Nonum

Hoc enī vnioni repugnaret. niſi poneremus vnionem ẜm quid ⁊ nō ſimpliciter. ſicut vniunt̉ lapides in aceruo. vl̓ duo homines per affectū amoris. vel per aliquā imitationis ſimilitudinē. que omnia dicimus eſſe vnuꝫẜm quid et nō ſimpliciter. quod eniꝫeſt ſimpliciter vnum et per ſe ſb̓ſiſtēsnihil continet actu per ſe ſubſiſtens.ſed forte in potētia Unde ſeruata veritate vnionis naturaꝝ in xp̄o oportet ponere ſicut vnā perſona. ita vnāhipoſtaſim et vnū ſuppoſitū. et vnamrem duarum naturarū. ſed ipſam humanā naturā in chriſto nihil ꝓhibetdicere eſſe quoddā indiuiduū aut ſingulare aut particulare. et ſimilit̓ qͣſlibet partes humane nature. vt manꝰet pedes et oſſa. quorū quodlibet eſtquoddam indiuiduū. nō tamen ꝙ detoto predicetur. quia nulluꝫ eorum ēindiuiduū per ſe ſubſiſtēs. ſed indiuiduū per ſe ſubſiſtens. vel ſingulare vl̓particulare. qd̓ p̄dicatur de chriſtoeſt vnū tantū Unde poſſumus dicerein chriſto eſſe plura indiuidua vl̓ ſingularia vel particularia. nō autē poſſumus dicere chriſtuꝫ eſſe plura indiuidua vel ſingularia vl̓ particulariaſed plures hipoſtaſes vl̓ ſuppoſita nōpoſſumus dicere in chriſto eſſe ¶ Adpͥmū ergo dicenduꝫ ꝙ ex vnione anime et corporis conſtituitur et homoet humanitas. que quidem duo hocmodo differunt ꝙ humanitas ſignificatur per modū partis. eo ꝙ humanitas dicitur qua homo eſt homo. ⁊ſic preciſe ſignificat eſſentialia principia ſpeciei. per que hoc indiuiduū intali ſpecie collocatur. vnde ſe habꝫ ꝑmodum partis. cum preter huiuſmōiprincipia multa alia in rebus natureinueniantur Sed homo ſignificaturper modum totius Homo enī dicit̉

habens humanitatē vel ſubſiſtens inhumanitate ſine p̄ciſione quorūcunqꝫ aliorum ſuperueniētium eſſentialibus princicipijs ſpeciei. quia perhoc ꝙ dico habēs humanitatem. nōpreciditur quin habeat colorem etquantitatem et alia huiuſmodi. Secundum ergo ſecundam opinionempredictā vnioni humane nature addiuinam preſupponitur vnio animeet corporis ẜm ꝙ conſtituit humanitatem. non ẜm ꝙ conſtituit hominē.Illud enim quod in chriſto eſt conſtitutm ex anima et corpore tantum.quod vnioni p̄ſupponitur. nō eſt tōtum quod ꝑ ſe ſubſiſtit. ſed aliqͥd eiꝰet ideo nō poteſt ſignari vt homo. ſꝫvt humanitas vnde oportet dicere.quia in ipſa vnione humane naturead diuina quaſi in termino aſſumptionis intelligatur primo in chriſtoratio hominis. qͥa tūc in pͥmo intelligit̉ vt res ꝑ ſe ſbſiſtens cōpleta. et inhoc differt ab alijs duabꝰ opīonibꝰNā prima opinio ponit ꝙ vnio aīead carneꝫ p̄ſupponitur ẜm intellectūaſſūptionts humane nature. non ſolum ẜm hoc ꝙ cōſtituit humanitatēſꝫ etiā ẜm ꝙ ꝯſtituit hoīeꝫ. dicit eniꝫhoīem eſſe aſſumptū. ¶ Tertia veroopinio ponit ꝙ nec etiā in terminoaſſūptionis intellr̄ aīa corpori vnitanec ad ꝯſtituendū hoīem. nec ad ꝯſtituendā humanā naturā. Dicit enimhumanā naturā ſumi multiplr̄ .i. proꝑtibus eiꝰ .i. aīa ⁊ corpore. cum dicamꝰ humanā naturā aſſūptā a verbovn̄ patꝫ ꝙ nec vere dicit chriſtū eēhoīeꝫ nec vere ponit humanā naͣmin xp̄o. ⁊ iō eſt tāꝙͣ heretica ꝯdemnaͣ¶ Ad ſecūdū dd̓ ꝙ corpꝰ vnituꝫ aīep̄intellr̄ aſſūptioni humane nature.vnitū aūt dico vnione ꝯſtituēte hūanitatē. nō aūt vniōe ꝯſtituēte hoīem