Prologus.
2. q. i. ſcelus. Etiā ſi tal̓ hr̄et r̄giā digītatē tꝑalēſꝫ ecōtra vt dic̄ beda. Pauꝑ ſ occl̓to regnat hn̄do deū .ſ. ꝑ gr̄am. Un̄ ⁊ clerici ꝗ ſunt prīcipaleꝫī eccl̓ia portāt clericā ī modū corone: tāqͣꝫ regeſ tētio. Et ſic pꝫ ſāctitas moꝝ ī illis tribꝰ ꝟbis: reſpūales: qꝛ ſe ⁊ alios ꝟtutibꝰ regere d̓bēt ⁊ boīsexēplis vt dicit Hiero. 12. q. i. duo ſūt. Quidā ētſapiēs ait. Si aīo .i. rōe te rexeris rex eris: ſi corpore ẜuꝰ. Ecce pͥncipiū ſāctitatis moꝝ viuere ⁊agere ẜꝫ rōnē. Hec at regīa eccl̓ia aſtat .i. ſtat an̄deū ad ei obſequēdū. Stat gͦ recta n̄ cadit ī aliqd̓ crimīale. Et ſi ī veīalia labat̉: q̄ potius ſūt īpulſus ⁊ ceſpitatiōes ad cadēdū qͣꝫ caſus ẜꝫ illd̓pͥs. Impulſus .ſ. diabolo: ⁊ euerſus ſū .ſ. a ſeſualitate: qͣſi ꝓpīquus ad caſū ꝑ cōplacētiam eiꝰ: vtcaderē .ſ. ī mortale: ⁊ dn̄s ſuſcepit me .ſ. retinensne caderē. Nā vt ait apl̓s: dn̄s elegit ſibi ſpōſaꝫn̄ hn̄tē maculā mortalis peccati: nec rugā erroris. Un̄ dic̄ Hiero. Qui ē aliqͣ ſorde peccati poſlutus .ſ. mortal̓ de eccl̓ia dici n̄ pōt nec xp̄o ſubiectus: de pe. di. i. eccl̓ia. Ꝙuis gͦ aliqui bōi d̓ eocl̓ia cadāt. ſemꝑ tn̄ eccl̓ia ſtat recta ī bōis ꝗ remanēt ī gr̄a: ⁊ hi dn̄t̉ eccl̓ia nūero ⁊ merito. vn̄eccl̓iaſtes prīo. Generatō p̄terit eoꝝ .ſ. ꝗ r̄cedūtab eccl̓ia peccādo: generatio aduenit .ſ. eoꝝ quiad fidē vel penitētiā reuertunt̉: ⁊ iſti d̓ nouo veniūt ad eccl̓iā. terra āt .i. eccleſia ī eternuꝫ ſtat .ſ.r̄cta ⁊ firma. Stat āt eccl̓ia ante deū ſemꝑ ī mete eū hn̄s: ac ſi videat pn̄tē: ẜm illud p̄s. Prouid̓bā dn̄m ī ꝯſpectu meo ſemꝑ. Un̄ ⁊ Hiero. Oīaq̄ faciūt ſācti ī ꝯſpectu dei faciūt: ſiue māducent:ſiue bibāt: ſiue aliud faciāt. Etiā ſi iſti maluꝫ aliqn̄ faciūt: malū corā deo ⁊ ī ꝯſpectu eius faciūtſicut ille ꝗ dixit .ſ. Dauid. Malū coram te feci:qꝛ .ſ. ꝯtinuo penitet .i. qͣꝫcitiꝰ edicūt peccaui. Peccatores āt fugiūt a facie dei cum peccāt: qꝛ neſciunt ad pn̄iam reuerti: ſicut legit̉ de caym de pedi. i. ⁊ venit. Aſtat regīa eccl̓ia corā deo ꝓmptaad obediēdum mādatis eius: ⁊ honorādū eum⁊ aduocādū ꝓ filijs ſuis orādo: cuius petitioneſſemꝑ ſunt deo grate ⁊ accepte: qͣꝫuis mīſtri eiusaliqn̄ ſint praui. Hec ē regia Heſter. Que ornata ⁊ decorata valde aſtitit an̄ aſſueruꝫ ſpōſuꝫ ſuum: q̄ qͣꝫuis ex magnitudīe potētie ſue exterritafuerit: tn̄ ex dulcedīe locutōis eius ꝯſolata: fiducia reſumpta petijt ⁊ obtinuit liberationeꝫ generis ſui heſter. cº. Sic eccl̓ia ſtat orādo an̄ xp̄ꝫmūdi mōarchā: ſed attenta magnitudīe ſua ⁊ rectitudīe qͣſi deficit timēs ⁊ tremēs ob reuerētiaꝫſed cū fiducia petēs liberationē ppl̓i ſui .i. electorū de manibꝰ diaboli ⁊ interitu mortis eterneobtīet. Aſtat āt a dextris n̄ a ſiniſtris: vt ſynagoga: q̄ ad tēporalia reſpiciebat: ſignata ꝑ ſiniſtrāSꝫ eccl̓ia ī ſpūalibus p̄cipue ſe exercet: q̄ ſignātur ꝑ dexterā. Et ī agēdis n̄ hēt ītentionem acmūdum: ſꝫ ad ſuꝑnā gl̓iam: q̄ ſignat̉ ꝑ dexteraꝫẜm illd̓ Ma. 25. Statuet oues a dextris: adimplēs illud apl̓i. Oīa quecūqꝫ facitis ī ꝟbo vl̓ opere: oīa ī gl̓ia dei facite: a dextris aſtat ſuꝑna cōteplās. Et ex magnitudīe p̄mioꝝ: ⁊ ſpe eoꝝ labo
rare ⁊ oꝑa bōa ꝯtiuuare n̄ ceſſās q̄ dextera dn̄t̉ẜm illud Mat. 6. Neſciat ſiniſtra tua ꝗd faciatdextera .i. ī bōis operibꝰ n̄ ſe īmiſceat ſiniſtra ingīa ꝑ regimen ꝟtutū aſtitit ꝑ vitationē vitioꝝ: adextris ꝑaffectum ſupernoꝝ.Secundo oſtenditurcognitionū claritas: cū dicit veſtitā eſſe reginaꝫiſtā veſte deaurata .i. hītuſapiētie. Significat .n.auꝝ ẜm greg. ſapīam ꝓpt̓ fulgorē ſue claritatisSicut .n. auꝝ ē p̄cioſiꝰ cūctis metallis ⁊ clarius:ita ⁊ ſapīa p̄cioſior eſt cunctis opibꝰ: ⁊ oīa q̄ deſiderant̉ huic n̄ valēt ꝯꝑari. Hēt āt claritateꝫ ſapīa ī ſe. Elara ē .n. ſapīa ⁊nūqͣꝫ marceſcit vt dr̄ ſapl̓e. 6. ī Intellectu dat claritatē noticie ī ſe ⁊ ī aliis. ſapīe. §̓. dr̄. Preclaritas ī cōicatiōe ẜmonunillius .ſ. ſapīe. In ꝯſpectu hominuꝫ dat claritatēfame. ſapīe. 8. Hēbo ꝓpt̓ hāc claritatē ad turbas⁊ honorē apud ſeniores: ⁊ demū ꝑducit ad deuꝫ claruꝫ aſpectuꝫ ſapīe. 6. Cōcupiſcētia ſapīe deducit ad regnuꝫ ꝑpetuuꝫ Hec ātſapīa q̄ ē veſtitus deauratus eccl̓ie: eſt noticiā diuinoꝝ ⁊ agendoꝝ cum guſtu eoꝝ: q̄ vtiqꝫ n̄ ē ſine gr̄a ⁊ dei dilectiōe: vn̄ dr̄ ſapīe. 7. ꝙ ſapīa in aīas ſanctas ſetrāſfert ⁊ amicos dei ꝯſtituit: ⁊ de hac loquit̉. ibiſapiēs in pluribꝰ capitul̓. Apparet āt ſapīa mirabilis eccl̓ie ī multis p̄cipue ī tribus. ¶ In eiꝰ documētis. De eius ſacram̄tis. Ex eius tormētis.¶ Documēta eiꝰ pͥncipalia ſunt: lex vetus ⁊ noua ſane īlellecta cum alijs libris ſacre pagine: q̄ſunt ꝟba a diuina ſapientia r̄uelata deutero. 4En populꝰ ſapiēs ⁊ ītelligēs gēs magna q̄ habꝫdeos appropiquātes ſibi .ſ. docēdo eum. Tāteē ſapīa ſcripture ſacre: tāta ꝓfunditas eius: vt nl̓lus valeat plene ītelligere. Tot īnumerabiles libri editi ſunt ad eiꝰ expoſitionē: ⁊ quotidie noui ſēſus reperiunt̉. Doctores habuit eccleſia plirimos ī oī tēpore ſapientiſſimos: ī oī ſcīa ēt mūdi: quorū ſapīe nō potuerunt reſiſte̓ heretici iudei vel pagani cū oībus ſuis philoſophijs veleloquentijs ⁊ argumētis. Sꝫ ſicut in figurā v̓gamoyſi verſa in ſerpentē d̓uorauit virgas magorum verſas in ſerpentē: exo. 8. ita doctrina ſeu ſapientia xp̄i: que recta eſt virga deuorauit .i. cōfudit ⁊ deſtruxit ſapīam: que recta videbatur īꝑitis argutā ⁊ aſtutam philoſophoꝝ ⁊ mundanoꝝẜꝫ illud p̄s. Oīs ſapīa eorū deuorata eſt. Et hoceſt qd̓ ꝓmiſit xp̄s ſapīa pr̄is diſcipulis ſuis. Egodabo vobis os ⁊ ſapīam cui nō poterūt reſiſtereoēs aduerſarij vr̄i. Nulla lex eſt alicuiꝰ natiōisnulla doctrīa cuiuſcūqꝫ ſecte: que ita ſit ẜꝫ phīaꝫmoralē: que ita ſapienter viuat vt lex xp̄ianorūꝑꝑ qd̓ maximi philoſophi d̓ oī natione ad eccleſiam conuerſi cōfugerūt relictis erroribus. Un̄in figurā dr̄ .i. macha. 6. Refulſit ſol in clypeosaureos: ⁊ fortitudo gentiū diſſipata eſt: qꝛ cū lumen fidei refulſit in ſapīa doctoꝝ: qui pͥus erantgentiles: fortitudo rōnum gentiliū ānullata ē