Decimum.

ꝙ in euo eſt prius ⁊ poſteriꝰ ſed nōſicut in tempore. In tempore nanqꝫē priꝰ ⁊ pͦ oſterius cum innouatione.in euo autem ſine innouatione. ſedhoc non eſt intelligibile. impoſſibileeſt enim eſſe alicuius durationis duas partes ſimul quarum vna alterānon includat. ſicut mēſis includit diem̄. vnde ſimul eſt aliquid in die ⁊ inmenſe. Sed duo dies ⁊ duo menſesſimul eſſe non poſſunt. Unde quandocunqꝫ in aliqua duratione ponūtur due partes quarum vna eſt prior ⁊ altera poſterior. oportet ꝙ vnatranſeunte alia de nouo adueniat. ⁊ſic oportet ī omni duratione in quaeſt prius ⁊ poſterius. ꝙ ſit innouatio. menſura autem durationis īnouationem habere non poteſt niſi illud quod per durationem menſuratur innouationem recipere poſſit.Eſſe autem angeli eſt abſqꝫ innouatione. quia exquo cepit eſſe immutabile perſeuerat cum nec in eo ſit mōtus nec ſit alicui mō tui ſubi ectum. ſicut eſſe rerum corruptibilium eſt ſb̓iectū motui celeſti. Sic ergo ſi attribuatur menſura angelo quātum adſubſtantiam tantum. illa non habetprius ⁊ poſterius ſic menſuratur eorum eſſe euo. ⁊ ſimiliter ſi attribuatur eis menſura durationis quantūad eſſentialem operationem beatitudinis ſic enim ſunt in participatiōeeternitatis. Si vero attribuatur eismenſura durationis ratione aliaruꝫoperationum vel affectionum ſic eorum menſura habet prius ⁊ poſterius. ita etiam menſuratur tempore ſecunduꝫ ꝙ dicit Auguſtinus octauoſuper Gene. ad litteram. ꝙ deus mouet creaturam ſpiritualem per tempus? AAd primum ergo dicendūꝙ rei eterne vel euiterne aliquid po

teſt attribui dupliciter. Uno modoratione ſui ipſius. ⁊ ſic non attribuitur eᵍ neqꝫ futurum fuiſſe neqꝫ futurum eſſe. ſed ſolum eſſe quia in preterito ⁊ futuro implicatur prius ⁊ poſterius. non autem in preſenti. Aliomo do rationē menſure adiacentisvel ſubiacentis id eſt ratione temporis. ⁊ ſic attribuitur ei fuiſſe per concōmitantiam ad tempus preterituꝫ⁊ futurum eſſe per concomitantiamad tempus futurum Ip̄m enim momentuꝫ eternitatis adeſt toti tempori. Unde dicit Augꝰ. de deo. ꝙ fuitquia nūꝙͣ defuit. erit quia nunꝙͣ deerit. Sic ergo deꝰ non poteſt facereangelum non fuiſſe quia non poteſtfacere qͥn tempusᶻ preteritum ſimulcum eſſe angeli fuerit. poteſt autē facere angeluꝫ non eſſe. quia poteſt facere vt eſſe angeli non ſit ſimul cumtempore qd̓ preſens eſt nūc vel eritin futuro. ⁊ ſic iſta diuerſitas magisdependet ex modo locutionis ꝙ exnatura rei. ¶ Ad ſecūdū dicendum.ꝙ infinitum dicitur dupliciter. Unomodo priuatiue. ⁊ ſic non attribuit̉niſi his que habent extenſionem velquantitatem. hoc enim ſolum natuꝫeſt habere finem. ⁊ ita euū nullo modo habꝫ infinitateꝫ. quia non habetaliquam extenſionem niſi quatenꝰextenſio in eo conſideratur ex oꝑation mēſure ſubiacētis ſcꝫ tꝑis. ⁊ itanullum creatum eſt infinitū in actu.Alio mō dicitur infinitū negatiue .i.quia. nō habꝫ finē. ⁊ ſic indiuiſibiliadicūtur infinita. vt pūctus ⁊ vnitasquia non ſunt finita. ⁊ hoc mō euuꝫeſt infinitum. quia ſcilꝫ non finitur.Sic aūt aliquod creatum eſſe ſecundum aliquid infinitum actu nihil ꝓhibet ¶ Ad tertiū dicendū ꝙ ꝑ eūdēmodū ē infinitum eſſe angeli ⁊ euuꝫ