Quodlibet

¶ A quartum dicendū ꝙ inter eternitateꝫ ⁊ euū poteſt aſſignari triplexdifferentia. Quarum vna poteſt ſumi ex predictis. naꝫ eternitas menſurat ip̄am ſubſtantiam eterni ſecūdūꝙ eſt in rerum natura. id eſt cuꝫ omnibus que ei attribuuntur. non autēeuum vt dictum eſt. Alia ſumitur exhoc ꝙ eternitas menſurat eſſe per ſeſtans. vnde eternitas eſt idem cumſubſtantia eterni. Euum autem menſurat eſſe creatum. quod non eſt perſe ſtans. quia eſt aliud a ſubſtantiaentis creati. Tertia pōt ſumi ex hocꝙ euum quamuis ſit interminabileex parte finis non tamen ex partepͥncipij. eternitas vero ex parte vtriuſqꝫ.Einde queritur de animaEt primo quantum ad naturam ¶ Scd̓o quantuꝫ adgratiam ¶ Tertio quantum ad culpam ¶ Quarto quantum ad gloriā¶ Circa naturalia anime queſitumeſt de eius ſubſtantia. ⁊ de eius operatione ¶ Circa ſubſtantiam queſita ſunt duo ¶ Primo vtrum animaſit ſue potentie ¶ Scd̓o vtrū ẜm ſuāſubſtantiam ſit incorruptibilisArticulus .v.D primum ſic proceditur. videtur ꝙ anima ſit ſue potentie. quia in li. de ſpiritu ⁊ anima dicitur ꝙ anima eſt quedam ſuaſcꝫ pontentie. quedaꝫ vero ſua nō eſtſcꝫ virtutes ¶ Preterea aug. dicit inli. de tri. Ꝙ memoria intelligentia ⁊voluntas ſunt vna mens. vna vita.vna eſſentia. Sꝫ hec tria ẜm mgr̄m3. di. pͥmi li. ſniarum. ſunt tres animevires. ergo vires anime ſunt ip̄a eiꝰeſſentia. ¶ Sed contra eſt quod Dionyſiꝰ. xi. c. ce. hier. diſtinguit ſuperi

ores ſub ſtantias ſcꝫ angelos in tria.cꝫ ubſtantiam. virtuteꝫ. ⁊ operationem. Sed angelus non eſt minorisſimplicitatis ꝙ anima. ergo ⁊ in anima ſua ſubſtantia non eſt ſua virtusſiue potentia. ¶ Preterea eoruꝫ queſunt idem ſi vnum multiplicetur ⁊ reliquū. Si ergo anima ſit idem quodſue potentie videtur cum potentieſint multe ꝙ eſſentia anime vna eſſenon poſſit. ¶ Reſponſio dicendum.ꝙ de anima dupliciter loqui poſſumus. Uno modo ẜm ꝙ eſt quedamſubſtantia. ⁊ ſic impoſſibile eſt ꝙ anima ſit ſue potentie duplici rōne. qͣrūvna ſumitur ex eo qd̓ eſt anime proprium. quia ſcilicꝫ impoſſibile eſt vtidem ſecundum idem ſit naturaliterprincipium plurium ⁊ diuerſorumnumero. imo quaſi oppoſitorū. Anima autem ſecundum diuerſas potētias inuenitur eſſe principium actuum diuerſorum ſecundum ſpecies ⁊quaſi oppoſitorum. Unde impoſſibile eſt ꝙ ip̄a eſſētia anime que ē vnaſit īmediatum horum principium. etideo oportꝫ ponere in anima pretereius ſubſtantiam potentias naturales que ſunt horum actuum īmediata principia. Scd̓a ratio ſumitur exeo quod eſt ꝯmune anime ⁊ omni ſb̓ſtantie create. In nulla enim ſbſtanttia creata eſt idem eſſe ⁊ operatio.Hoc enim ſolius dei eſt. Eſſentiaautem eſt eſſendi principium. potentia vero operationis. ergo cum abvno naturaliter non ſit niſi vnum.nulla ſubſtantia niſi diuina eſt ſuapotentia. Nec eſt inſtantia de potētia materie etiam dato ꝙ ſit ſua eſſētia. quia talis potentia non eſt adoperationem ſed ad eſſe. Alio modo poſſumus loqui de anima ſecundū ꝙ eſt quoddam totū potentiale