Nonum
a creato. ¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ ex natiuitate tꝑali nō innaſcitur filiatio realis. ſꝫ ratōnis tantuꝫquāuis chriſtus realiter ſit filius virginis. ſicut deus realiter eſt dominꝰcreature. quāuis in eo dn̄iū nō ſit relatio re̓alis. Dicitur enim r̄aliter dominus propt̓ realem poteſtatem. etſic dicitur xp̄us realiter filius virgīspropt̓ realem natiuitatem. ¶ Ad ſecundum dicendum ꝙ reſpectus relationis dependet ex t̓mino ad quēaliquid refertur. ⁊ ideo deſtructo termino reſpectus aufertur. ſꝫ tamen filiatio realis ad patrem remanet inxp̄o. etiam ſuppoſita morte matris.¶ Ad tertiū dicendum ꝙ in illa ph̓ideſcriptione eſſe ponitur pro ratione eſſendi ẜm ꝙ diffinitio dicitur ratio ſcd̓m genus quod eſt eſſe. vndenon oportet ꝙ habeat eſſe relatio exreſpectu ſꝫ ex cauſa reſpectus. ex reſpectu v̓o habꝫ ꝓpriam rationē generis vel ſpeciei. ¶ Ad quartuꝫ dicendum ꝙ quāuis ſit reſpectus filiationis diuerſꝰ. et cauſa filiatōnis diuerſa. ſꝫ tamē filiationes nō poſſunt eēdne ratione iam dicta.Articulus quintus.Einde queritur de xp̄o quātum ad ſpecies ſub quibꝰ inſacramento altaris continet̉vtrū .ſ. ſint accidentia ſine ſubiectoet videt̉ ꝙ nō Deus enim nō pōt facere contradictoria eſſe ſiml̓ va. hocautē eſſet ſi ab aliquo remouetur idqd̓ eſt de ſua diffinitōne. Cū ergo indiffinitione accidentis cadat eſſe inſubiecto. quia accidentis eſſe eſt in eēvidetur ꝙ deus nō poſſit facere accidens ſine ſubiecto. ¶ Preterea de eodem p̄dicatur diffinitio et diffinitūSꝫ ens per ſe eſt diffinitō vel deſcriptio ſubſtātie Si ergo in ſacramētoaltaris accn̄tia ſūt ꝑ ſe nō in ſub̓iecto
ſequitur ꝙ ſint ſubſtātie. qd̓ eſt abſurdū. ¶ Pretēa ex accn̄tibꝰ nō poteſtgenerari ſubſtātia Sed videmꝰ ex ill̓ſpeciebꝰ generari v̓mes ⁊ cineres. q̄ꝯſtat nō generari ex corpore chriſti.ergo acen̄tia nō ſunt ibi ſine ſubiectoSꝫ diceres ꝙ generātur miraculoſeSꝫ ꝯtra. Miracula ordinant̉ ad fidei edificationē. Sꝫ hec nō ordinantur ad edificationē fidei. ſꝫ magis adſcandalū ꝙ v̓mes inde generētur. ergo nō fit miraculoſe. ¶ Preterea inſacramēto altaris nihil dꝫ eē inordinatū. Sꝫ ꝯtra ordinem que deꝰ rebꝰimpoſuit ē accn̄s eē ſine ſb̓iecto. ergonō ſūt ibi accn̄tia ſine ſb̓iecto ¶ Sedcontra. Senſꝰ nō decipit̉ in ꝓprio ſēſibili ẜm ph̓m in ſecūdo de aīa. Sedſenſꝰ iudicat ibi eē colorē ⁊ ſaporē ⁊alia hiꝰ: ergo hec accidētia ſūt v̓e ibiNō aūt ſunt in corpore xp̄i ſicut inſb̓iecto. nec iteꝝ in aere cū neutrū ſitnatum affici talibꝰ accn̄tibꝰ. ergo accidētia ſunt ibi ſine ſb̓iecto. Rn̄ſio dd̓ꝙ accidentia ſunt ibi ſine ſb̓iecto. qd̓qualiter eē poſſit hinc conſiderandūeſt vt in omnibꝰ cauẜ ordinatis ẜmph̓m in li. de cauẜ. pͥma cauſa vehemētiꝰ impͥmit in cauſatū cauſe ſecūdeꝙͣ etiam cā ſecūda. vn̄ fit vt cauſa pͥma non retrahat operatōnem ſuamab effectu etiā poſtꝙͣ cauſa ſecūda retraxerit. vt dicit̉ ibidē in ꝯmēto Uniuerſalis aūt cauſa et pͥma omniū entiū deꝰ eſt. nō ſolū ſb̓ſtātiaꝝ ſꝫ etiā accidentiū. Ip̄e eniꝫ eſt creator ſb̓ſtantie ⁊ accidentis. ſꝫ entia ꝓdeūt ex eoqͦdaꝫ ordine. Na mediātibꝰ ſb̓ſtantiepͥncipijs accn̄tia ꝓducunt̉. vn̄ ẜm nature ordineꝫ accn̄tia a pͥncipijs ſb̓ſtātie depēdēt. vt ſn̄ ſb̓iecto eē n̄ͤ poſſinttamē ꝑ hoc nō excludit̉ quin deꝰ qͣſicauſa pͥma poſſit accn̄tia in eē ſeruare ſb̓ſtantia remota. ⁊ ꝑ hunc moduꝫaccidētia miraculoſe ſūt in ſacramē
q ij