Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. VI.

xublicanꝰ .i. ꝑticipes eo pꝰ excōicatōneꝫ: vn̄xcōicatio medicial̓ dr̄ mortal̓ ab Aug. ij. q. i. c.Pulti. Nec obſtat qd̓ dicit̉. xi. q. iij. Nemo videlꝫ anathema .i. excōicatō eſt eterna mortis dānatōī hoc ē veꝝ ip̄a ꝯtēnit̉ non ſeruat̉: vt dic̄ glohi. Repit̉ maxīa ꝑtinacia mnobūli in illo ꝯtēptufaciunt hoīem dignū eterna dānatiōe etiā ſi ſnīaxcōis iniuſte lata eſſet ꝯtēnere ip̄am non ẜuareſſet mortale ẜm doc. niſi ꝯtineret intolerabilē erorē .ſ. excōicaretur ꝗs: qꝛ vult aliqd̓ malūfacere vel poſt legitima appellationeꝫ. Et ideo dic̄reg. Snīa paſtoris ſiue iuſta ſiue ītuſta ſit: timee t. xi. q. iij. Sed notandū qd̓ dicit p̄s. Incātās ſapienter. alia lr̄a hꝫ medicamēti medicatiī ſapiente medico p̄parati ſeu tēperati. Si enredicina non temperet̉ a ſapienti medieo ẜm pꝫtionē qualitatē infirmitatis īfirmi: iuuat: ſꝫ nocebit: nec ſapiēs medicus abſcidit mēbꝝī aliter pōt curare infirmuꝫ. Sic p̄latus eccl̓ieebet eſſe ſubitus ad ſulminandū excōicationeꝫ.Non enim dꝫ fieri niſi mortali crimine in quoptinax incorrigibilis nolēs parere mādato iuo p̄lati p̄cipiētis ẜm Tho. in. iiij. Et. xi. q. iij. c. Neno. Neqꝫ ꝗs dꝫ inducere vel petere fieri excōicaonem ꝯtra aliquē niſi ſperat illū modū ſibitiſfacienduꝫ eſſe de dāno habito: puta qꝛ credit ꝓpter hunc timorem ille leſit faciet debitumſuū. Naꝫ ſi faceret aīo nocendi ſaluti illius: pertinet ad liuorē vīdicte: et eēt mortale. Prelati etiipſi non debent ferre tales ſententias ī ſuis ordinationibus: cum veriſil̓r eſtimare valēt ſubditoseas timere: nec ꝓpter eas ordinata ẜuare: hocenim eſſꝫ laqueū inijcere aīabus qd̓ ꝯtra eos militaret. Dic̄ etiā Aug. nihil ſic dꝫ formidare chriſtianus ſicut ſeꝑari a corpore chriſti .ſ. excōicationeꝫ. xi. q. iij. c. Nihil. vn̄ excōicatio maior dicituranathena: qd̓ interp̄tat̉ ſeparatio. Naꝫ talis eſt ſeparatꝰ a ſeptē bonis magnis. Et ideo ſūme debettimeri caueri ſemꝑ. Primo eſt ſeparatus a celo:qꝛ nūquā ītrabit in celū niſi abſoluat̉ ab ea vndechriſtus ait Math̓. xviij. Quecunqꝫ ligaueris ſuꝑterrā erūt ligata in celo. i. a chriſto et a curia celeſtietiā ſi iniuſte ligaret̉ et ꝯtēneret: vn̄ Chryſo. Nc̄oꝯtēnat vincula eccl̓iaſtica: qꝛ non eſt homo ligatſed chriſtus dedit ptāteꝫ talē hoībus hoīes fecit dignos tanti honoris. xi. q. iij. De chriſto auteꝫdr̄ apoc. iij. habet clauē .ſ. regni celeſtis: claudit nemo aperit .i. cui claudit celū qd̓ facit excommunicationē nemo poteſt aperire illi niſi ipſe quinon aperit permanēti in excommunicatiōe. Secundo ſeꝑat̉ ab ſacramento eccl̓ie. iij. q. iij. Engeltrudaꝫ. Nullius ſacramēti talis eſt capax.eſt: qꝛ eſt exͣ eccl̓iam ēt numero. Sacr̄a aūt ꝯferūt̉xiſtentibus in eccl̓ia: vn̄ talis nec abſolui poteſt actis in ꝯfeſſione: quātūcūqꝫ eſſet ꝯtritus diſpoſitus ad faciendū oīa: niſi pͥus abſoluat̉ a vinculoexcōicationis ẜm Tho. in. ſi abſolueret̉: valeret: ſed oporteret iteꝝ poſtea abſolui. Nec talis

matrimoniū ꝯtrahere pōt. Si tn̄ cōtraheret: tenetꝗdem matrimoniū: ſed peccat mortal̓r ꝯtrahēdoEt ſi recipit ordines ſacrost vl̓ exeꝗtur actus eorvt celebrando: cantando euangelium: hiꝰ: efficitirregularis indigens diſpenſatiōe pape. Tertioſeꝑatur ab eccl̓ie ſuffragio. Dic̄ apl̓s Ro. xij. Oēsſumus vnū corpus in chriſto .ſ. myſticum ſpūaleClaꝝ eſt mēbrū ſeꝑatum a corpore non recipitꝑtem nutrimēti: qd̓ cibū aſſumit̉. Cibus huiuscorporis ſunt or̄ones: hiꝰ: alia bona que fiuntin eccl̓ia: ſed excōicatus eſt mēbꝝ ſeꝑatū ab eccleſia. Dicit. n. Aug. Oīs .n. excōicat̉ .ſ. iuſte ſathanetradit̉. Quō ſathane tradit̉: qꝛ .ſ. exͣ eccl̓iam eijcit̉:exͣ eccl̓iam aūt eſt diabolus: ſicut ī eccleſia chriſtꝰ.xi. q. iij. Oīs. hꝫ partem bonoꝝ que fiunt afidelibus: vn̄ diabolus hꝫ maiorē poteſtatē ſeuiendi ī ſpūaliter temporaliter: vt dic̄ magiſter ſententiā in qͣrto. Nulliꝰ ēt īdulgētie ē capax. Quarto ſeꝑaratur a diuīo officio. Un̄ Iſidorus. Cum excōmunicato nec orare licet. xi. q. iij. c. Cum excommunicato: vnde dicūt doct. Ray. alij: ſi excommunicatus eſt ī eccleſia qn̄ dicitur diuinū offm̄:bet admōeri vt exeat eccl̓iam ſi exire non velletviolenter pōt emitti. Et ſi hoc fieri poſſꝫ ꝑꝑ potentiam ꝑſone: debet dimitti offm̄: quouſqꝫ exeatēt miſſa ſi nondū īcepit canonē. Secus ſi īcepiſſetquia tūc debꝫ ꝓſequi vſqꝫ ad cōmunionē ſumptā poſtea reſiduuꝫ de eccleſia exeūdo ī ſacriſtiā dicere. Hoc autē ſeruaudū ē: qn̄ excōicatio ē notoria.Nam ſi occulta eſt: ē vitādus ī publico ne ꝓdatur crimē. Hoc tamē decretū Cōſtātien̄. ꝓhibitaē huiuſmodi ꝑticipatio ī dīnis quo ad excōicatosdenūciatos ī eccl̓ia noīati. Tame vide de hoc plenius īfra ī. iiij. ꝑte. ij. c. prīo. Ip̄e tamē excōicatusſciēter participās ī dīnis euadit mortale pecca. Et ſiml̓r ꝑticipās eo ī dīnis ſciēter ſecūdumThomam in. iiij. Archi. Ad qd̓ facit quod hēturxi. q. iij. c. Qui cōicauerit vel orauerit excōicatis: ſi laicus ē excōicetur: ſi clericus. deponat̉. Et ītelligit̉ de excommūicatione: in crimīe crimīoſoꝗa īcideret ī excommunicatione maioreꝫ eādeꝫSed de cōmunicādo in alijs ex contēptū: orādo in dīnis officijs. Zalis .n. pēa .ſ. d̓poſitionis excōicationis īfertur niſi pro mortali. Intelligedum etiam illud ſecundum modificatiōeꝫ illiuscreti Conſtantienſis. Quinto ſeꝑatur a fideliuꝫconſortio: qꝛ poteſt participare alijs fidelibꝰnec ipſi eꝯī comedendo vel bibendo. vel ſalutādo: vel orando: vl̓ cōicando: vnde verſus. Os orare vale cōio menſa negatur .ſ. excōicatis. Os. i. locutio. menſa .i. cōmedere cum eis al̓ ꝯͣriū faciēdoin caſu non conceſſo īcurrit excōicationem minorem ip̄e ꝑticipās qͣſi accederet ad aliqd̓ ſacram̄tum ſcient̉ āte abſolutōeꝫ peccaret mortaliter: ſꝫ aqͦlibꝫ ſimplici ſacerdote pōt audire eiꝰ confeſſionem pōt ab ip̄a abſolui Inſuꝑ peccat ſaltē venialiter ſic participando mortaliter autē ſi faceret excontemptū. Et ſil̓r ipſe excōicatus participando