Primus.

non ſucceſſit in comitatu ſed alius minor: ꝗ eratlegitimus. Uerius autem videtur ꝙ in terra eccleſie non ſubdita tp̄aliter: papa poteſt legittimar̄qͣꝫtum ad officia publica: in quibus nulli parat̉piudicium: vt qꝛ ſit iudex ordinarius vl̓ delegatus: ad qd̓ non requiritur: ꝙ ſit dn̄s tp̄alium: cūhoc non ſit alicui ius tp̄ale auferre. Item etiamad hoc ꝙ ſuccedat in bonis temporalibus in terris laicorum non ſibi ſubiectis: dato ꝙ non habeat dominium temporale: tale quale īperator.qꝛ ſi iſte non perdit ſucceſſionem niſi per hoc: ꝙeſt illegitimus: ⁊ illegitimitas eſt poſitiua ⁊ humana: vt qꝛ parentes eius contraxerūt in graduper ſolum ſtatutum eccleſie prohibito vel alicimpedimento pure poſitiuo: ⁊ iſtud eſt mere canonicum: qꝛ ius ciuile nō poteſt facere perſonasinhabiles ad matrimoniū: ſed omne impedimetum a iure canonico impoſitum papa pōt amouere ergo ⁊c̄. Si dicatur: ꝙ papa poteſt amouere a principio: non ex poſtfācto: dicendum ꝙ immo non ꝙ ipſe faciat ꝙ fuerit natuſ de legitimomatrimonio: qui non fuit: ſed qꝛ non repellitur aſucceſſione: niſi per hoc ꝙ cenſetur illegitimus:ille conditor legis: qui iudicat eum illegitimumpoteſt eum iudicare legitimum. Si autē ſit illegitimus lege diuina vel naturali: idem eſt per idqd̓ tactum eſt modo: qꝛ cum nō priuetur ꝑ hocpnatus eſt illegitime: qꝛ tunc a quocūqꝫ legitīatus priuaretur. Sed per hoc ꝙ nūc iudicatur illegitimus eccleſia cuius eſt iudicare an ſit illegitimus: etiam ad hoc ꝙ ſuccedat: ipſa poteſt euꝫfacere haberi pro legitimo: ſi aliquis hoc poſſitfacere: n̄ ꝙ quicūqꝫ poteſt iudicare de legitītatooſſit legitimare. Sed ſuppoſito ꝙ aliꝗs poſſit legitimare: qui non poſſit de legitimitate cognoſcere ⁊ iura punientia illegitimitatem tollere: poteſt eam efficere. Hoc autem intelligendūeſt reſpectu iuris querendi: vt quādo filius legitimatur patre viuente: quando etiam conſtat demente pape: qui expͥmit quaſi ad ſucceſſionē: alas ⁊ ad omnia ipſum legitimat ⁊ reſtituit. Namſi expͥmat aliqua ad que legitimat: n̄ propter hꝰad alia intelligitur legitimare: niſi quando ſuntninora: ⁊ non ſunt in alterius p̄iudicium: ſicut ſilegitimat ad dignitates per cōſequens: ꝙ poſſiteē conſeruator vel hiꝰ. Sed non propter hoc ꝙparentibus ſuccedat: etiam ſi ſimpliciter ⁊ quoad omnia legitimaretur: niſi ſucceſſionē expͥmeret: adhuc intelligeretur ſaluo iure alterius: ⁊conſequenſ non extenderetur ad ſucceſſionē. Siautem quęratur de iure queſito: vtputa de legitmiando filium poſt mortem patris ad ſuccedendum illi: legitimis eſt iam ius queſitum: aliud eqꝛ hic obſtat non ſolū impedimentum iuris poitiui dicentis ipſum non debere ſuccedere: ſꝫ impedimentum iuris naturalis dicentis rem iuſtequeſitam ſine culpa ⁊ facto ſuo debere perdereqd̓ non poteſt facere papa: niſi ſit dn̄s tꝑalium īcaſu: in quo princeps hoc poſſet.

Tertia cōcluſio eſt delegitimatione pͥncipis ſecularis. Ubi d̓ principeſeculari eſt ſciendum: ꝙ nō poteſt legitimare adaliquid ſp̄uale. nec plus tollere vinculuꝫ illigiti:mitatis: quo ad ſpualia qͣꝫ abſoluere ab excōicatione: qꝛ nō poteſt directe amouere impedimentum eccleſiaſticum: niſi iudex eccleſiaſticus: pōttamen legitimare omnē ſuū ſubditum: quicūqꝫin temporalibus non habet ſuperioreꝫ dn̄m teporalem: ſiue ſit imꝑator ſiue rex francie ſiū alius: qꝛ ex quo in tp̄alibus non habet ſuperioremreſpectu tꝑaliū poteſt ip̄e penas temporales ſurum ſubditorum ſtatuere vel deſtituere ſic̄ vunec alius eis non ſuperior poteſt ſubditis imponere penas: niſi in quantū approbat ẜꝫ illud. Tuqui es qui iudicas alienum ſeruum. Si ergo lexciuilis dicit ſpurium non ſuccedere vel iudicar̄non ligat ſpuriuꝫ francie: niſi in quantū placet regi francie. Unde qͣꝫtuꝫ ad hoc poteſt legitimare.i. qͣꝫtum ad hanc penaꝫ non imputare illegitimitatem: ⁊ hoc ſimpliciter reſpectu iuris querendivl̓ ꝑꝑ vniuerſitate dn̄ij: ſꝫ n̄ r̄ſpectu iurꝭ iā acꝗſitiſed in caſu ī quo poteſt vni auferre ⁊ alteri dareDe legitimatione qūofieri poſſit per papam imꝑatorem vl̓ alios. ber.ſuꝑ. c. per venerabilem extra qui fi. ſint le. noͣ. peranto. de butri. ſic ſūmatim. De papa loquēdo delegitimatione: que fit per eum. Aut fit hoc circaꝓlem futuram aut circa ꝓlem illegitime natam.Et circa ꝓlem futuram poteſt legitimare ⁊ ī terris eccleſie ⁊ in terris imperij: ⁊ generaliter vꝫ remouendo aliquem gradum cōſanguinitatis velaffinitatis. De his que ſūt de iure poſitiuo: ſicutgregorius. 9. remouit. 5. ⁊. 6. gradum generalitervt extra de conſan. ⁊ affi. non debet. vel diſpenſando particulariter cum aliquibus: vt contrahant in. 3. vel. 4. gradu attinentes. Et ſic legitīre dicitur quo ad prolem futuram: vt habeātilegitimi: qui alias eſſent illegitimi. Et in ſpualibus ⁊ temporalibus ſimpliciter tales erunt legtimi. In gradibus aūt qui ſūt de ture diuino vnaturali papa per hunc modum legitimare nonpoſſit. Loquendo autem de prole illegitime nata: tunc aūt hoc eſt faciendo conſtitutionem velegem factam ab imperatore confirmando: vtnati de ſoluto ⁊ ſoluta: ſi tales genitores contrahant matrimonium legitime: filij qui prius erātillegitimi ſint ⁊ intelligant̉ eē legitimi: ⁊ certū ē:ꝙ poteſt vbiqꝫ: ⁊ ſic ſeruat̉. Aut ꝗ illegitīo exn̄ticōcedit iura legitīatiōis. Et ī ſp̄ualibus ꝗdē pōtpapa tales legitīare vbiqꝫ .ſ. ēt ī terris īꝑij: putavt poſſint ꝓmoueri ad ordīes ⁊ dignitates eccl̓iaſticas. In tp̄alibꝰ āt .ſ. quo ad ſucceſſionē hr̄ditariam ⁊ honores: ſubdiſtīgue: aut papa legitīat īterris ſibi ſubiectis: ⁊ tūc poteſt: aut in terris īpij⁊ tc̄ ſi legitīat ſibi ſuppoſitū vl̓ de ꝓximo ſupponēdū: puta clericū factū vel de ꝓximo clericādū