Sextus.

periclitantur in portu: robuſte enim inter vitiaeloquij decurrentes: priuſqͣꝫ ad concluſionis metam peruenerint: deficiunt imprudenter: contraquos eſt: de peni. di. 2. multi. Econtra quodamrubor: interloquendo arripit: ⁊ tremula voce loquuntur: quorum tamen timidum initium finisrobuſtus exornat: pro quibus facit illud. Debileprincipium melior fortuna ſequetur. Sunt etiaꝫquidam: qui ſolum vocis magnitudine confidētes ſulminant ⁊ vociferant: proponentes: contraquos eſt. 5. q. 4. in loco. ibi mitiſſima. Modusigitur vbiqꝫ ſeruandus eſt: iuxta illud Oratij liprimo ſermonum. Eſt modus in rebus: ſunt certi deniqꝫ fines. Quos vltra citraqꝫ nequit conſiſtere rectum. In pronuntiatione itaqꝫ debet exercere vocis ⁊ ſpiritus moderamen: corporis ⁊lingue motus: vt verba non ſint inflata vel elatavel in faucibus frendentia: nec vocis īmanitatereſonantia: non aſpera frendentibus vel inhiantibus labijs prolata: ſed preſſim equaliter ⁊ leniter: ⁊ clare pronunciata: nec pro oſtentationiscauſa frangatur oratio: verum pro locis cauſisebus ⁊ temporibus diſpenſanda eſt. Nam aliua ſimplicitate narranda ſunt: alia auctoritateuadenda: alia cum indignatione depromenda:alia miſeratione flectenda: vt ſic vox ⁊ oratio ſēper conueniant ſue cauſe: recta quoqꝫ ſit facies:nec labia de orqueantur: nec immoderatus hiatus nec ſupinꝰ vultꝰ nec eiecti in terra oculi: necclinata ceruice: nec eleuata aut depreſſa ſuperilia: labiaqꝫ lambere vel mordere deforme eſtItem grandia granditer proferenda ſunt: paruaſubtiliter: mediocria temperate: ⁊ cuꝫ de deo vl̓hominum ſalute referimus: plus magnificentie⁊ fulgoris eſt exhibenduꝫ. In ſumma tamen noandum ꝙ hec ſunt: que audaciam tribuūt perorandi: videlicet ſcientia potentia eloquentia libertas gaudiuꝫ fauor ⁊ benignus auditus: ⁊ hiscontraria contrarium operantur effectum.De ſalariis aduocatoum. Nota primo qd̓ ait Auguſt. ꝙ licet aduocato vendere ſuum patrocinium: ⁊ iuriſconſultoiuſtum conſilium. 14. q. 5. non ſane. Quod videtur intelligendum: quando credit iuſtam eē carſam: quam defendit: vel ſaltem dubitat non eſſeniuſtam: ⁊ ſi vt lucretur clientulo: dicit iuſtaꝫ eēnil debet habere: ⁊ ſic acceptam debet reſtituerePro iuſto enim patrocinio licet accipere ſalariūqꝛ nemo de ſuo cogitur beneficium facere. io. q2. c. precarie. nec ſuis ſtipendijs quis debet militare .i. cor. 6. Nec hoc eſt vendere ſcientiam ſedlaborem ſuum: ſeu locare operas ſuas ⁊ premiūpoſtulare. 12. q. 2. c. eccleſiaſticis. Et qͣꝫuis quidādicant: ꝙ cum hoc facit aduocatus ſeu iuriſconſultus abſqꝫ labore ⁊ reuolutione librorum: puta qꝛ habet in promptu materiam vel de propiquo vidit: non poteſt tunc accipere: tamen Gulielmus in ſpeculo ⁊ hoſti. tenent contrariū: ſcilicꝫ

ꝙ poteſt accipere: qꝛ ſi non laborauit tunc: laborauit in preteritum: alias deterioris conditioniseſſet magis peritus qͣꝫ minus. Id autem certumeſt: ꝙ nō licet paciſci de. certa parte ſeu quota litis: puta de decima vel quinquageſima vel centeſima: qd̓ ſi fecerit: eſt ei interdicendus forus:⁊ a cōmunione aliorum aduocatorum eſt remouendus ideſt ab actione aduocandi: vt. C. de poſtul. l. ſiqui. ⁊. 3. q. 2. §. tria. De. 4. autem licet putaquinqꝫ florenorum decemuiginti ⁊ huiuſmodi:dummodo non tranſgrediatur legitimum modum .ſ. ſummam centum aureoꝝ: quātacunqꝫcauſa etiam de vno regno. In minoribus autcauſis pro aduocati facundia cāe qualitate ⁊ fori conſuetudine accipiet. Et nomine palmarij poteſt etiam aliquid ſtipulari: puta ſi habuerit victoriam cauſe: promittit dare aduocato tantumpreter ſalarium. Includitur autem illud palmarium ſub numero predicto .ſ. c. aureorum. quemnō debet excedere. Et ſi certa quantitas ſeu certum quid promiſſum eſt: illud debet dari: ſi nilcertum pactum eſt: nec etiam ſtipulatio preceſſittunc iudicis officium eſt implorandum: ſi clientulus nollet dare conueniens ſalarium vt ꝓ modo facundie ⁊ negocij qualitate ⁊ fori cōſuetudne conſtituatur: ſeu reddatur ei ſalariuꝫ. Debetſecūdū Bulielmū conuentio de ſalario fieri ī initio litis vel ea finita: pendente enī lite promiſſiofacta non tenet. C. de poſtula. l. quiſquis. §. preterea. Si ergo aduocatus vel medicꝰ in initio litisvel morbi de certo ſalario conuenit totius litisvel morbi: alia conuentio poſtea facta non tenſecus ſi non cōuenit de toto: lꝫ receperit ſalariuꝫpro conſilio vnius diei: qd̓ dicit ẜm Inno. extrade poſtu. c. i. Quando autem ſit ſoluendum ſalarium aduocatis: vtrum in principio litis vel infi. Dicit Gulielmus in ſpeculo aliquos dicere: ꝙin principio alios in fine eſſe dandum. EgoGulielmus: dico conſuetudinem ſpectandaꝫpe. di. i. nemo in foro. ſi conſuetudo ibi d̓ hoc nōeſt: ſtatuat aduocatus dieꝫ: in qua vel infra quaꝫei ſoluatur: puta in initio ſtatim medieiatem ⁊ infine aliā medietatem: prout in romana curia fiericonſueuit. qd̓ ſi non fecerit: forte ſtatim debetur:tn̄ clientuluſ caute aget: ſi petat aduocatū ſibi caueri de preſtando fideliter vſqꝫ in finem pr̄ocinio cauſe: ⁊ aduocatus ecōtra de toto ſatiſfaciet.Sed quid ſi clientulus promittat dare aduocato centum: ſi vincit cauſam ⁊ ſi perdit. 50? Rn̄det Gulielmus: pacta ſeruētur: extra de pac. c. i.Sed quid ſi in dicto caſu clientulus tranſegerit:ſeu alias ſe compoſuerit cum aduerſario: nunꝗaduocatus habebit integre illa. c. ſibi promiſſiqd̓ videtur ſic: qꝛ per eum non ſtetit: quin obtineat victoriam: ar. pro ⁊ contra. Demum ſic ſoluit. d. hug. bar. ⁊ ar. goſ. ⁊ hoſti. ꝙ totum habebitaduocatus: vel heres eius eo mortuo. Alij hoceſſe verum de iure: ſed de equitate habebit prorata: ar. ff. de leg. ſecūdo. l. ꝗ ſolidū. Si aduocatꝰH 4