Tertius.

Item ſeruꝰ cōis pluriuꝫ poteſt manumitti abvno: ſed dꝫ manumiſſor alios ſeruare īdēnes. Cde cōi ſer. ma. l. i. Et noͣ ꝙ nō valet manumiſſioin fraudem creditorum facta: inſti. ꝗ. ca. ma. §. iDe libertis. libertus dicitur: qui ex ſeruo factus ē liber per manumiſſionem: manumiſſor āt patronus eius dr̄. Et ſemꝑlibertus tenetur patrono quedā obſequia. Ingnuus āt vocatur: qui liber natus eſt: ⁊ ſic nulli tenetur obſequi. Qūo libertus reducatur in ſerututem ꝓpter ingratitudinē dictum eſt ſupra. Eſtāt multiplex dr̄a ẜm hoſti. inter libertos eccleſie⁊ priuatorum. Nā liberti eccleſie reuocantur inſeruitute ꝓpter operas nō p̄ſtitas. 12. q. 2. c. diaconi. ſecus eſt in liberto pͥuati. C. de liber. cau. ſoloInno. tamen hoc intelligit de obſequijs īpoſitisnō alijs. ¶ 2ª ē: qꝛ filij libertoꝝ eccleſie nati etiaꝫpoſt manumiſſionē ſunt obnoxij eccleſie. 12. q. 2.de libertis. ⁊. c. liberti. ſecꝰ ī alijs. C. eo. l. i. ⁊. 2. Vꝫqꝛ liberti eccleſie tenentur ſeruire eccleſie: etiā ſinulla oꝑa ſint eis īpoſita. 12. q. 2. diaconi. in fi. ſecꝰī alijs. C. e. l. i. ⁊. 2. ¶ 4º qꝛ ſi liberti eccleſie manumiſſi ad hoc vt ordinētur: īiurientur eccleſie vl̓accuſent vel teſtificentur cōtra eam: reuocanturin ſeruitutem: etiā ſi ordinati fuiſſent: di. 54. c.ex famulis. ⁊ extra de famul. ⁊ extra de ſer. noordi. 5ª. qꝛ liberti manumiſſi ab eccleſia vt ordinentur: non poſſūt de acquiſitis quoquomō adalios tranſmittere ẜm quoſdā: ſed potius oīa adeccleſiaꝫ ꝑtinebūt: ſed verius puto ꝙ hoc ſit verum ſolū: quando in manumiſſione hoc fuit expreſſum: alias etiam teſtm̄ condere poſſunt dehis que acquiſierunt: ar. extra de ſeruis nō ordi.eo libentius. ⁊. 22. q. 3. c. i. ⁊. 2.Nota defectus principum ⁊ rectorum ſeu officialiū. Et primo de camerarijs ⁊ prouiſoribus vel notarijs officioruꝫꝙ ſi eſt ſtatutū certum ſalariū pro labore officiſui ⁊ ſufficiens: ſi aliquid a perſonis ꝓ cāis ſpectātibus ad officiū illud exigit: īiuſte accipit: ⁊ teneīad reſtitutiōem 23. q. i. militare. Unde aug. tractans illud: qd̓ dixit Io. baptiſta militibus .ſ. cōtenti eſtote ſtipendijs veſtris: dicit ꝙ hec ſnīa dici poteſt ⁊ alijs officialibus: verbi gr̄a militibusprotectoribus cunctiſqꝫ rectoribus: ⁊ ſubdit.Quicūqꝫ ſibi ſtipendia publice decreta cōſequit̉ſi amplius querit tanqͣꝫ calūniator ⁊ cōcuſſor iohānis ſnīa cōdēnatur: hoc ibi: nec videtur excuſare conſuetudo: qꝛ corruptela: extra de conſuec. fi. Si autem non recipiunt ſalarium aut nō ſuſficiēs: ſed diminutū: ſi exigant a perſonis ꝓ ꝗbꝰlaborāt in officio ſuo quid cōpetens ẜm laborē⁊ officiū ⁊ ꝯſuetudine: n̄ ē illicitū. Si āt nimis extorqueant: deberent pauꝑibus errogare. 14. q. 5.non ſane.Deinde de principiᵇᵐ ⁊alijs

rectoribus. Et qꝛ pͥmo qn̄qꝫ trahūt clericos adforū ſuū ī cāis eoꝝ ꝓpter qd̓ eēt deponēdi ꝓpͥadignitate. ii. q. z. nullus. ¶2º. qꝛ a clericis ⁊ eccleſiaſticis ꝑſonis ⁊ eccleſijs penſiones ꝓcuratiōes⁊ bāna ⁊ penas extorq̄nt cōtra iura ⁊ eccleſiaſticam libertatē. vn̄ tenent̉ pena. io. libraꝝ auri. 25q. 2. quicūqꝫ. V3º qꝛ tallijs ⁊ exactiōibꝰ populosſuos grauat vltra debitu aſſumentes aliqn̄ iniuſta bella. Un̄ ⁊ tenent̉ ſatiſfacere leſis. 24. q. 6. ſires. ¶ 4º. qꝛ occupant terras alienas īiuſte. 14.q. i. tranſferunt. ⁊ tales nō ſaluant̉ niſi reſtituant14. q. 5. neqꝫ. I 5º. qꝛ nō ſunt cōtēti vxoribus niſi⁊ hēant cōcubinas ⁊ ad alias feminas accedantin ſui ꝑniciem ⁊ ſcandalū alioꝝ. ii. q. 3. ¶ 6º qꝛ augurijs ſortibꝰ ⁊ maleficijs ⁊ īcantationibꝰ vtunt̉:vel talibuſ fauent cōtra illud. 26. q. 5. augurijs.¶ 7º. qꝛ leges iniquas cōſtituūt: contra illud ioUide vt qd̓ recipiens īiuriā ꝑſone: poſſit ſe poſtfactū vindicare: vel vſuras aliqui poſſint peterevel ſoluentes vſuras non poſſint repetere ⁊ hiꝰ: īquo caſu eēt excōicati. e. ti. ex graui in cle. 78ºqꝛ iuſtas leges ſeruar̄ nō faciunt: ⁊ malefactoreſ⁊ tranſgreſſores legū nō puniunt: vt blaſphematores dei ⁊ ſanctoꝝ. Luſores iniuriantes alijs: ſiſunt eoꝝ ſatellites vel amici: contra illud. 23. q. 3.regū eſt. nec eccleſias tuent̉ vt debēt ⁊ iutā eoꝝ.23. q. 5. pͥncipes. ⁊ di. 96. boni. ¶ 9º dant īmunitates ſeu bolletinos ſecuritatis īdebite .ſ. male vtētibꝰ ī detrimentū reipublice vel pͥuatoꝝ: vt ꝙ ꝗsvadat de nocte vel ferat arma: vel ꝙ non poſſitcogi a creditoribus ſuis: vel cuꝫ ſit exul ꝙ poſſitmanere in loco ⁊ hiꝰ: di. 8. que ꝯtra mores. io.qꝛ aliqui recipiunt pecunias vel munera: vt ſuplicent p̄latis ꝓ beneficijs alias cōferendis: vēt ꝓ ſuis conſanguineis vel amicis indignis: ⁊ inſufficientibus ꝓcurant vel rogant beneficia conferri: qd̓ pertinet ad ſimoniā aliquando: vel ſaltem ad iniuſticiā: di. 61. miramur. ⁊. i. q. 3. ꝑ totuꝫ.V iiº. ſi fauent hereticis vel nō iuuant officiū ep̄orum vel inquiſitoꝝ: aut ſi in aliquo īpediunt ingſitionē contra hereticos: in quo eſſent excōicati:de hereti. c. vt īꝗſitiōis li. 6. 12º dn̄i tꝑales cōiter nimis ſt̓ pōpoſi ī ſe ⁊ famulis ſuis īutiliter expendētes: q̄ īdigentibꝰ dari deberēt: ⁊ ex hoc grauātes īdebite: di. 47. ſicut his. Suꝑbi ſūt cōiternō recognoſcētes a deo dn̄iū volentes ſibi a ſubditis in oībꝰ ēt malis obediri: cōtra illud. ii. q. 3. ſidn̄s. ⁊. c. ſequen̄. Malā īſuꝑ curā hēnt de familiaſua cū audiūt eos īordinate ſe habere n̄ corrigūtꝯͣ illud. 23. q. 4. duo ſt̓. ¶ 13º ꝗ ī officijs varijs ſūtvel dn̄i tꝑales ſolēt iuramenta pr̄are ꝯͣ multa: vtde ẜuādis ſtatutꝭ: q̄ tn̄ frequēter trāſgrediūt̉. vn̄⁊ mortalit̓ peccāt. 22. q. i. p̄dicand̓. ¶ 14º qui ſereperiunt ad faciendum ſcrutinia officialium: ſiadmittunt ineptos: ⁊ quos credunt noxios adtalia officia ex amicitia vel p̄cibꝰ: vel econtrarionon admittunt ſed repellunt idoneoſ ex odio vīdicta ⁊ huiuſōi peccāt grauiter: di. 6i. miramur.¶ 15º qꝛ multotiens dimittunt diuina: vt miſſaꝫ