Indecimum

ſolius dei eē vbiqꝫ ⁊ ſꝑ. ¶ Pretereaſb̓a ſpūalis excedit corporalē. ſꝫ hocquod dicitur eē vbiqꝫ ꝑtinet ad ſubſtantiam corporalem. quia in ſoliscorporalibus eſt ꝓprie aſſignare locum. ergo multo magis eſſe vbiqꝫ ꝑtinet ad ſb̓as ſpūales. ⁊ ſic videtur ꝙnon ſit ſolius dei propriū. ¶ Preterea ad ꝯmendationem terreni regisꝑtinet ꝙ poſſit gubernare etiam inabſentia ſua regnum. Sed deus ē cōmendabilior omni rege. ergo videt̉ꝙ etiā ꝯpetat ſibi ad ſuam ꝯmendationem ꝙ gubernet totū mundū velaliquas partes in abſentia ſua ꝑ ꝓuidentiā ⁊ ſic non videtur ꝙ ſit dei ꝓprium eē vbiqꝫ. ¶ Preterea conſtatꝙ quedā dicūtur deo eē ꝓpinqͣ ⁊ q̄dāremota. ⁊ qͣnto magis ſunt remota.tanto magis ſunt corruptibilia. Nōautē poſſent dici aliqua propinqͣ etaliqua remota deo ſi deus eſſꝫ vbiqꝫ. ergo videtur ꝙ deꝰ non ſit vbiqꝫ.¶ Preterea dato ꝙ tota machinamundialis eſſꝫ vnum corpꝰ ꝯtinuuꝫconſtat ꝙ illud corpus eſſꝫ vbiqꝫ. nōergo eſt ſolius dei propriū eē vbiqꝫ¶ Contra Amb. ꝓbat ſpūmſanctuꝫeē deuꝫ quia eſt vbiqꝫ. ſed ſi eē vbiqꝫnon eſſꝫ ſolius dei ꝓprium ratio ſuanon valeret. Cum ergo ratio hmōivaleat videtur ꝙ ſit ſolius dei ꝓpriūeſſe vbiqꝫ. ¶ Rn̄ſio dicendū. ꝙ ſpūalia dicuntur eē in loco non quidē ꝑꝯtactum magnitudinis ſed virtutꝭ.⁊ ideo ẜm rationem virtutis cuiuſlibet rei ſpūalis oportꝫ nos loqui deloco in quo eſt. virtus autem dei eſtinfinita que quidem infinitas apparet qͣntum ad duo. Primo quia nōſolum excedit creaturas que ſunt. fuerunt ⁊ erūt. ſed etiam omnes q̄ pn̄timaginari. Ergo deus non ſoluꝫ eſtin illis que ſunt fuerunt ⁊ erunt. ſed

etiam in illis que poſſunt imaginari eſſe. Secundo quia virtusˡ dei ſimul ⁊ ſemel in omnibus operatur ⁊in ſingulis ſecundum proprium modum reruꝫ. ⁊ ideo eſſe vbiqꝫ propricacceptum ſoli deo cōpetit. Alijs aūtrebus competit eē vbiqꝫ improprieUnde diſtinguitur modusᵉ quo deeſt vbiqꝫ. ⁊ quo alie res quibusʳ aliqͦmodo competit eſſe vbiqꝫ Nā hmōidicuntur eſſe vbiqꝫ. quia ſunt tm̄ inhis que ſunt ⁊ preſentia ſunt. deꝰ aūtnon ſolum in his que ſunt. ſed etiamin imaginatis ⁊ in preteritis ⁊ futuris. Item alie res non ſunt vbiqꝫ ſic̄in loco vno ſed ſicut ī diuerſis locisſed deus ita eſt vbiqꝫ ꝙ eſt. in quolibet ⁊ in toto. quia eius virtus habꝫefficaciam non ſolum in id quod ēꝯmune vniuerſo. ſed etiam in id qd̓eſt proprium vnicuiqꝫ rei particulari Et ideo eſt in omnibꝰ ſicut in vnoloco ⁊ ſicut in pluribus quod eſt ꝓprie eſſe vbiqꝫ. Unde cuꝫ hoc modoſolus deus ſit vbiqꝫ ſolius dei eſt ꝓprium eſſe vbiqꝫ. ¶ Ad primum ergo dicendum. ꝙ numerus non eſt inrebus numeratis ſicut in loco ſed ſicut accidens in ſubiecto ¶ Pretereavnus numerꝰ licꝫ ſit in omnibus numeratis ſicut vnica eſſentia. non tamen eſt in qualibꝫ parte. quia non q̄libꝫ pars numeratur eodeꝫ numeroItem numerꝰ non ē omnino vnus.ſed multitudo quedam. Deus auteꝫeſt in rebus per virtutem ſuam ⁊ inſingulis operatur vt dictum eſt.¶ Ad ſecundum dicenduꝫ. ꝙ vniuerſale dicitur eſſe vbiqꝫ et ſemperꝭ magis per remotionem qͣꝫ per poſitionem. Non enī dicitur vbiqꝫ eſſe ⁊ ſēper eo ꝙ ſit in omni loco ⁊ in omnitempore. ſed quia abſtrahit ab hisque determinant locum ⁊ tempꝰ de

ſ iiij