¶ Nonus.

Nec obſtat: ꝙ minores facere potuiſſent. ff. mādati. l. ſiquis īpēdia. ꝙ ſi aliquis equꝰ occaſionecauſe moritur: vel iudex ipſe cappa ſpoliatur: veeius familia infirmatur ſicqꝫ eum oportet faceremoram longiorem. Circa hoc dicunt quidaꝫ: ꝙhoc non poteſt a partibus petere. ff. mandati. l. inter cauſas. §. non omnia. Alij vt hoſtien̄. dicuntꝙ poteſt: quatenus pluſ qͣꝫ in domo propria expendit: extra de procu. c. cum pro cauſa. Sed nūquid partes procurabunt communiter iudicem?Re. ſi ad petitionem alterius partis iuit vltra duas dietas: ab ea ſola recipiet expenſas: extra de reſcrip. c. nonnulli. Si vero infra duas dietas dicitber. ꝙ habebit ab actore expenſas: qui eum duxit niſi de cōſenſu partium fuerit impetratus. 4q. 3. vēturꝰ. ⁊ extra de reſcrip. c. diſpēdia. Ego atſentio ꝙ ſiue de conſenſu partium ſiue per alteram tantum partium fuerit impetratus: ex quoinfra duas dietas citat communiter ꝓcurabiturquia eius officium eſt commune. 14. q. 5. non ſane. Porro ſi in domo ſua vel ciuitate ſua iudicatnihil prorſus ſuo nomine pro expenſis vel alioobtinebit: ne dū ſumptus queritur: predo craſſetur. 23. q. i. quod militare. Immo etiaꝫ vt ꝗdamdicunt: expenſe quas facturus eſſet in domo deduci debent: de expenſis quas facit: cum extralocum ſuum pergit: vt in auctē. de iudi. §. ne autem. colla. 6. Sed hoc alij intelligunt in ordinario: in auten. vt nulli iudicuꝫ. §. nulli. colla. 9. Secunduꝫ leges tamen pedaneus debet habe̓ ſportulas ſcilicet duos aureos ī prīcipio cauſe: ⁊ duos in fine: cum ſumma litis excedit. c. aureos.qd̓ Azo extendit tam ad iudices ordinarios: qͣꝫad delegatos. 3. q. 3. offeratur. in principio: Sedquid ſi delegatus aliquid exegit aut extorſit? ℟.aut id fecit noīe alterius: puta: pro aſſeſſore ſuo īcauſa: ⁊ hoc facere potuit: aut fecit vt ſibi retineat: quo caſu tenetur crimine excuſſionis. Si aūtaliquid ſponte offertur per modum enſenij ſi ſitmoderatum: ⁊ recipere poteſt: di. 18. de eulogijsModeratum autem intellige eſculentum: quodinfra proximos dies conſumitur. ff. de offi. preſi.plebiſcito: quodqꝫ trahi neq̄at ad muneris quātitatem. Uel dic ꝙ hoc attenditur ſecundū qualitatem perſone dantis: ⁊ cui datur: extra de ſimo. c. Et ſi queſtiones. Multum autem ſeu magnum non debet recipere. Hodie autem iudexqui recipit ſalarium a publico ſumptus nō debetrecipere. Qua ratione videtur: ꝙ nec ordinariꝰqui habet adminiſtrationem: predicta probant̉in auten. colla. 2. ſcriptum exemplar. ⁊ extra d̓ vi.⁊ ho. cleri. c. Cū ab omnii. i. q. 2. ſicut. Si vero datur pecunia iudici: vt inique iudicet: dic vt extrade ſenten. ⁊ re iudi. li. §. c. cum eterni. Debet illaꝫnon reſtituere danti: nec ſibi retinere: ſed paupe.ribus erogare: vel ei in cuius iniuriam eſt data.Sed quid ſi ſcholari bononie vel pariſius commorāti cauſa aliqua a ſede apoſtolica delegatur.

Nunquid ille poterit a partibus expenſas exigere: licet non oporteat eum inde. exire? ℟. non videtur: cum nullas faciat occaſiōe huius cauſe expenſas. Nam nec teſtis habet niſi cum oporteat eum extra domicilium proficiſci. 4. q. 3. ī illoloco. Item liberi circa medium vbi dicit venturis. Sed contra quia ſtuderet vel corrigeret: cuꝫoportet eum cauſam audire: ⁊ ſic dānificatur: qd̓eſſe non debet: extra de fideiuſſor. c. peruenit.Nec papa intendit per ſuum reſcriptum alicui inferre preiudicium extra de offi. ordīa. c. licet. Super hoc dicunt quidam: ꝙ nihil debet habere deſtricto iure: licet ſit ar. contra. 12. q. 2. charitatē. niſi cum oportet eum proficiſci. Uerūtamen delegati de conſuetudine quotidie recipiunt: ⁊ maleẜm quoſdam: ſi habent beneficia vnd̓ poſſūt cōmode ſubſtentari. Sed ſi ſūt ſine bn̄ficio: poſſūtēt ſalarium reciꝑe ẜm egidiū exͣ de preſcrip. c. cūex officij. qd̓ n̄ placet: ſed expenſas ſic poſſūt recipere. Si delegatꝰ ē ab ordinario: ꝗd iuris ſit dicetur infra. Si vero iudex ē ordinarius ēt experſas quas fecit in victu eꝗtaturis ⁊ ſil̓ibus: nō hēbit: cum ad aliquem locū ſue iuriſditionis vadit:iuxta illud luc. 3. c. Eſtote cōtenti ſtipendijs vr̄ishꝫ enim redditus ſui epiſcopatus ſeu alterius beneficij: vt ſtipendiū ſuum: ar. ad hoc extra de vi. ⁊hone. cleri. cum ab oī. ⁊. i0. q. 3. illud. Nec ei licꝫvendere iuſticiam. ii. q. z. nō lꝫ. Poteſt tamen habere qd̓ datur apparitoribus ⁊ ſcriptoribꝰ: ꝗ ſcribunt acta cauſe ⁊ hiꝰ: ⁊ cogere partes vt predictꝭperſonis ſatiſfaciant in talibus. Et hec olī ſportule vocabāt̉: ⁊ ēt hodie vocari poſſūt. Et vt ꝗdāalius dicit: dicte ſunt ſportule illa vaſa: in quibusdeferebant̉ munera iudicibꝰ. Et ſumit̉ in hac locutione continens pro contento: vt dicant̉ ſportule ea que dantur iudici: que olim in vaſis illisportabatur. Sed nec expenſas hēbit predictasſi litigantes ſint pauꝑes. Salariū āt non recipievt in p̄dicto. c. cum ab oī. Si āt ordinariꝰ det delegatū: ſubdiſtingue: qꝛ aut ē delegatꝰ ad vniuerſitatē cārum: aut ad vnā ſpecialit̓. Si ad vniuerſitatē cārum dat̉: vt accidit cōiter ī vicarijs ep̄orum: tunc idē eſt qd̓ ī ordinario: cū idē ſit cōſiſtoriū: vt extra de appel. c. romana. Immo ordinariꝰ dabit illi expēſas: exͣ de offi. ordi. c. īter ceteraQuāuis hoc in ꝗbuſdā locis male ſeruet̉: vbi indifferent̉ expēſas recipiūt. In p̄miſſis tn̄ poteſtfortaſſe cōſuetudo valere: vt ꝗd certū recipiaturar. exͣ de offi. or. c. dilectꝰ. Si vero delegatus ſiad ſpecialē cām ⁊ ordinarius ei malicioſe cōmittit cām: tunc idē qd̓ prius: qꝛ .ſ. non recipiet aliꝗdꝓ expenſis: extra de offi. delega. c. paſtoralis. Svero ſine fraude cōmittit: volens ꝑcere laboribꝰforte ꝑtiū ⁊ expenſis: tūc forte poſſet: dicit idem:ꝙ in delegato a pͥncipe: ne officiū ſuū ſit illi dāncſū. Et hoc tenet Uin. vt. 4. q. 3. vēturꝭ. ⁊. 14. q. 5. n̄ſane. Et ea que dicta ſt̓ ꝓcedunt de iure: vt dicit.Sed de conſuetudine induci poteſt: tam prelati