Quodlibet
rale ⁊ particulare. et ſic ſequeret̉ hocimpoſſibile ꝙ angelus nūqͣꝫ cognoſceret niſi particulare. quia forma ꝑticulariter in aliquo recepta nōͣ poreſt eſſe vniuerſalis cognitionis pͥncipium. ſicut patet in ſenſu. nec pōtobuiari per hoc ꝙ ponatur angelꝰcomponi ex materia alterius nature qͣꝫ hec materia corporalis. quia q̄cunqꝫ eſſet illa materia conſtat ꝙ reciperet formā ſubſtantialem angeliparticulariter. alias angelus nō eēt.res ꝑticularis. et ſic illa materia cōueniret cū hac materia in hoc ꝙ forme in ea reciperentur per modū particularem. vnde impoſſibile eſt angelum vel aliquā ſubſtantiā intellectualem ex materia componi. cum alteriuſmodi ſit receptio qua recipit intellectus formas. ⁊ qua recipit materia prima. vt dictum eſt. vnde dicitph̓us in tertio de anima. et ph̓oruꝫſententia eſt ꝙ intellectualitas īmunitatem habet a materia. ¶ Secūdorepugnat eis per hoc ꝙ incorporales ſunt. quecūqꝫ enim ex materia cōponunt̉ oportet in materia conuenire eo ꝙ quelibet materia ẜm ſe acepta cū forma careat. nō habet aliquādiſpoſitionis rōnem. ſuppoſita vnitate materie impoſſibile eſt ꝙ vna materia cōtrarias ⁊ diſparatas formasrecipiat niſi ẜm diuerſas ꝑtes. Nōeniꝫ pōt eadem materia et ẜm idemaccipere formā angeli et formā lapidis. Diuerſitas aūt partiū nō poteſtintelligi in materia non intellecta dimenſione. quia ſubtracta quantitateſubſtātia remanet indiuiſibilis. vt dicitur in primo phi. vnde oportꝫ omnia que ſunt compoſita ex materiadimenſionata eſſe. et ideo nulluꝫ incorporeum pōt eſſe ex materia compoſitum. Sed quia ſubſtantia angeli non eſt ſuum eſſe hoc eniꝫ ſoli deo
competit. cui eſſe debetur ex ſe ip̄o ⁊non ex alio. Inuenimꝰ in angelo etſubſtātiam ſiue quidditateꝫ eius queſubſiſtit. ⁊ eſſe eius quo ſubſiſtit. qͦ .ſ.actu eſſēdi dicitur eſſe ſicut actu currendi dicimur currere. et ſic dicimꝰangelum eſſe cōpoſituꝫ ex quo eſt etqd̓ eſt. vel ẜm verbuꝫ boetij ex eē etquod ē. et quia ipſa ſubſtātia angeliin ſe conſiderata eſt in potentia adeſſe. cū habeat eſſe ab alio. et ipſumeſſe ſit actus eius. ideo eſt in eo compoſitio actus et potentie. ⁊ ſic poſſꝫin eo cōcedi materia et forma. ſi omnis actus debeat dici forma et omnis potētia materia Sed hoc nō cōpetit in ꝓpoſito. quia eſſe nō eſt actꝰqui ſit pars eſſentie. ſicut forma ipſaquidditas angeli vel ſubſtantia eſt ꝑſe ſubſiſtens. quod materie non competit. ¶ Ad primū ergoʳ dicendū ꝙAug. ſuper geneſim ad litterā materiā informē quā deus primo ꝯdiditdicit ſignificari per celum et terramcū dicitur. In principio creauit deꝰcelū et terraꝫ. vt per terram ſignificetur materia informis viſibiliū reruꝫper celum aūt ipſa natura angelicanondum formata per conuerſionemad deum. vt ipſa naturalia angeloꝝattribuantur eis quaſi materia ⁊ dona gratie vel glorie attribuātur eisquafi forma. vnde non eſt ad ꝓpoſitum auctoritasⁱ inducta. ¶ Ad ſecūdū dd̓ ꝙ liber ille non eſt boetij. vn̄non oportet ꝙ in auctoritatē recipiatur ſuſtinendo tamen ipſū pōt diciꝙ formā et materiam largē accipitpro actu et potentia. vt dictum eſt.¶ Ad tertiū dicendū ꝙ ipſa ſubſtātia angeli quodāmodo ſe habet adeſſe eius. vt materia ad formam. vtdictum eſt. materia aūt ſi eius eſſentia diffiniretur haberet pro differentia ipſum ſuum ordinem ad formaꝫ