Sextus.

ntereſſe leſo. ¶ Secundo quia cauſas deſpeitas fouēt contra conſcientiam: ⁊ in hoc gloriantur quaſi magis ſubtiles aduocati contra illd̓ii. q. 3. qui conſentit. Et talis etiam tenetur parti aduerſe: que iuſticiam habet de omni damnō ⁊ intereſſe: ⁊ etiam ſuo clientulo de expenſis:ſi ſuadet ſibi ius habere: vt litiget. ¶ Tertio cūdilationes ſuper fluas nituntur obtinere ad hoctantum: vt fugiant ſententiam: vel magis prolonetur litigium: vnde plus lucrentur: vel ſcienterſine cauſa rationabili faciunt clientulum appellaē: ⁊ etiam tenentur de dāniſ ꝓpt̓ hoc. 3. q. 7. tria.Quarto in recipiendo nimis magnum ſalariim: vel paciſcendo de certa parte litis cum graui damno litigatoris: qd̓ prohibet̉. 3. q. 7. c. tria.Quomodo debeant moderari ſalarium: dictuꝫi. §. precedēti. ¶ Quīto qꝛ ignorantes iura: cūneſciāt ꝗd dicāt: opprobrijs ⁊ ꝯtumelijs certāt:quod prohibetur in dicto. c. tria. ¶ Sexto vbi ēcopia aduocatoruꝫ ſicut bononie florentie ⁊ vejetijs: vt alijs lucrum ſubtrahant: qui melioresperitiores ſunt: paruiſſimo ſalario ſunt conten: vt viles ⁊ abiecti: ſecus autem ſi facerent proter paupertatem clientuli: tunc enim virtuoſe aerent: ar. di. 86. c. non ſatis. ¶ Septimo cum inormant falſos teſtes: ⁊ querunt ſeu faciunt poſiſones cauilloſas: vel inducunt clientulū ad deandum imponendo ⁊ reſpondēdo: ⁊ ideo vtomicide animarum tenentur: ⁊ infamīa perpeua notantur: ar. 22. q. 5. ille qui hominem. ¶ Ocuo quia recepto ſalario non curant de cauſisec ſtudent: nec vigilant circa eas: ⁊ ſic proptegligentiam clientulus admittit iſtam cauſam:tunc vltra peccatum obligantur ad ſatiſfactione: ar. de eta. ⁊ quali. p̄fi. c. ad aures. ¶ Nono ꝗaum ſciunt aliqui: vel ſcire debeant ſe ignorātesinſufficientes: nihilominus ſalarium recipiūt:propter inſufficientiam ſuam cauſaꝫ iuſtā amittunt: vnde in culpa ſunt: ⁊ ad reſtitutionem tenetur: ar. ff. ad. l. aqui. vel idem iuris. ⁊ extra de reiudi. c. cuꝫ eterni. libro. 6. in glo. ¶ Decimo quiavbi ſufficientes ſunt ipſi: qui aſſumunt officiumduocationis: alijs inſufficiētibus vices ſuas q̄nittunt. Unde ⁊ ipſi de leſione clientuli tenentir. ff. de preſcrip. verb. l. apud labeonem. §. fina.liſi ſorte clientulus ſciens ⁊ prudens contentusfuiſſet: quia eo inuito non poteſt alteri committihoc: quia differentia eſt inter artifices: extra deoffi. dele. c. fi. Et ſi eo inſcio hoc fecit: d̓buit hocipſum eſtimare non permiſſurum: ſi ſciret. ff. defur. l. quia res ſibi. ¶ Undecimo falſam legem allegando: vnde crimē falſi incurrit extra de iudi.nouit. in glo. vel falſo iegem inducendo: ⁊ eius ītellectum peruertēdo mentientes ⁊ a veritate recedentes: ⁊ ad ſenſum ſuum pro parte ſua legeminterpretantes contra illud di. 37. c. relatum.¶ Poſſunt tamen aduocati iura varijs modisexponere: dummodo ſecundum conſcientiam ꝓcedant. Nam contra conſcientiam exponentes

⁊ inducentes edificant ad gehennā: extra de ſcrutinio in or. fa. c. i. Et ſi cauſam deſperatam aſpiciant: ideſt q̄ nō poſſit iuſte obtineri vel foueri: omnino debent ſalarium reſtituere ſecundū goffr.⁊ de hoc in. §. precedenti. Et breuiter tenetur qͣlitercunqꝫ amittant cauſam ſuam vicio ſuo: ſecꝰſi ex qualitate cauſe vel ob defectum probationis: quia tunc vicium eſt materie non artificis.Nam ignoſcendū ē illi: qui bonam fidem agnouit: vt. ff. man. l. quintus. ¶ Duodecimo quia frequenter per eos ſtat: ne cauſa terminetur: ⁊ tamētotum ſalarium petere poſſunt. ff. locati ⁊ ꝯduc.l. qui operas. ¶ Tertiodecimo quia volunt eſſeteſtes in cauſa: in qua ſunt aduocati: contra illudquod legitur: extra de teſti. c. litteris. ¶ Decimoquarto quia cum ſint quidam ſcilicet aduocatvaſalli dominorum volunt pro eis aduocarenec de aduocatione eis ſeruire: cuꝫ ad hoc ex pacto teneantur. Nam ſi teneantur eis in hoc ſeruire: ſecus ſecundum inno. ar. extra de iureiurā.c. ſicut. Ci3º. qꝛ cū fuerīt aduocati in cā: volūt eēiudices in eadem. ¶ 16º qꝛ vociferātur ⁊ conterdunt rixoſe cū miti locutione nō tumultuoſa voce debeant factum ſuū ꝓponere ⁊ iura allegare.5. q. 4. in loco. 17º qꝛ cū religioſi in aliquo caſu licite aduocant: vt cū lnīa ſui prelati: ⁊ ꝓ perſonis cōceſſis aliqua munera recipiūt vel exiguntꝯͣ illud. 15. q. 2. c. obſeruand̓. §. ⁊ ſequēti. 18º qꝛmonachi ꝓ monaſterio ſuo aduocāt ſine lnīa abbatis cōtra illud. 16. q. i. c. monachi. 19º. qꝛ clerici aduocāt frequēter cōtra ep̄m ſuum vel contraeccleſiā ſuā vel patronum in quo caſu mereturꝑdere beneficiū. 22. q. 5. de forma. ⁊ noͣ. i. q. 7. c. i.20. qꝛ aduocāt ꝓ hereticis cōdēnatis vn̄ a ſuoofficio ſunt ſuſpeſi perpetuo: exͣ de heret. c. ſi aduerſus. qd̓ intelligit hoſti. poſtqͣꝫ ꝑ eccl̓iaꝫ fuerītdenūciati excōicati. 21º. ꝗ dederūt cōſiliuꝫ auxilium vel fauore morti vel inſecutioni ep̄orumqꝛ tūc aduocare non pn̄t: nec circa aliud officiuꝫexͣ de penis. c. felicis. 22º. cū aduocāt: ⁊ tn̄ ſunfilij vel nepotes hereticoꝝ vel fauentes hereticꝭcōtra illud de heret. c. 2. §. heretici. 23º cū n̄ preſtant patrociniū eccleſie ſue cū teneāt̉. 3. q. i. nulli.¶ 24º cū volunt eſſe aduocati ꝓ vtraqꝫ ꝑte bona fide: ꝓ quibꝰ facit qd̓ noͣ. 45. di. c. diſciplina. ītex. ⁊ glo. Sed archidia. illud ītelligit cū ex aduocatione non fit p̄iudiciū parti: ſed ego non video qͦ modo vtriqꝫ ꝑtium cōtrarie ſe hn̄tiuꝫ poſit ſeruire pure ⁊ ideo peccat: ar predicte legis canonizate. 2. q. 3. notand̓. ⁊ cōtra illr̄atum debentaduocati loqui vulgariter. Poſſunt etiam aduocati ⁊ iuriſconſulti mutare ſuā opi. ſi expedit mutari: ar. 23. q. 6. vides. Poſſunt etiam aduocati incauſis matrimonialibus ⁊ alijs cauſis ſpiritualibus leges adducere: dummodo non contrarientur canonibus: di. io. c. i. 25º qꝛ aduocant ꝗdaꝫqui de iure non poſſunt: cum a iure eis prohibeatur de quibus habes 3. queſtione. 2. tria. ⁊ dictum eſt ſupraH 5