IIndecimum.

pendens in quantum habꝫ ordinemad viſum cuius. eſt priuatiua. Cumergo deus omnia cognoſcat ẜm proprias rationes. dico em̄ ꝙ illa quorum ratio eſt abſoluta cognoſcit abſolute ⁊ non per aliquod aliud. Illavero quorum ratio eſt dependens ⁊in ordine ad alia. cognoſcit ẜm ordinem ad illa ex quibus dependēt. Cūergo ratio mali non ſit abſoluta ſeddependens. in quātum ſcꝫ diſcordata bono creato. cognoſcit malum ẜmordinem ad bonum. ẜm ꝙ ſcꝫ diſcordat ab ip̄o bono. ¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ in illis que habentrationem abſolutam eſt ad defectuꝫcognitionis cognoſcere vnum ꝑ aliud. ſꝫ non in illis quorum ratio ē adaliud. vt dictum eſt. ¶ Ad ſecunduꝫdicendum ꝙ cognitio diſcurſiua eſtcognoſcere vnum cognitum per aliud cognitum abſolute. Sed cognoſcere vnum incognitū per aliud cognitum ad quod ordinatur nō eſt diſcurrere cognoſcendo ⁊ hoc mō cognoſcitur malum. ¶ Ad tertiuꝫ dicendum ꝙ licꝫ malum non ſit oppoſitūdiuine eſſentie. tamen eſt oppoſitumeffectui diuine eſſentie. nam bonumincreatum non habꝫ malum oppoſitum ſed bonis effectibus qui cauſantur a bono increato opponitur malum. ⁊ in quantum diſcordat ab hiseffectibus cognoſcitur. ¶ Ad quartum dicendum. ꝙ illud habꝫ locumin illo intellectu qui cognoſcit res ꝑadequationem ⁊ ſpecies ſuas. ⁊ iſtemodus cognoſcendi non eſt in deoqui cognoſcit omnia per eſſentiamſuam. ¶ Ad quintum dicendum. ꝙlicꝫ malum non habeat aliquam ſimilitudinem in deo tamen oppoſitum mali ſcꝫ bonum creatum habetſimilitudinē in deo ſicut in cauſa ſua

⁊ ita bonum cognoſcitur per ſe ip̄mmalum vero per bonumArticulus iij.Irca predeſtinationem querebatur vtrum predeſtinatioimponat neceſſitatem. Et oſtendebatur ꝙ ſic. Conſtat enim ꝙ p̄deſtinatus omnino ſaluatur. Sedhoc non eſt niſi neceſſarium eſſꝫ predeſtinatum ſaluari. videtur ergo ꝙpredeſtinatio neceſſitatem imponat¶ Preterea ad ro. ix. dicit apoſtolꝰ.Non eſt volentis neqꝫ currentis ſedmiſerentis dei. ergo videtur ꝙ quicquid eſt de ſalute ſit ex ſola predeſtinatiōe diuina ⁊ ex nullo alio. Et ſicvidetur neceſſitatem imponere¶ Contra Augꝰ. dicit Qui creauitte ſine te non iuſtificabit te ſine te¶ Reſponſio dicendum ꝙ predeſtinatio certitudinem habꝫ ⁊ tamen neceſſitatem non imponit In predeſtinatione enim tria ſunt cōſideranda.quorum duo preſupponit ip̄a predeſtinatio. ſcꝫ preſcientiam dei ⁊ dilectionem. id eſt voluntatem qua vult p̄deſtinatū ſaluare. ⁊ tertium eſt ip̄a pdeſtinatio que nihil aliud eſt ꝙͣ directio in finem quem vult deus rei dilecte. Quodlibꝫ autem horum triuꝫcertitudinem habꝫ. ⁊ tn̄ neceſſitatemnon imponit. Et ꝙ preſentia diuinacertitudinem habeat patꝫ. Deus eīꝯgnoſcit res nobiliori modo qͣꝫ noscognoſcimus. Naꝫ cognitio noſtraeſt in tempore. ⁊ ideo intuitus noſter reſpicit res ſecundum rationemtemporis. ſcilicet preſentis preteriti⁊ futuri. vt ſcilicet cognoſcat preterita vt preterita. preſentia vt preſentia. futura vt futura ⁊ certitudinalit̓Cognitio vero diuina eſt ſupra tp̄s