Titulus MI

laudis honorificabit me ⁊ illic iter quo on̄damſalutare dei. Et inqͣꝫtum homo ꝑ diuinam laudēaffectu aſcendit in deū in tm̄ ꝑ hoc retrahitur abhis q̄ ſunt ꝯͣ deū: ẜm illud Iſa. xlviij. Lande meainfrenabo te ne intereas. ꝓficit .n. laus oris ad fvt ēt ppl̓s audiens producetur ī deum: ẜm illudp̄s. Semꝑ laus eius in ore meo: ⁊ ſubditur. Audiant manſueti ⁊ letent̉. Magnificate dn̄ꝫ mecūꝘ aūt dicit ph̓s ꝙ optimorū non eſt laus: ſꝫ maius aliꝗd ⁊ melius: vnde cū d̓us ſit optimus nōvidetur laudandus. Ad qd̓ facit illud eccl̓a. xlDeus ē maior omni laud̓. Rn̄det Tho. vbi ſuꝑꝙ loquendo d̓ deo qͣꝫtum ad eēntiam eius cū ſitincōp̄henfibilis ⁊ ineffabilis maior ē omni laude⁊ ẜm hanc ꝯſideratōem non debet̉ ei laus ſꝫ maius .ſ. reuerētia ⁊ latrie honor: vn̄ in pſalterio hierony. Te decet laus deus: qͣꝫtum ad pͥmum/ ⁊ ibireddet̉ votū qͣꝫtum ad ſcd̓m: ſed loquendo d̓ deoalio mō. i. ẜꝫ effectꝰ eius ꝗ in nr̄am vtilitateꝫ ordinant̉ ẜm hoc debetur laus deo: vn̄ dr̄ Iſa. lxiij.Miſerationum dn̄i recordabor. Laudeꝫ dn̄i ſuper omnia que reddidit nobis dn̄s .ſ. tribuaꝫ. Debemus ergo ī horis deum laudare: ⁊ hec apucnos dr̄ laus non illa que ē cordis: vnde non ſufficeret dicere horas mente: nec ſatiſfaceret p̄certo eccleſie niſi ore expͥmantur. Et cū pͥuatiꝫ dicitqͣꝫtūcūqꝫ ſubmiſſe dicit ſufficit dūmo oretenus.§. III.dicat.Quantum ad tertium.ſ. cām motiuam laudatōis dei: notat̉ hic cum dr̄Suꝑ iudicia iuſticie tue .i. diſpenſationes quibꝰiuſticia vterꝭ. Et pͥma ⁊ generalis iuſticia fuit quamundum redimens incarnatus ⁊ paſſus eſt pronobis. Et vt dicit Aug. quod inducit magiſter ſētentiaꝝ in. iij. li. Cuꝫ poſſet deus genus humanūpotentiā abſoluta liberare de manibꝰ diaboli noluit ꝑ potentiaꝫ ſꝫ ꝑ iuſticiā liberare vt imitemureum in iuſticia non potentia. Ecce iuſticia. Cū ſuper genus humanum diabolus ſibi dn̄ium tyrānicum acquiſiuiſſet: qꝛ voluntarie ſe eī ſubiecitdeo rebellando ſuſcepit in ſe cām nr̄am chriſtushn̄s in ſe nr̄am naturam ⁊ n̄ culpaꝫ. Et qꝛ diabolus ignorans ip̄m deum eē intulit penam mortꝭinſtigando iudeos ad mortem eius ꝗ non erat d̓bitor mortis: dignum ⁊ iuſtum fuit vt amitteredn̄ium ſuꝑ hoīem ex quo innocenti intulit mortēecce iuſticia: debitor erat homo deo ꝓ pctō: tātuꝫerat debitum vt nullus purus homo ſolue̓ poſſet. Sed vnigenitus dei factus homo in humāitate ſuſcepta cuius omuis actio erat infiniti valoris ad placandum deum ſuſcepit penam quaſi infinitam: vnde dicit ꝑ p̄s. cxiiij. Dolores inferni circundederunt me ⁊ ſic per paſſioneꝫ ſolutūeſt debitum. vnde Greg. Qui ꝓ nobis eterno patri Ade debitum ſoluit ⁊ veteris cautōem piaculi pio cruore deterſit: ⁊ ꝑ hoc nos iuſticiam exercendo de manibus diaboli liberabit. ¶ Et quia

ip̄a paſſio chriſti in ſeptem tꝑibus horaꝝ canonicarū expleta fuit diuerſis horis diuerſa ſuſtinēsvt pꝫ ex officio ꝑuo crucis ob reuerentiam paſſionis: inſtitutum fuit vt illis horis laudet̉ deꝰ adgr̄as agendum de ſua paſſione. Septies ergo ⁊cͣRecordare ergo frater pie inquit Ber. ſepteꝫ vtcibus in die paſſionis dn̄i: cum .ſ. accedis ad laudandum deū in horis canonicis: ſuꝑ iudicia inſticie eius .i. ſuꝑ omnia opera quibus iuſticiā exercuit contra diabolū. Debent ergo deuote dici ⁊cū attentōe vt hētur extra de cele. miſ. c. dolēte.in fi. Sed vtrū ipſa attentio ſit in p̄cepto ſunt oniones varie: aliqui tenent ꝙ ſic: alij ꝙ n̄: alij medio modo .ſ. ꝙ ſit neceſſaria intentio virtualis eſi non actualis. Declaratōem horum hēs in. iiij.te ti. vij. c. de horis. Et ſciendum ꝙ ſeptem negligentie cōmittuntur in officio diuino dicendo.¶ Et primo eſt quando non dr̄ ꝓpͥum ⁊ ordinatum officiū eccleſie ſue vel religionis ſue ſeplacitum dicit nunc vno modo nunc alio: ⁊ d̓ feria non facit qn̄ occurrit cā abbreuiatōis: ſedcit de ſanctis: vel ēt dicens officium eccl̓e ſue:non vult querere breuiarium dicit vnā antiphonam vel capl̓m vel or̄onem ꝓ alia: nō eſt hoc abiqꝫ graui peccato: ſecus ſi faceret ex īpotentia ꝓter defectum libri vel viſus ⁊ hiꝰ. Item cum dictur curſim ⁊ confuſe vt vnꝰ non expectet alium/finiendo v̓ſum: vel ita velociter ꝙ ipſe vel aliꝰ audiens non pōt ꝑcipere ſenſum v̓boꝝ. Cui dici poteſt ediſcere nobis ꝑabolam: qꝛ pabolice loꝗ videtur vel hebraice. Econtra legitur d̓ eſdra ſcriba: ꝙ legit coram omni populo diſtincte ⁊ apertead intelligendū. Et dicit Inno. ꝙ nō peccat quiid diuinis officijs aſſiſtens illud quod dicit nonnon ītelligit dummō al̓s cor ad deum hēat ⁊ īpſallat. Si ꝗs ergo lectōem vel aliud qd̓ ī cholegitur non ītelligat ꝓpter legētis īeptitudinē nōpeccat dūmō conetur intelligere ſaltē verba. Sꝫſi ꝓpter mentis euagatōeꝫ non ītelligat q̄ dicit vlaudit nō ē abſqꝫ culpa negligentie aliqua.cunda negligentia eſt qn̄ dicūt̉ hore ſincopdimittendo .ſ. vel v̓ba vl̓ v̓ſus vel ſyllabas. Integre .n. ⁊ cōplete ꝑſoluende ſunt hore: nam ipſarꝑſolutio ſeruitus dr̄: in ſeruitio aūt alicui debidebet quilibet eē fidelis vt nec apicem vel iotp̄tereat ſed integre ſine fraude debitum ꝑſoluSi ꝗs deberet qͦtidie ſoluere alteri. vij. marclcerte ſi aliquos denarios quotidie ſubtraheretnon ſatiſfaceret creditori. Sic infidel̓r agit quiofficijs ſincopat: qd̓ rep̄henditur in. d. c. doletesde cele. miſ. Exemplū de illo ſancto patre qui vidit diabolum in choro cuiuſdam monaſterij manere cū fratres dicerent officium ⁊ mittere ſepe īſaceo quē ſecum deferebat ⁊ interrogatus a pr̄oꝗd intromitteret. Rn̄dit ꝙ verba ⁊ ſyllabas qͣilli dimittebant d̓ officio in futuro iudicio eaprtaturus ad punitōem negligentie eoruꝫ. Ubi aduertendum ꝙ ſi ꝗs ex aliqͣ cā rōnabili vt qꝛ or