Capitulū. VII.

e ſcādalū generet̉. Propter qd̓ inuectiue dicit̉manifeſtantes ſcelera ſua. Iſa. iij. Peccatum ſumn quaſi ſodoma p̄dicauerunt: nec abſconderūtSciendū etiam ẜm. b. Tho. vbi ſupra arti. ij. ꝙabitus ſanctitatis puta religionis vel clericatusgnificat ſtatum: quo quis obligatur ad opera ꝑectionis: ⁊ ideo cū quis habitū ſanctitatꝭ aſſumititendens ſe tranſferre ad ſtatū ꝑfectionis: ſi pern̄firmitatem deficiat non eſt ſi mulator veſ hyporita: nec tenetur talis manifeſtare peccatum ſuūanctitatis habitum deponendo: vn̄ Grego. xxxi.oral̓. dicit ꝙ ſunt non nulli ꝗ ſanctitatis habitūenent: ⁊ ꝑfectionis merituꝫ exeꝗ non valent: hosſunqͣꝫ credendū eſt in hypocritarum numeꝝ curere: qꝛ aliud eſt īfirmitate: aliud malicia peccare.i aūt ad hoc ſanctitatis habitū ſumeret vt ſe iuū on̄deret eſſet ſimulator ⁊ hypocrita. Notanim etiaꝫ ẜm eundem 2ª 2ᵉ. q. clxxxvi. arti i. ꝙ rrio noīat ſtatum ꝑfectionis ex intentione finis: n̄x habitione ipſius perfectionis: vn̄ non oportetYqcūqꝫ eſt in religione ſit iam ꝑfectus: ſed ꝙ adnem tendat. Nō eſt gͦ talis hypocrita ſi nōtam charitateꝫ: ad hͦ tendere tenet̉ ⁊ oꝑamdare vt habeat ꝑfectam charitatem per exercitiareligionis: ꝙ ſi ꝯtēnat tendere ad ꝑfectionemea que ſunt religionis: tunc eſt vere hypocrita:militer ſi ingredit religioneꝫ vel clericatum aſſuat ꝓpter tꝑalitatē pͥncipaliter vt ſub habitu ſantatꝭ mūdo fruatur. Si aūt querat̉ vtꝝ hypocriſis ſit mortale peccatū? Rn̄det. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. cxi.arti. iiij. ꝙ in hypocriſi ſunt duo .ſ. defectus ſanctitatis: ⁊ ſimulatio ipſius. Si gͦ hypocrita dicat̉ illecuius intentio feratur ad vtrunqꝫ vt .ſ. aliꝗs nō curet ſanctitatē habere: ſed ſolū ſanctū apparere: ſic̄ueuit accipi ī ſacra ſcriptura: ſic manifeſtū eſtortale eſt. Rō huiꝰ eſt: ꝗa nullus totaliter priuat̉ ſcītate niſi ꝑꝑ mortale: ſed talis pͥuat̉ ſcītate totali. Si autem dicat̉ hypocrita ille ꝗ ītendit ſimulare ſctītateꝫ a qua d̓ficit ꝑ pctm̄ mortale: ita ꝙ hypocriſis ſolū dicat̉ ipſa ſimulatio ſcītatꝭ: tūc qͣꝫuistalis ſit in pctō mortali ex quo priuatur ſcītate: nōtn̄ ipſa ſimulatio eſt ſꝑ ei in pctm̄ mortale: ſed qn̄qꝫveniale: qd̓ diſcernendū eſt qn̄ .ſ. ſit mortale vl̓ veex fine intēto ī ip̄a ſimulatōe. Nā ſi finis reet charitati d̓i vl̓ ꝓximi: puta vt diſſemīet errores: vl̓ dānificet ꝓximū notabil̓r: erit mortale.Si āt finis nō r̄pugnat charitati dei vel ꝓximi: puta cū delectat̉ ip̄a fictione: erit vēiale: de qͣ phūs dic̄ꝙ e magis vanꝰ qͣꝫ malus in. iiij. ethi. Pe. de palu.n̄ ſcriptꝭ dic̄: ꝙ ſi quis ſimulat oꝑa ſāctitatis vtꝗͥtas ſua palliet̉: ⁊ ipſe ſāctus reputet̉ delectatꝰtpa laude ſue hypocriſis: ē ſemꝑ pctm̄. Si āt hͦ faciat vt deꝰ hōret̉ ⁊ ꝓximus edificet̉: ſicut ſi religioſus on̄dat corā laicis maiora ſigna ꝑfectiōis qͣꝫ cera fr̄ibus ſuis vt illi edificent̉: ſic n̄ ē hypocriſis: vlſi e large ſūpta: pctm̄ non ē vn̄ de. b. Dn̄ico legit̉: ꝙcū ī itinere ml̓tu ſitibūdus eēt pͥus ſiti extīguebatad ſontē: ⁊ poſtea ī hoſpitio paꝝ bibebat de vīo: ⁊ hͦ

ne aſpicientes ſi ibi voluiſſet ſatiſface̓ ſttī euꝫ potatorē reputarent: ſꝫ abſtinentem ⁊ ſobriū: ⁊ ſic etiaꝫfr̄es ſuos docebat vt coram ppl̓is oſtenderent exepla ſāctitatis ad eorum ꝯuerſionem PredicatioChriſti multū fuit ꝯtra hypocritas: ⁊ nullū hoīuꝫgenus videtur ita acriter ⁊ freq̄nter rep̄hēdiſſe ſic̄hypocritas: vt patet ī euāgelio: Primū viciū a quoeccleſia in pͥncipio qͣdrageſime docet abſtinere eſthypocriſis: dicens. Cuꝫ ieiunatis nolite fieri ſicuthypocrite triſtes. Math̓. vi. Ei ratō eſt: ꝗa hypocriſis eſt impeditiua fructus penitentie: ad quam inducere intendit eccleſia in illo tꝑe. Fructus enimpenitentie eſt r̄miſſio culpe ⁊ adeptio glorie ſecundum illd̓. Pnīaꝫ agite: appropīquabit enī ī vos regnuꝫ celoꝝ Sed hoc auferthypocriſis: vnde Iobdicit. Non apparebit in conſpectu domini omnishypocrita .i. nullus hypocrita. Et Iſaias etiaꝫ ait.Contriti ſunt in ſyon peccatores: poſſedit tremorhypocritas: tremor .ſ. dānationis. Hoc viciū ſūmedeteſtati ſunt om̄es ſancti: vn̄ et Aug. dicit. Nolohr̄e hypocritas: malum eſt cadere a propoſito: peius eſt ſimulare propoſitū ſi non ſeruat foris ſanctitatem dimidius cecidit ſi intus habuit ſimulationem totus cecidit. xij. q. i. Certe. Ubi dicit gloꝙ vult dice̓ ꝙ eſt peius per hypocriſim peccare: qͣꝫmanifeſte: ideſt magis periculoſuꝫ ſibi ⁊ alijs. ſibi.qꝛ corrigi non pōt: cum ſit occultum peccatuꝫ eiꝰ.alijs: qꝛ non ita pōt caueri. Ad qd̓ facit lex q̄ dicitꝙ plus ē veneno occidere qͣꝫ gladio. C. de malefi.l. Unica.Contra hypocritas loquēs dn̄s ꝑ p̄s. xlix. peccatori dixit deus. Quaretu enarras iuſticias meas ⁊ aſſumis teſtamētummeum ꝑ os tuum. Tu vero odiſti diſciplinā. Ubitria poſſunt notari de hypocrita.Primo ſimulatio ſanctitatis in actiōe: ibi. Quaretu enarras iuſticias meas.Secundo oſtētatio probitatis in locutione: ibi: etaſſumis teſtamentum meum.Tertio deteſſatō virtuoſitatis in affectione: ibi: tuvero odiſti diſciplinam ⁊c̄.Quantum ad primum.Narrat̉ aliꝗd non ſoluꝫ ẜmone: ſꝫ ⁊ oꝑe ſicut celienarrant gl̓iam dei non loquēdo: ſed oꝑe ſue claritatis ⁊ influxus in inferiora: ⁊ celi ſpūales operibus virtutum: ⁊ miraculoꝝ enarrant gl̓iam dei.Iuſticia h̓ dicit̉ opus de genere bonorū vt el̓ya: ieiuniū: or̄o: ⁊ hiꝰ. Un̄ mgr̄ veritatis docens vitarehypocriſiꝫ ait attēdite ne iuſticiā vr̄am faciatis coram hoībus: ne videamini ab eis. Math̓. v. Iuſticie dei dicunt̉: et noſtra oꝑa bona: noſtre qꝛ a nob̓ſunt: dei qꝛ a deo inſpirantur: vel qꝛ ad deuꝫ dirigūt ſi bn̄ fiant. Peccator gͦ enarrat iuſticias deicū hypocrita facit oꝑa de genere bonorū vt appareat iuſtus. Sꝫ ſimulatores ⁊ callidi ꝓuocāt iramdei ait. Iob. ⁊ iō dr̄ Eccle. i. Nō fueris hypocrita ī