Titulus.

hodie poteſtates terraꝝ in terra quam regunt teneant locū p̄ſidis: corā eis agenda eſt queſtio ſupecti tutoris ⁊ ad inquirendū vero contra vſurarium: vt vſuram reſtituat: poſſunt inquirere ordinarij locoꝝ ⁊ eoꝝ vicarii: vt de vſuris. c. ad nr̄aꝫ¶ 2ᵐ. qd̓ requiritur quod ē ex parte īquiſiti eſt:vt ſit de iuriſditione iudicis inquirentis: quo adiſtum articulū: alias nō poſſet cōtra ipſum inquirere: extra de foro cōpeten. ſi diligēti. ⁊ autēti. ſtatuimus d̓ epiſcop. ⁊ cleri. ¶ 3ᵐ. quod requirit̉ eſtex parte cauſe ſeu materie de qua inquirit̉: qꝛtanto dicitur: qꝛ nō ſemper in omni negocioꝓcedi per inquiſitionē: ſed tantum in quibuſdā:de quibus dictum eſt in. §. precedenti. ¶ 4ᵐ. requiritur ex parte cauſe īcitantis inquiſitiodicitur ꝓ tanto qꝛ fama publica ⁊ clamoſa inſinuatio a fide dignis ꝓcedens īcitat iudices ad īquirendum: adeo quod inquiſitio fieri non pōtniſi precedat diffamatio a viris honeſtis: nō maliuolis ⁊ maleficis nō ſemel ſed pluries: ⁊ ꝙ ſit tāta: ꝙ ſcandalum generet: nec tolerari poſſit ſinepericulo: vt in. c. qualiter ⁊ quando in fi. de accu.hoc tamen fallit in certis caſibus. ¶ Primo vbiinquiritur ad remotione prelatoꝝ regulariuꝫ: qꝛtunc non eſt neceſſe: ꝙ diffamatio ſit tanta: ꝙ ſinepericulo vitari nō poſſit: vel ꝙ ſcandalū generet.Et eſt ratio qꝛ tales facilius remouēt̉ ab officijsſuis: vt in dicto. c. qualiter de accu. Iteꝫ fallit vbiinquiſitio ſit preſente parte: ⁊ nō opponēte ſe difſamatum nō eſſe: vel diffamatione preceſſiſſe nōlegitime: vt de accu. c. ij. li. vi. Item allit. vbi īquſitio formatur contra confeſſum crimen. c. i. d̓ cōfeſ. li. vi. Item fallit in inquiſitione generali: q̄ ficontra caput ⁊ membra alicuius eccleſie ciuitatꝭcaſtri vel loci de delicto in genere de quo loquit̉c. .i. extra de offi. or. ⁊ ita tenet hoſti. in ſūma. Et ꝑhoc patet: ꝙ ſindicatores rectorū qui ſindicāt cagenere de delictis cōmiſſis per eos in eoꝝ officionon p̄cedente fama publica vel clamoſa inſinuatione: ⁊ ita de cōſuetudine ſeruatur. Fallit etiamquando per inquiſitorem proceditur ad denunciationem publici officialis: vt de offi. cuſto. c. i. īfi. ⁊ ita tenet hoſti. Item fallit cū iudex īquirit exmero ⁊ puro officio: ⁊ nō ad inſtigationē alteriusvt in. c. i. de offi. or. Et per hoc ſint cauti rectoresterraꝝ: ꝙ ad hoc vt ab eis nō poſſit peti copia diffamationis: ſemper cū formant inquiſitiones dicant: hec eſt īquiſitio quam facit talis. N. contratalem. M. ex ſuo mero officio. Item fallit vbi iudex ex neceſſitate ſui officij inquirit: vel vbi vertitur periculum animaꝝ: ibi nō eſt neceſſaria diffamatio ſecundum formam predictam. In criminali vero in quo iudex ꝓcedit ex neceſſitate offiraruꝫ: an ſit neceſſe diffamationē precedere. Nāſi de neceſſitate officij inquirere tenetur: nō ē ne-

ceſſaria diffamatio. Sed ſi inquirit ex volunta.non neceſſitate: tunc ſi inquirit ad petitionē arius eſt neceſſaria diffamatio: ſi vero ex meroficio vel ad denunciationem publici officialieſt neceſſe diffamationeꝫ precedere vt dictū¶ 5ᵐ. qd̓ requiritur de ſubſtātia īquiſitioniex parte forme: vt ſcilicet inquiſitio ſit aꝑtepta: ⁊ habeat debitā formam: alias nōcondēnatio: vt in. c. qualiter. ⁊. c. inquiſitcumⁱ oporteat. de acculatio. de quibus f.ctum eſt ſupra in. §. 3. Debet ergo in inoapponi ſocus ⁊ tempus d̓licti: tanqͣꝫ ſubalia uero opportuna ſubſtātialia in libelloſationis ſecundum formā. l. libelloꝝ inſtitupubli. iudi. ſecundum glo. ibi. ⁊ ſecundū innotium non debent obſeruari in inquiſitione. Siaco. bu. quē ſequit̉ angelus dicit ꝙ exceptaptione omnis alia ſolēnitas q̄ ſeruat̉ in accſeruanda eſt in inquiſitione. Item in inquiſdebet procedi cōtra poteſtatem. nam ſi abſenseſt: ⁊ ſe per contumaciā non abſentauerit citeſt. Sed hoc de conſuetudine non ſeruat̉: q̄per inquirit̉ de delicto ſiue īquiſitus ſit prſiue abſens per contumaciā vel non. Item quāuis litis ꝯteſtatio fieri non debet in cauſa intionis: qꝛ conteſtatio litis ſit per interrogatvel reſponſionem rei animo litem conteſt.l. i. C. de litis conteſtatione. ſed hic non eſt acergo nō eſt dare litis conteſtationem: fieri tandebet per iudicem interrogatio: ⁊ per reuꝫ reſio. Item quāuis inquirendus debeat interrri de his: de quibus iudex debet īquirerevt ipſe habeat facultatem ſe defendēdi: ⁊inquiſitio debeat formari: ſi ordo iſte peru.ſ. ꝙ prius fiat inquiſitio: qͣꝫ inꝗſitus īterroginquiſitio eſt nulla: vt in dicto. c. qualiter. Sꝫde ꝯſuetudine nō ſeruat̉: ſed ꝯtrarium. Iteꝫ ſidex inquirat ex officio: nō tenet̉ ſe inſcribere: ſedcaritatiuam denunciationem facere. Item in inoſitione inquirens facit cōcluſionē per hecSuper quibus oībus ſingulis dependenticōnexis ab eiſdem ⁊ prorſus extraneis dicidex inquirit: vt ſupra dictum eſt. Et eſt yle hanc concluſionem facere: qꝛ per hannem iudex intentat certam lege in punienotat bar. Item cū iudex inquirit de hocōtra ticium fuiſſe culpabilem de furto velterio: de illis .ſ. furto ⁊ adulterio condenari nonpoteſt: qꝛ reſpectu furti vel adulterij nullus ē cfinatus locus: nullūqꝫ tempus deductū gͦ ⁊ ceſQuod verum eſt: niſi de crimine conſtaretpriā confeſſioneꝫ: qꝛ tunc licet illud crimein inquiſitione deductū: ratione confeſſionis poſequi ꝯdēnatio: extra de ꝯfeſ. c. ij. li. vi. Et ratioqꝛ nulle ſunt partes iudicis in cōfeſſum niſi in cdēnādo. Que aūt ꝓbationes requirant: vt exquiſitione poſſit ſequi ꝯdēnatio: dic ꝙ qn̄ īritur cōtra laicū de crimine: requirunt̉ ꝓbaapte ⁊ neceſſarie concludentes: vt in. l. ſciant. C. d̓