Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
1v
Einzelbild herunterladen
 

Prologus.

2. q. i. ſcelus. Etiā ſi tal̓ hr̄et r̄giā digītatē tꝑalēſꝫ ecōtra vt dic̄ beda. Pauꝑ ſ occl̓to regnat hn̄do deū .ſ. gr̄am. Un̄ clerici ſunt prīcipaleꝫī eccl̓ia portāt clericā ī modū corone: tāqͣꝫ regeſ tētio. Et ſic pꝫ ſāctitas moꝝ ī illis tribꝰ ꝟbis: reſpūales: qꝛ ſe alios ꝟtutibꝰ regere d̓bēt boīsexēplis vt dicit Hiero. 12. q. i. duo ſūt. Quidā ētſapiēs ait. Si aīo .i. rōe te rexeris rex eris: ſi corpore ẜuꝰ. Ecce pͥncipiū ſāctitatis moꝝ viuereagere ẜꝫ rōnē. Hec at regīa eccl̓ia aſtat .i. ſtat an̄deū ad ei obſequēdū. Stat recta cadit ī aliqd̓ crimīale. Et ſi ī veīalia labat̉: potius ſūt īpulſus ceſpitatiōes ad cadēdū qͣꝫ caſus ẜꝫ illd̓pͥs. Impulſus .ſ. diabolo: euerſus ſū .ſ. a ſeſualitate: qͣſi ꝓpīquus ad caſū cōplacētiam eiꝰ: vtcaderē .ſ. ī mortale: dn̄s ſuſcepit me .ſ. retinensne caderē. vt ait apl̓s: dn̄s elegit ſibi ſpōſaꝫ hn̄tē maculā mortalis peccati: nec rugā erroris. Un̄ dic̄ Hiero. Qui ē aliqͣ ſorde peccati poſlutus .ſ. mortal̓ de eccl̓ia dici pōt nec xp̄o ſubiectus: de pe. di. i. eccl̓ia. Ꝙuis aliqui bōi eocl̓ia cadāt. ſemꝑ tn̄ eccl̓ia ſtat recta ī bōis remanēt ī gr̄a: hi dn̄t̉ eccl̓ia nūero merito. vn̄eccl̓iaſtes prīo. Generatō p̄terit eoꝝ .ſ. r̄cedūtab eccl̓ia peccādo: generatio aduenit .ſ. eoꝝ quiad fidē vel penitētiā reuertunt̉: iſti nouo veniūt ad eccl̓iā. terra āt .i. eccleſia ī eternuꝫ ſtat .ſ.r̄cta firma. Stat āt eccl̓ia ante deū ſemꝑ ī mete hn̄s: ac ſi videat pn̄tē: ẜm illud p̄s. Prouid̓ dn̄m ī ꝯſpectu meo ſemꝑ. Un̄ Hiero. Oīa faciūt ſācti ī ꝯſpectu dei faciūt: ſiue māducent:ſiue bibāt: ſiue aliud faciāt. Etiā ſi iſti maluꝫ aliqn̄ faciūt: malū corā deo ī ꝯſpectu eius faciūtſicut ille dixit .ſ. Dauid. Malū coram te feci:qꝛ .ſ. ꝯtinuo penitet .i. qͣꝫcitiꝰ edicūt peccaui. Peccatores āt fugiūt a facie dei cum peccāt: qꝛ neſciunt ad pn̄iam reuerti: ſicut legit̉ de caym de pedi. i. venit. Aſtat regīa eccl̓ia corā deo ꝓmptaad obediēdum mādatis eius: honorādū eum aduocādū filijs ſuis orādo: cuius petitioneſſemꝑ ſunt deo grate accepte: qͣꝫuis mīſtri eiusaliqn̄ ſint praui. Hec ē regia Heſter. Que ornata decorata valde aſtitit an̄ aſſueruꝫ ſpōſuꝫ ſuum: qͣꝫuis ex magnitudīe potētie ſue exterritafuerit: tn̄ ex dulcedīe locutōis eius ꝯſolata: fiducia reſumpta petijt obtinuit liberationeꝫ generis ſui heſter.. Sic eccl̓ia ſtat orādo an̄ xp̄ꝫmūdi mōarchā: ſed attenta magnitudīe ſua rectitudīe qͣſi deficit timēs tremēs ob reuerētiaꝫſed fiducia petēs liberationē ppl̓i ſui .i. electo de manibꝰ diaboli interitu mortis eterneobtīet. Aſtat āt a dextris a ſiniſtris: vt ſynagoga: ad tēporalia reſpiciebat: ſignata ſiniſtrāSꝫ eccl̓ia ī ſpūalibus p̄cipue ſe exercet: ſignātur dexterā. Et ī agēdis hēt ītentionem acmūdum: ſꝫ ad ſuꝑnā gl̓iam: ſignat̉ dexteraꝫẜm illd̓ Ma. 25. Statuet oues a dextris: adimplēs illud apl̓i. Oīa quecūqꝫ facitis ī ꝟbo vl̓ opere: oīa ī gl̓ia dei facite: a dextris aſtat ſuꝑna cōteplās. Et ex magnitudīe p̄mioꝝ: ſpe eoꝝ labo

rare oꝑa bōa ꝯtiuuare ceſſās dextera dn̄t̉ẜm illud Mat. 6. Neſciat ſiniſtra tua ꝗd faciatdextera .i. ī bōis operibꝰ ſe īmiſceat ſiniſtra ingīa regimen ꝟtutū aſtitit vitationē vitioꝝ: adextris ꝑaffectum ſupernoꝝ.Secundo oſtenditurcognitionū claritas: dicit veſtitā eſſe reginaꝫiſtā veſte deaurata .i. hītuſapiētie. Significat .n.auꝝ ẜm greg. ſapīam ꝓpt̓ fulgorē ſue claritatisSicut .n. auꝝ ē p̄cioſiꝰ cūctis metallis clarius:ita ſapīa p̄cioſior eſt cunctis opibꝰ: oīa deſiderant̉ huic valēt ꝯꝑari. Hēt āt claritateꝫ ſapīa ī ſe. Elara ē .n. ſapīa ⁊nūqͣꝫ marceſcit vt dr̄ ſapl̓e. 6. ī Intellectu dat claritatē noticie ī ſe ī aliis. ſapīe. §̓. dr̄. Preclaritas ī cōicatiōe ẜmonunillius .ſ. ſapīe. In ꝯſpectu hominuꝫ dat claritatēfame. ſapīe. 8. Hēbo ꝓpt̓ hāc claritatē ad turbas honorē apud ſeniores: demū ꝑducit ad deuꝫ claruꝫ aſpectuꝫ ſapīe. 6. Cōcupiſcētia ſapīe deducit ad regnuꝫ ꝑpetuuꝫ Hec ātſapīa ē veſtitus deauratus eccl̓ie: eſt noticiā diuinoꝝ agendoꝝ cum guſtu eoꝝ: vtiqꝫ ē ſine gr̄a dei dilectiōe: vn̄ dr̄ ſapīe. 7. ſapīa in aīas ſanctas ſetrāſfert amicos dei ꝯſtituit: de hac loquit̉. ibiſapiēs in pluribꝰ capitul̓. Apparet āt ſapīa mirabilis eccl̓ie ī multis p̄cipue ī tribus. In eiꝰ documētis. De eius ſacram̄tis. Ex eius tormētis. Documēta eiꝰ pͥncipalia ſunt: lex vetus noua ſane īlellecta cum alijs libris ſacre pagine:ſunt ꝟba a diuina ſapientia r̄uelata deutero. 4En populꝰ ſapiēs ītelligēs gēs magna habꝫdeos appropiquātes ſibi .ſ. docēdo eum. Tāteē ſapīa ſcripture ſacre: tāta ꝓfunditas eius: vt nl̓lus valeat plene ītelligere. Tot īnumerabiles libri editi ſunt ad eiꝰ expoſitionē: quotidie noui ſēſus reperiunt̉. Doctores habuit eccleſia plirimos ī tēpore ſapientiſſimos: ī ſcīa ētdi: quorū ſapīe potuerunt reſiſte̓ heretici iudei vel pagani oībus ſuis philoſophijs veleloquentijs argumētis. Sꝫ ſicut in figurā v̓gamoyſi verſa in ſerpentē d̓uorauit virgas magorum verſas in ſerpentē: exo. 8. ita doctrina ſeu ſapientia xp̄i: que recta eſt virga deuorauit .i. cōfudit deſtruxit ſapīam: que recta videbatur īꝑitis argutā aſtutam philoſophoꝝ mundanoꝝẜꝫ illud p̄s. Oīs ſapīa eorū deuorata eſt. Et hoceſt qd̓ ꝓmiſit xp̄s ſapīa pr̄is diſcipulis ſuis. Egodabo vobis os ſapīam cui poterūt reſiſtereoēs aduerſarij vr̄i. Nulla lex eſt alicuiꝰ natiōisnulla doctrīa cuiuſcūqꝫ ſecte: que ita ſit ẜꝫ phīaꝫmoralē: que ita ſapienter viuat vt lex xp̄ianorūꝑꝑ qd̓ maximi philoſophi natione ad eccleſiam conuerſi cōfugerūt relictis erroribus. Un̄in figurā dr̄ .i. macha. 6. Refulſit ſol in clypeosaureos: fortitudo gentiū diſſipata eſt: qꝛ lumen fidei refulſit in ſapīa doctoꝝ: qui pͥus erantgentiles: fortitudo rōnum gentiliū ānullata ē