Quodlibet

¶ Ad tertiū dicendū ꝙ gr̄a habitualis nō intelligit̉ vt medium vnionisquod ẜm intellectū precedat vnionēnec eſt mediuꝫ qd̓ cauſet vnionē vl̓vnibilitatē. ſed mediū quod facit adcongruitatē vnionis ſicut decora veſtis facit ad congruitatē cōiunctionis matrimonialis Et ſimiliter ſciētia ⁊ omnes alie perfectiones chriſtipoſſent dici mediū vnionis. ⁊ ꝓ tanto gratia habitualis chriſti poteſt dici gratia vniōis verius tn̄ puto quiagratia vnionis dicatur vel ipſa gratuita volūtas. que gratis nullis meritis p̄cedentibus vnionem fecit. velpotius ipſum donū gratis datū humanę nature. quod eſt eſſe in diuinaperſona Si tamē anima vnita corꝑipintelligatur ad aſſumptionē ſoluedum eſt vt prius ¶ Ad quartū dicēdum. ꝙ humanitas nō eſt forma partis quę dicatur forma qͥa informetaliquā materiā vel ſubiectū ſed dicit̉forma totius in qua ſuppoſituꝫ nature ſubſiſtit. vnde non oportet ponereꝙ hipoſtaẜ increata informet̉ humanitate. ſed quia ſubſiſtat in ca.¶ Articulus tertiusD ſecundū ſic proceditur Uidetur ꝙ in chriſto nō ſit vnūtantū eſſe Uiuere enī ẜm philoſophū in ſcd̓o de anima viuētibuseſt eſſe Sed in chriſto nō eſt tm̄ vniviuere. cum duplex ſit in eo vita. creata ſcilicet vita qua viuit corpus peranimā. que morte pͥuatur. et vita increata. qua viuit ꝑ ſe ip̄m. ergo necin chriſto eſt tantū vnum eſſe ¶ Preterea ſicut eſſe eſt ſuppoſiti ita et operatio Sed vnitas ſuppoſiti nō facitquin in chriſto ſunt plures operationes. ergo nec faciet ꝙ in xp̄o ſit tātūvnum eſſe. ¶ Preterea generatio eſtmutatio ad eſſe. Sed in xp̄o eſt q̄dā

generatio tēporalis de qua Matheipͥmo Xp̄i autem generatio ſic erat q̄nō poteſt terminari ad eſſe eternū. ergo terminatur ad aliquid eē temporale et creatum. ergo in chriſto ē duplex eſſe cum in ipſo maxime ſit eſſeincreatum ¶ Preterea vnicuiqꝫ ē attribuendū eſſe de quo cōuenienter q̄ri poteſt an eſt. Sed de humana natura poteſt queri an eſt. ergo humana natura habet eſſe ꝓpriū in chriſtoet ſic eſt in eo duplex eſſe. cū etiaꝫ humana natura ſuū eſſe habeat ¶ Sedcontra. Quecunqꝫ ſunt diſtincta ẜmeſſe ſunt in ſuppoſito diſtincta. Sꝫ inchriſto eſt vnum tantū ſuppoſituꝫ ergo et vnum tantū eſſe ¶ Reſpōſio dicendū ꝙ eſſe dupliciter dicit̉ vt patꝫper ph̓m in qͥnto metha et in quadāglo. Orig. ſuꝑ pͥncipiū Io. Uno modo ẜm ꝙ eſt copula verbalis ſignificans compoſitionē cuiuſlibet enūciationis. quam anima facit. vnde hoceſſe nō eſt aliquid in rerū natura. ſedtantū in actu anime componentis etdiuidentis. et ſic eſſe attribuit̉ omniei de quo poteſt ꝓpoſitō formari. ſiueſit ens ſiue priuatio entis Dicimꝰ enīcecitatē eſſe Alio mō eē dicit̉ actꝰ entis inquantū eſt ens id eſt quo denominatur aliquid ens actu in rerū natura. ⁊ ſic eſſe nō attribuitur niſi rebꝰipſis que in decē generibꝰ cōtinētur.vnde ens a tali eſſe dictuꝫ per decemgenera diuidit̉ Sꝫ hoc eſſe attribuit̉alicui duplicit̓. Uno mō vt ſic̄ ei qd̓ꝓprie et vere habet eſſe. vel eſt. ⁊ ſic attribuit̉ ſoli ſb̓e per ſe ſubſiſtēti. vn̄ qd̓vere eſt dicit̉ ſubſtātia in pͥ. phi. Oīavero que nō per ſe ſubſiſtūt. ſed ī alioet cū alio. ſiue ſint accidentia ſiue forme ſubſtātiales. aut q̄libꝫ ꝑtes. nō habēt eē ita vt ipſa vere ſint ſꝫ attribuitur eis eē alio modo. id ē vt qͦ aliqͥdeſt. ſicut albedo dicit̉ eē. nō qͥa ip̄a in