Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Duodecimum

ſic mulier eſt fortior. Itē in p̄cticis ī rebꝰ hūanis p̄t face̓. maximāptāteꝫ hꝫ rex. In ſpeculatīs ſūmū etpotētiſſimū ē vitas. nūc auteꝫ virescorꝑales ſubijciunt̉ viribꝰ aīalibus.vires aīales intellectualibꝰ. et intellectuales practice ſpeculatīs. ideo ſimplicit̓ veritas dignior eſt et excellētior et fortiorArticulꝰ xxij.Ecūdo q̄ritur. vtrū accipiēsdoctrinā alicuiꝰ experimentiſub iuramēto ꝯmunicādi.teneatur ſeruare iuramētuꝫ. et videt̉ ſic qꝛ ſic obligatꝰ debꝫ facere aliquid qd̓ vergat in detrimētuꝫ illiusqui dedit vl̓ qui docuit hoc autē eſſꝫſi alijs ꝯmunicaret. ergo ⁊cͣ. Preterea ꝯmunicare tale exꝑimētū tenetur ex ꝑte ſalutis eterne alicui. Cumergo teneat̉ alteri coīcare debꝫſic obligatus coīcare. ergo ⁊cͣ.tra. coīcare ſalubre remediū ſiueqd̓cūqꝫ bonū eſt ꝯtͣ charitateꝫ. ergo⁊cͣ. Rn̄ſio. aliter dd̓ ē hic ſimplr̄ etaliter in caſu. ſimpliciter loquēdotenetur. ſꝫ male fecit iurādo. iuramen eniꝫ ſolū amittit vim qn̄ iuramētū eſt illicitū. ſꝫ iurādo peiorat. qꝛiuramētū obligās debet habere iudiciū iuſticiā et veritatē. ſꝫ etſi iuro qn̄qꝫ aliqͥd quod licet mihi non facere.puta. ire ad eccleſiā. licꝫ tamēiurare. qͥa licet ſit mihi licituꝫ aliqͦtēpore facere vl̓ dimitte̓ huiꝰ moībonū qd̓ eſt ad eccleſiā ire. tamenlicet mihi iuramētuꝫ interponere. etaīmuꝫ obfirmare ad aliqͥd bonūfaciendū qͥa hoc eſt face̓ ꝯtra ſpiritūſāctuꝫ. et iuramētū ꝯtͣ omne id qd̓ē de genē̓ bonoꝝ ē illicitū eſt ſeruandū. tamē in caſu ſeruare tenet̉. puta ſi ille vl̓ aliꝰ ſufficiens medicꝰ preſens eſſet et paratꝰ eſſet curare et vti

illo experimento in ſalutē corporalēalioꝝ. ſic pꝫ ſolutio ad obiecta.Einde queſituꝫ de v̓tutibusmoralibꝰ Et pͥmo de v̓tutibꝰ ẜm ſe Secundo ſpālit̓de quodā actu iuſticie .ſ. de reſtitutōeArticulꝰ xxiij.Irca pͥmū queſitū eſt vtꝝtutes morales ſint ꝯnexe. videt̉. qͥa acqͥrunt̉ ex actibus qui ſūt diuiſi diſtincti. ergo poteſt acquiri vna v̓tꝰ ſine alia Preterea Aug. dicit Nihil ꝯtra diuinaꝫſententiā dicit qui dicit qui habetvnā habet omnes. Pretereatutes habētur ex ꝯſuetudine requirit tempꝰ Rn̄ſio dicēdū ẜm omnes ſāctos ſic. ſꝫ loquēdo de v̓tutibꝰ in coī duplex aſſignat̉ a diuerſis. ẜm diuerſimode locuti ſunt dev̓tutibꝰ. v̓tutes .n. cardinales duplr̄accipiūtur ab aliquibꝰ. Quidā .n. dicūt v̓tutes qͦſdā modos generales r̄quirunt̉ ī omni v̓tute. puta fortitudo ē q̄cūqꝫ firmitas in qͥbuſdārebꝰ. tēꝑantia ē moderātia in oībꝰrebꝰ. ſic de alijs. Et ẜm iſtos ncc̄e ē v̓tutes ſint ꝯnexe. qꝛ iſti moī generales r̄quirunt̉ in omni v̓tute. etſi. aliqͥd hoꝝ defuerit eſt v̓tꝰ aliqͣ. qꝛ ſitꝑantia rectitudinē hēat ē iuſticia. vl̓ hēat firmitatē eſt fortitudo. ſic de alijs. non ē v̓tꝰ. hūcmodū aug. poīt iij de trini. et magr̄ īt̓tio ſentētiaꝝ. Alij aūt accipiunt diſtinctōeꝫ haꝝ v̓tutū ẜm determīatasmaterias. ſic̄ Ariſt. peripatetici. vn̄prudentia ẜm ph̓m non eſt rectaī omnibꝰ. ſꝫ ſolū in agibilibꝰ. ſil̓r iuſticia dicit rectitudīeꝫ circa inquiſitōeꝫ ōniū cauſaꝝ. ſꝫ tm̄ circa ꝯmutatōes diſtributōes et actōes humanas. que ſunt ad alteꝝ. Fortitudo etiam dicit firmitatē circa oīa. ſꝫ

v i