SSextum

¶ Incipit quodlibꝫ ſextum.Articulus. pͥmus.Ueſitū eſt de deo de angelo de homine ⁊ de creaturis pure corꝑalibꝰ.Circa deum queſitū eſtvnū vtꝝ ſcꝫ vnitas eſſēſtie ponat in numerum cū vnitate ꝑſone. Et videtur ꝙ non. Sūt eī tresꝑſone diuine. ſi ergo vnitas eſſentieponeret in numerū cumʳ vnitate perſone. ſequeretur ꝙ in deo eſſꝫ quaternitas. quod eſt hereticuꝫ. Non ergovnitas eſſentie ponit in numerū cuꝫvnitate perſone Sꝫ contra. ſi vnitas eſſentie ſit penitꝰ ideꝫ cū vnitateꝑſone non ponens cuꝫ ea in numeꝝſequeretur ꝙ de quocunqꝫ p̄dicaturvnū p̄dicatur ⁊ reliquuꝫ. Sꝫ vnitaseſſentie p̄dicatur de tribus ꝑſonis.Dicimus enim ꝙ pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſāctus ſunt vnum. ergo vnitasꝑſonalis predicabitur de eis. vt dicatur ꝙ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſc̄s ſūt vnꝰquod pꝫ eſſe falſū ¶ Rn̄ſ. dicendū ꝙvnūquodqꝫ in quantum eſt vnuꝫ intantū eſt ens. vnde ens ⁊ vnum ꝯuertuntur. Eſt aūt vnūqd̓qꝫ ens ꝑ ſuaꝫformā. vnde ⁊ vnūqd̓qꝫ per ſuaꝫ formā habꝫ vnitatē. ⁊ inde eſt ꝙ que eſtꝯparatio forme ad formā. eadem eſtꝯparatio vnitatis ad vnitatē. Deusaūt eſt formaliter deus ꝑ ſuam eſſentiā. ꝓprietasⁱ aūt ꝑſonalis ē quaſi forma conſtituens ꝑſonam que quideꝫrealiter diſtinguitur ab alia ꝑſonaꝓpter oppoſitionem relatiuā. ſed proprietas perſonalis non diſtinguiturrealiter ab eſſentia. alio qͥn ſequeret̉ꝙ ī deo eſſꝫ ꝯpoſitio ⁊ ꝙ aliquid adueniret ei per modum accidētis Nāomnē quod eſt extra eſſentiā rei accidentaliter aduenit. differt tamen ꝓprietas perſonalis ab eēntia ẜm modū intelligendi ⁊ ſignificandi.

eſſentia dicitur abſolute. ꝓprietas vero perſonalis importat relationem.Un̄ pꝫ ꝙ vnitas ꝑſone non ponit innumerū cū vnitate eſſentie quaſi realiter ab ea differēs. ſed ſolū ẜm modum intelligendi. Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſioad obiecta. Nam primuꝫ ꝓcedebatẜm differētiā rei. qͥ quia nō eſt in diuinis inter vnitate eſſentie ⁊ ꝑſone ⁊non p̄t poni quaternitas in deo. Secūdū vero ꝓcedebat ẜm dr̄iam queeſt ex modo intelligendi ⁊ ſignificandi. ex qua prouenit ꝙ dicimꝰ ꝙ pr̄ ⁊filius ⁊ ſpūſſanctus dicūtur vnū ſednon vnus.Einde circa angelos querebantur duo Primo de actōeipſorū. vtrū ſcꝫ quicqͥd agūtagant ꝑ imꝑiū volūtatis ¶ Scd̓o d̓loco ip̄oꝝ. vtꝝ ſcꝫ poſſint eſſe in cōuexo celi empirei. quod etiaꝫ q̄rebat̉circa corꝑa glorioſa ¶ Articulꝰ. ij.D ſcd̓m ſic proceditur. Uidetur ꝙ non quicquid agit angelus agat per imperiū volūtatis. Uoluntas enim equaliter ſe hꝫad propinqͣ ⁊ remota. Si ergo angelus ageret per ſolum imperium voluntatis ſequeretur ꝙ non differretad hoc ꝙ angelus aliquid ageret ꝙeſſꝫ propinquū vel remotum illud īquod agit. ⁊ ſic nunqͣꝫ oporteret ꝙde celo ad terras deſcenderet ad aliquid hic agendum quod eſt contratraditionem ſacre ſcripture. ¶ Preterea quantū ad voluntatem non differt vnitas ⁊ multitudo. Sicut eniꝫaliquis poteſt velle mouere vnaꝫ rēita poteſt velle mouere plures resvel etiam totum vniuerſuꝫ. Si ergoangelus ageret ſolum per imperiuꝫvoluntatis ſequeretur ꝙ poſſet mouere totuꝫ vniuerſū quod eſt impoſſibile cum ip̄e ſit ꝑs vniuerſi. Nō ergo angelus agit ſolo imperio volun

i