Nonum

et pro genere ipſā ſuā ſubſtantiā. etſimiliter in angelis ex ipſa natura ſb̓ſtantie ipſoꝝ accipitur genus. ex ꝓportione vero huiuſmodi ſubſtātiead eſſe accipitur ſpecifica differētiavnde ẜm hoc angeli differūt ſpecieẜm ꝙ in ſubſtantia vnius eſt plꝰ velminus de potentia ꝙͣ in ſubſtātia alterius. Dictum aūt Auicenne intelligitur de cōpoſitis ſubſtātijs. ¶ Adquartū concedimꝰ. Nō enim ab ip̄oeſſe ſumitur differētia. ſꝫ magꝭ. ex habitudine ipſius ſubſtantie ad eē.Ad quintū dicēdū ꝙ in ſummo vnonulla diuerſitas eſſe poteſt. cū in eoſit idem eſſe et quod eſt. Un̄ hoc ſufficit ad eius pluralitatē remouendaꝫſꝫ compoſitio que in angelo inuenit̉ſufficit ad eius plalitatē vt ex dictispatet.Articulꝰ vij.D ſecundū ſic proceditur. Uidetur ꝙ angelus non poſſitcognoſcere ſimul res in verbo et̄ in propria natura. Eadē enimpotentia non poteſt ſimul geminumactum habere. vt ꝙ intellectus ſimulplura intelligat. Sꝫ aliꝰ actus eſt qͦintellectusᵈ angeli videt res in v̓bo.et alius quo videt res in propria natura. ¶ Sed diceres ꝙ hoc mō vidētur ab intellectu angeli ſimul resin v̓bo et in ꝓpria natura. ſicut intellectus noſter ſimul videt eclipſim etcauſā eius. ¶ Contra Cuꝫ intellectꝰnoſter ſimul videt eclipſim et cauſaꝫeius. accipit cauſā vt rationē intelligendi eclipſim ergo accipit eclipſimet cauſam eius vt vnum intelligibileet ſic erit vnus tantū actus. ¶ Preterea vnius nō poteſt eſſe niſi vnꝰ terminus vltimꝰ. ſicut vna linea nō terminat̉ ex vna ꝑte niſi ad vnū pūctūSed vltimus terminus potentie eſtoperatio. ergo nō poteſt vna poten

tia ſimul habere plures actus. Et ſicidem quod prius. ¶ Preterea/ ſicutſe habet potentia ad actum. ita actꝰad obiectum. Sed vnus actus nonpoteſt terminari ad duo obiecta. ergo nec vna potentia poteſt ſiml̓ habere plures actus Et ſic idem quodprius. ¶ Sed contra. Uiſio qua angeli vident res in verbo eſt viſio beata. que quidem non eſt interciſa ſꝫ cōtinua. Si ergo non poſſunt ſimul videre res in propria natura et in verbo. nunꝙͣ vident res in propria natura. ⁊ precipue hoc videt̉ in animachriſti. que ab initio ſue creatōnis videt verbum et res in verbo. ¶ Reſponſio dicendū ꝙ angelus vl̓ aīmaſimul poteſt videre res in verbo ⁊ inpropria natura. et hoc exp̄ſſe poteſthaberi ab aug. libro quarto ſuꝑ geneſim ad litteram. vbi vult ꝙ dies illi et veſpere et mane in eis non ſuntordinati ẜm ſucceſſionem. ſꝫ ſolū ordine nature. vnde ſimul eſt primusdies cū ſecundo. ⁊ mane cū veſpere. ⁊ita ſiml̓ viſio rerū in verbo et in propria natura. Quod qualiter ſit poſſibile ſic videndū eſt. Operari ſiquidēnon proprie attribuitur potentie. ſꝫrei ſubſiſtenti. que per potentiā oꝑat̉vt ipſa potētia intellectꝰ non ſit operans in intelligendo. ſꝫ magis operationis principium. Sicut autem potentia intellectiua eſt principiū intelligendi ip̄i ſb̓ſtantie. ita ſpēs intelligibil̓ eſt principiuꝫ intelligendi ip̄i potentie. vnde ſicut vna ſb̓ſtantia pōtſimul diuerſos actus habere ſecūdūdiuerſas potentias. vt anima ſimulvult et intelligit. ita ex vna potentiaintellectiua poſſūt ſimul ꝓdire diuerſi actus. ſi ſimul diuerſis ſpeciebꝰ intelligibilibus vniatur. Hanc enimcauſam Algazel aſſignat. quare noneſt poſſibile ſimul multa intelligere.

q iiij