Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
108r
Einzelbild herunterladen
 

Nonus.

nba. Si ꝟo ꝯtra religioſos īꝗrit̉ de crimīe: reꝗrunt̉ ꝓbatōes magis exacte: vt exͣ de ſimo. c. licꝫ.Et ꝯͣ religioſū ipſū ꝓbatiōes diuerſimode reꝗritur. aūt aliꝗd īꝗritur ꝯͣ religioſū ad correctōneꝫ ſcd̓m regulā: tunc ſecundū eandē de planofienda ē: ẜuata forma dicti. c. qͣliter. vt nota. deappel. c. reprehēſibilis. Aut īꝗritur: vt ab adminiſtratōe remoueat̉: tūc qn̄ agitur de p̓ore vel albate curā habēte auctoritate dioceſani īſtituto:ēquo ad quedā ſeruanda forma dicti. c. qͣliter. licet quo ad oīa: qꝛ vocabit̉ predicto: vt ſenoſſit defendere: vt de accu. c. ad petitionē. Et requeri pōt a p̄dicta admīſtratione leuius ex leus cauſis qͣꝫ clerici ſeculares. Et in ſpectāetudo ſpālis locoꝝ religioſoꝝ: vt in. c. qꝛpe. Qn̄ vero agit̉ de p̓ore ſimplici veli: tunc talis īſtituit̉ deſtituit ad abhatis arbitrium: vt notat innocenti. in dicto. c.liter. appellaQuando autem et quo ſit ꝓcedendū. Nota ſubditus aliꝗs veletiā prelatus offendit: ſi per clamorē famaꝫ adaures ſuꝑioris ꝑuenerit: quidē ortā a maliuolis: ſed ꝓuidis honeſtis ſolū ſemel ſed ſepe:et veritatē diligentius ꝑſcrutari: vt puniat ſiſec ex hoc ſeꝗtur: idē ſint accuſator iudexſꝫ ſamā ē loco accuſatoris: extra de ſinionia. c. lꝫi. Et maiori huius declaratōe dicit ricar. inodi. 19. fama mala qn̄qꝫ eſt a certo motoreqꝫ ab īcerto: de ꝯſecra. di. 4. ſanctū. Qn̄ hꝫ ortum ab īcerto motore: ſi ad aures prelati d̓uenerit clamoſā īſinuationē: ex ea ſcandalū in populo generet̉: dꝫ ꝓcedere ad īꝗſitionem: quāuisis ſit: ſe offerat ad accuſandū factū vel fap̄ciendū tn̄ malā famam faciunt dictaoꝝ talem: vt ꝓpter illam p̄latus debeat ꝓcead īquiſitione: exͣ de accuſatōibus. c. īquiſinis. In gloſa vbi dicit̉ dicta paucoꝝ īfamātna .n. dꝫ villam ſiue parochia: ad hoc vtfiat īꝗſitio. 2. q. i. deus oīpotens. Et ꝓcedit adinquirendū īquiri dꝫ de ꝗbus infamia nonīt hꝫ ortum a certo motore vel certisnc ſi illi ſunt inimici ſed ꝓuidihoneſti: dꝫ p̄latus ꝓcedere ad īquiſitionē. Si ātſunt inimici maliuoli: tunc aut cōſtat ita eſſecertitudine ſꝫ p̄ſūptiones violentas: tūc ētplatus ad īquiſitionē ꝓcedere dꝫ Si aūt cōſtates legitimas ꝓbatiōes vel eoꝝ confeſſioviolētas p̄ſūptiones: īfamatꝰ alias fueritoīs: ꝑſona notabilis: non credo p̄latuspcedere debeat ad īquiſitionē: exͣ de pur. ca. c.in ſuuentute. Quidā tn̄ dicunt: vndecūqꝫ ortamala fama: ꝓcedendum ē ad īquiſitioneꝫato canonica purgatio īdicenda eſt ſalteꝫſcandalū: extra de accu. c. qͣliter qn̄. Sꝫedo ītelligendū: qn̄ illi a ꝗbus īfamia ortūhabuit: ꝓbant̉ eſſe inimici vel maliuoli: hecficar. in. 4. di. 19. q. 3. ar. z. in corpore articuli.

Differt aūt īquiſitio quā facit iudex alio ꝓcurāte ſiue ꝓmouēte: ea quā ipſe facit ex officio ſuoad clamorē fame: in hoc vbi fiat alio ꝓcurāte eſt cogendus aduerſarius iurare: ne ꝓpt̓ hocꝓmotor iꝗſitionis poſſit īſtrui: ſed ipſe tenet̉bare ſuā ītentionē: alias puniret̉ ſuſpenſione: vealiter donec ſe purgauerit: aīo calūniādi crimina īpoſuit: extra de calū. c. dilectus. Itē publicatis atteſtatiōibus recipient̉ alij teſtes: qꝛtime̓tur de ſubornatōe. Sed vbi iudex inquiritex officio: tūc is ꝯͣ quē īquiritur ē cogendus iurare rn̄deat veritatē ad īterrogata. Et hoc dicoſiue īꝗratur ꝯͣ pͥuatā ꝑſonā: ſiue ꝯͣ cōuentū. Itempublicatis atteſtationibus pōt denuo ab alijs teſtibus īquirere veritatē. 2. q. 5. hꝫ.. c. mennā. Forma āt iuramēti teſtiū in īꝗſitionis eſt hec: ſi eſtꝯͣ ꝑſonā crimē determinatū. Iurat teſtis: ſuꝑcrimē dicet plenā veritatem: exͣ de ſi. c. lꝫ heli. Sivero ē īquiſitio ſuꝑ ſtatu eccleſie iurat dicere: queſcit vel credit de eccleſia reformāda: vel rn̄deat veritate ad īterrogata: exͣ de accu. dilectus.Et in talibꝰ iuramētis dꝫ iurare occultꝭ.ſecretorū ſolus deus eſt iudex cognitor: di. 32.erubeſcāt.. 2. q. 5. conſuluiſti. Ad īꝗſitionē iudicis vtrū teneat̉ īꝗſitus de oībus aperire ꝟeritateꝫ manifeſtare: de ꝗbus fuerit īterrogatꝰ. Nocirca huiuſmōi di. pe. de palu. in. 4. di. 19. Aut cer eſt iudex īquirit de crimīe: ī caſu in pōt deiure: tūc tenetur ſibi dicere veritatē tam ſeqͣꝫ de alio: qꝛ mentiri ī iudicio ē mortale. Aut eſtcertū: ip̄e īiuſte īquirit: vt puta: qꝛ p̄ceſſit accuſatio nec d̓nunciatio nec clamoſa īſinuatio necīfamia illius: nec factum ē diuulgatū nec d̓nuncia. Nec in ſpāli: puta talis fecit tale crime̓: vbi iacet occiſus: ſed neſcit̉ a quo. Nec ī generali: putatale monaſteriū ē diffamatū de diſſipatōe religionis: tūc enī tenetur nec ſe nec de alio: qꝛ illein hoc eſt ſuus iudex. Si ſit dubiū vl̓ iuris vl̓facti p̄ſumendū ē pro iuſticia iudicis: d̓bet ſibi dicere veritatē: vel magis ponere ī ipſius iudicio: ſciat tale crimē: qd̓ nullus aliꝰ ſit: niſi forte vnus qd̓ habeat cōſiliū: vtrū teneat̉ noīare ꝑſonam: ſicut ille iudicauerit: ita faciat: quia iuſſusiudicis in dubijs excuſat. Similiter de latronequi torquetur. Si enī tale crimē eſt in ſe vel inalio: iuſte poſſit ſubijci īꝗſitioni: tenet̉ dicerede ſe qͣꝫ alio. Alias nec de ſe nec de alio. Eo aūtipſo vnicū crimen hꝫ ꝓpter qd̓ iudex iuſtecedit ꝯͣ in illo crimīe īꝗrendo ex hoc ipſo dealijs pōt īquirere: qꝛ ꝓpter occultationē peccati ſed peccatoris de occultis prohibetur iudicare. Ubi iam per vnicū crimen eſt diffamatus: de alijs dꝫ dicere veritatē. Et ſimiliter ſi ſocij ſui ſunt in tali ſtatu: iuſte cōtra illos agi pōt vnico crimine etiam de alijs oībus: pōt dꝫeos ꝓdere: qn̄ eorum correctionē ſperat: maxime pctm̄ illoꝝ ſit in periculū cōmunitatis: vtqꝛ ſcit eos fures latrones īpenitentes. Nam illum penituit: accuſare dꝫ: niſi iuſte noīatī