IIndecimum.

er go ſenſitiua ⁊ intellectiua nō ſunteede̓ numero. ⁊ ſic nec eiuſdeꝫ ſb̓e.¶ Preterea aīa ſenſitiua eſt cōis nōbis ⁊ brutis. ſed in brutis educiturde potētia materie. ergo ⁊ in nobisnon eſt ergo eadem cū intellectiua q̄eſt ꝑ creationem. ¶ Contra vniꝰ ꝑfectibilis vna eſt ꝑfectio. ſed corpushumanū eſt vnū ꝑfectibile. ergo aīaque eſt eiꝰ perfectio eſt vna. ¶ Rn̄ẜ.dicendū. ꝙ circa ordinē formarū eſtduplex opinio. Una eſt Auicebron⁊ quorūdā ſeqͣciū eius qui dicunt ꝙẜm ordinem generum ⁊ ſpērum ſuntdiuerſe forme ſubſtantiales ſibi inuicem aduenientes. ſicut eſt ſubſtantiaeſt corpus eſt animatū ⁊ eſt animalDicunt ergo ꝙ quedam forma ſubſtantialis eſt per quam eſt ſubſtātiatm̄. ⁊ poſtea eſt q̄dam alia ꝑ quā eſtcorpus. deinde eſt ⁊ alia ꝑ quam eſtaīatum. ⁊ alia per quam eſt animal.⁊ alia ꝑ quam eſt homo. ⁊ ſic dicuntde alijs formis ſubſtantialibus rerūSed hec poſitio ſtare non poteſt. qꝛcuꝫ forma ſubſtantialis ſit que facithoc aliquid ⁊ dat eē ſb̓ale rei. tūc ſola prima forma eſſꝫ ſubſtantialis. cūip̄a ſola daret eſſe ſuſtātiale rei ⁊ faceret hoc aliqͥd. omnes autem poſt pͥmam eſſent accidētaliter adueniētesnec darent eē rei ſimpliciter ſed eē tale. ⁊ ſic in amiſſione vel adquiſitioneip̄arum non eſſꝫ generatio ⁊ corruptio ſed tm̄ alteratio. vnde patꝫ hocnon eſſe verum. Simile etiam eſſꝫ inpotentijs anime. nam ſola prima ſcꝫvegetabilis eſſꝫ forma ſubſtantialis⁊ faceret hoc aliquid. alie vero eſſētaccidentales. quod omnino falſuꝫ ēEt ideo dicendum eſt ꝙ hmōi forme differunt ẜm perfectum ⁊ imperfectum. Eſt enim aliqua forma quenon dat niſi eſſe corpus tm̄. Aliqua

eſt magis perfecta que etiam dat eē⁊ viuere quocunqꝫ modo viuendi.aliqua que cum his dat etiam ſenſūvnde patꝫ ꝙ ſemper vltima eſt perfectior primis. ⁊ habꝫ ſe ad prioresſicut perfectiſſima ad īperfectiſſimā.⁊ ideo quicquid continetur in ipſistotum eſt virtute in vltima. vnde dicendum eſt ꝙ vna ⁊ eadem eſſentia ēanime ſenſitiue ⁊ intellectiue. ſed intellectiua habꝫ ſe ad ſenſitiuam ſicutperfectum ad imperfectum. Ꝙ autēſpecialiter anima ſenſitiua ⁊ intellectiua ſunt vnius eſſentie ſignum eſtquia niſi vires anime radicarenturin vna eſſentia nūqͣꝫ vna īpedireturab alia nec etiā virtus vnius redundaret in aliam. Item cum intellectꝰnon habeat determinatum organuꝫin corpore quo mediante exercet operationes ſuas ad quid vnireturcorpori niſi eſſꝫ eiuſdem eſſentie cuꝫanima ſenſitiua. Sic ergo pꝫ ꝙ vnaeſſentia eſt aīe ſenſitiue ⁊ intellectiueſed differunt ſecundum perfectum ⁊imperfectum vt dictum eſt. ¶ Ad pͥmum ergo dicendum. ꝙ anima ſenſitiua educiturᶻ de potentia materie ībrutis. in nobis vero non. ſed eſt percreationem cum eius eſſentia ſit eēntia anime rationalis. que eſt per creatiōem. ¶ Ad ſecundum dicendū ꝙnon eſt inconueniens aliquid idemexiſtens ſecundum diuerſas vires vl̓partes moueri ad oppoſita. ⁊ ideo licet ſubſtantia anime humane ſit eadem ſenſitiue ⁊ intellectiue. tamē poteſt ſecundum diuerſas partes ⁊ vires moueri ad oppoſita. vt ſcꝫ ſenſusmoueatur ad ea que ſūt ſibi propria⁊ ratio ad ea ad que ordinatur. ¶Ad tertiū dd̓. ꝙ lꝫ incorruptibile nōſit idē cū corruptibili tn̄ inuenit̉ aliqͥd incorruptibile qd̓ habꝫ aliquam