Quodlibet

deū dicerēt eē̄ in illa regione diſſimili tudinis in claritate ſua ꝯſpici ſedin natura minime videri quos nimirum minor inqͥſitionis ſubtilitas fefellit. Neqꝫ enim illi ſimplici ⁊ incōmutabili eſſentie aliud ē claritas aliud eſt natura. ſed ip̄a ei natura claritas ip̄a claritas natura eſt. ⁊ ita eēntia dei videbitur a beatis. ¶ Rn̄ſiodicendum. ꝙ neceſſe eſt ponere diuinam eſſentiam videri a beatis. Beatitudo enim. eſt vltima perfectio rationalis nature. nihil autē ē finaliterperfectum niſi attingat ad ſuum pͥncipium ſecūdum ſuum moduꝫ. quodideo dico. quia ad principium quodeſt deus attingit aliquid dupliciter.Uno modo per ſimilitudineꝫ quodeſt ꝯmune omni creature que tantūhabꝫ de ꝑfectione quantuꝫ conſequitur de diuina ſimilitudine. Alio modo per operationem vt pretermittatur ille modus qui eſt chriſto ſingularis ſcꝫ in vnitate perſone. Dico autem per operationem in quātum raratiōalis creatura cognoſcit ⁊ amatdeum. ⁊ quis anima īmediate factaeſt a deo ideo beata eſſe nō poteritniſi īmediate videat deum ſcꝫ abſqꝫmedio quod ſit ſimilitudo rei cognite. ſicut ſpecies viſibilis in pupilla vl̓in ſpeculo. non autē abſqꝫ medio qd̓eſt lumen confortans intellectuꝫ qd̓eſt lumen glorie. de quo in p̄s dicit̉.In lumine tuo videbimꝰ lumen. hocautem eſt per eſſentiam deum vidē.Unde in hoc ponimus beatitudinērationalis creature. ꝙ deū per eſſentiā videbit. ſicut ph̓i qͥ poſuerūt animas noſtras fluere ab intelligentigagente poſuerunt vltimam felicitatem hominis in continuationem inintellectus noſtri ad ip̄am ¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ ꝓportio. du

pliciter dicitur Uno modo proprieẜm ꝙ importat quendam determinatum exceſſū. ⁊ ſic proportio requiritur inter intellectum ⁊ intelligibilead hoc ꝙ ſit cognitio cū comprehēſione qualiter diuina eſſentia nunꝙͣvidebitur ab intellectu creato. Aliomodo dicitur cōiter ꝓ qualibꝫ habitudine ⁊ ſic infinitum poteſt habereproportionem ad finitū ſi ſit ꝑfectioeiꝰ vl̓ aliquā hmōi hītudinē heat adip̄m. ⁊ talis ꝓportio ſufficit ad hocꝙ intellectus noſter videat diuinameſſentiam attingendo non ꝯprehendendo. ¶ Ad ſcd̓m dicendū. ꝙ obiectio illa ꝓcedit de diſtantia ẜm proprietatem nature non ſolū ẜm rationem cognitionis. Nam ſpūs creatꝰnon eſt ſenſibilis ſed ſpūs increatuseſt intelligibilis.Explicit qd̓libꝫ .x.Incipit qd̓libꝫ .xi.Articulꝰ. pͥmus.Ueſitū fuit de deo. d̓ angelis ⁊ de hominibꝰ.De deo vero queſitū fuit de īmēſitate ip̄iꝰ ⁊ deꝯgnitōe eiꝰ ⁊ p̄d̓ſtinatōeCirca īmēſitatē vēo dei queſitū fuitvtrum ſoliꝰ dei ſit proprium eē vbiqꝫ. Oſtendebatur ꝙ non. numerꝰ em̄eſt in rebus numeratis. ſed cōſtat ꝙomnes partes vniuerſi ſunt numerste. ergo numerus eſt in omnibꝰ partibus vniuerſi. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ſit vbiqꝫNon eſt ergo ſolius dei propriū eēvbiqꝫ ¶ ¶ Preterea vniuerſale eſt qd̓eſt vbiqꝫ ⁊ ſemper. ſed vniuerſale nōeſt hoc qd̓ deus. ergo non eſt ꝓpriuꝫ