓbatiōes vel eoꝝ confeſſioviolētas p̄ſūptiones: ⁊ īfamatꝰ alias fueritoīs: ⁊ ꝑſona notabilis: non credo ꝙ p̄latuspcedere debeat ad īquiſitionē: exͣ de pur. ca. c. cūin ſuuentute. Quidā tn̄ dicunt: ꝙ vndecūqꝫ ortamala fama: ꝓcedendum ē ad īquiſitioneꝫato canonica purgatio īdicenda eſt ſalteꝫſcandalū: extra de accu. c. qͣliter ⁊ qn̄. Sꝫedo ītelligendū: qn̄ illi a ꝗbus īfamia ortūhabuit: nō ꝓbant̉ eſſe inimici vel maliuoli: hecficar. in. 4. di. 19. q. 3. ar. z. in corpore articuli.
¶ Differt aūt īquiſitio quā facit iudex alio ꝓcurāte ſiue ꝓmouēte: ⁊ ea quā ipſe facit ex officio ſuoad clamorē fame: in hoc ꝙ vbi fiat alio ꝓcurātenō eſt cogendus aduerſarius iurare: ne ꝓpt̓ hocꝓmotor iꝗſitionis poſſit īſtrui: ſed ipſe tenet̉ ꝓbare ſuā ītentionē: alias puniret̉ ſuſpenſione: vealiter donec ſe purgauerit: ꝙ nō aīo calūniādi crimina īpoſuit: extra de calū. c. cū dilectus. Itē publicatis atteſtatiōibus nō recipient̉ alij teſtes: qꝛtime̓tur de ſubornatōe. Sed vbi iudex inquiritex officio: tūc is ꝯͣ quē īquiritur ē cogendus iurare ꝙ rn̄deat veritatē ad īterrogata. ¶ Et hoc dicoſiue īꝗratur ꝯͣ pͥuatā ꝑſonā: ſiue ꝯͣ cōuentū. Itempublicatis atteſtationibus pōt denuo ab alijs teſtibus īquirere veritatē. 2. q. 5. hꝫ. ⁊. c. mennā. Forma āt iuramēti teſtiū in cā īꝗſitionis eſt hec: ſi eſtꝯͣ ꝑſonā ⁊ crimē determinatū. Iurat teſtis: ꝙ ſuꝑcrimē dicet plenā veritatem: exͣ de ſi. c. lꝫ heli. Sivero ē īquiſitio ſuꝑ ſtatu eccleſie iurat dicere: queſcit vel credit de eccleſia reformāda: vel ꝙ rn̄deat veritate ad īterrogata: exͣ de accu. cū dilectus.Et in talibꝰ iuramētis nō dꝫ iurare d̓ occultꝭ. Nāſecretorū ſolus deus eſt iudex ⁊ cognitor: di. 32.erubeſcāt. ⁊. 2. q. 5. conſuluiſti. ¶ Ad īꝗſitionē iudicis vtrū teneat̉ īꝗſitus de oībus aperire ꝟeritateꝫ ⁊ manifeſtare: de ꝗbus fuerit īterrogatꝰ. Nocirca huiuſmōi di. pe. de palu. in. 4. di. 19. Aut certū eſt ꝙ iudex īquirit de crimīe: ī caſu in qͦ pōt deiure: ⁊ tūc tenetur ſibi hō dicere veritatē tam d̓ ſeqͣꝫ de alio: qꝛ mentiri ī iudicio ē mortale. Aut eſtcertū: ꝙ ip̄e īiuſte īquirit: vt puta: qꝛ nō p̄ceſſit accuſatio nec d̓nunciatio nec clamoſa īſinuatio necīfamia illius: nec factum ē diuulgatū nec d̓nunciatū. Nec in ſpāli: puta talis fecit tale crime̓: vbi iacet occiſus: ſed neſcit̉ a quo. Nec ī generali: putatale monaſteriū ē diffamatū de diſſipatōe religionis: tūc enī nō tenetur nec d̓ ſe nec de alio: qꝛ illein hoc nō eſt ſuus iudex. Si ſit dubiū vl̓ iuris vl̓facti p̄ſumendū ē pro iuſticia iudicis: ⁊ d̓bet ſibihō dicere veritatē: vel magis ponere ī ipſius iudicio: cū ſciat tale crimē: qd̓ nullus aliꝰ ſit: niſi forte vnus qd̓ habeat cōſiliū: vtrū teneat̉ noīare ꝑſonam: ⁊ ſicut ille iudicauerit: ita faciat: quia iuſſusiudicis in dubijs excuſat. Similiter de latronequi torquetur. Si enī tale crimē eſt in ſe vel inalio: ꝙ iuſte poſſit ſubijci īꝗſitioni: tenet̉ dicere tāde ſe qͣꝫ d̓ alio. Alias nec de ſe nec de alio. Eo aūtipſo hō vnicū crimen hꝫ ꝓpter qd̓ iudex iuſte ꝓcedit ꝯͣ eū in illo crimīe īꝗrendo ex hoc ipſo ⁊ dealijs pōt īquirere: qꝛ nō ꝓpter occultationē peccati ſed peccatoris de occultis hō prohibetur iudicare. Ubi gͦ iam per vnicū crimen eſt diffamatus: ⁊ de alijs dꝫ dicere veritatē. Et ſimiliter ſi ſocij ſui ſunt in tali ſtatu: ꝙ iuſte cōtra illos agi pōtꝓ vnico crimine etiam de alijs oībus: ⁊ pōt ⁊ dꝫeos ꝓdere: qn̄ eorum correctionē nō ſperat: maxime cū pctm̄ illoꝝ ſit in periculū cōmunitatis: vtqꝛ ſcit eos fures ⁊ latrones ⁊ īpenitentes. Nam illum ꝗ iā penituit: accuſare nō dꝫ: niſi iuſte noīatī