Quodlibet

vel in imaginatione poſtmodum fieret in intellectu. ſic enim oporteretꝙ auferrētur ab ea dimenſiones. ethoc patꝫ eſſe falſum.¶ Articulus iiijD ſecundum ſic proceditur.Uidetur ꝙ non habens charitatem eam cognoſcat perſpeciem. Omne enim quod cognoſcitur vel cognoſcitur per eſſentiā velper ſui ſimilitudinem. Sed charitasa non habente non cognoſcitur perſui eſſentiam quia non eſt eſſentialiter ī eo. ergo ſi cognoſcitur a nō habente cognoſcitur per ſui ſimilitudineꝫ ¶ Preterea aliquis habens charitatem aliquo modo cognoſcit eaꝫſe habere ad minus per cōiecturasvel reuelationem. ⁊ ſimiliter poſtꝙͣeam amiſerit poteſt recordari ſe eaꝫhabuiſſe. quod eſſe non poteſt niſi ꝑeius ſpeciem in memoria reſeruataꝫergo charitas a non habente qui pͥus eam habuit per ſui ſimilitudineꝫcognoſcitur. ⁊ eadem ratione a quolibꝫ alio non habente.Preterea dicit Aug. x. confeſſionum Hocmodo ſe habet memoria ad intelligentiam ſicut venter animalis ruminantis ad os. quia ſicut id quod eſtin ventre animalis ruminātis reducitur ad os. ita quod eſt in memoriareducitur ad intelligentiaꝫ. Si ergoin memoria conſeruatur charitas ꝑſui ſimilitudinem ⁊ ab intelligentiacapietur per ſui ſimilitudinem ¶ Sꝫcōtra eſt quod Auguſtinus dicit. ij.ſuper Gene. ⁊ habetur in gloſa. ij. adCor. xij. Ꝙ intellectualis viſio ē earum rerum que non habent ſpecies

ſibi ſimiles que non ſunt quod ipſe.⁊ inter huiuſmodi ponit charitateꝫ.ergo charitas non poteſt cognoſciper ſui ſimilitudinem ſed ſolum pereſſentiam. ¶ Reſponſio dicenduꝫꝙ duplex eſt cognitio charitatis.vna qua cognoſcitur quid eſt charitas. Alia qua charitas percipitur.vt cum aliquis cognoſcit ſe haberecharitatem quod pertinet ad cognitionem an eſt. Prima quidem cognitio charitatis eodem modo competit habenti ⁊ non habenti charitatē.nam intellectus humanus natus eſtrerum quidditatem comprehendere in quibus cognoſcendis naturaliter procedit. ſicut in cognoſcendisconcluſionibus complexis. Inſuntenim nobis naturaliter quedam pͥncipia prima complexa ab omnibusnota ex quibus ratio procedit adcognoſcenduꝫ in actu concluſionesque in predictis principijs potentialiter continentur ſiue per inuentionem propriam. ſiue per doctrinamalienam ſiue per reuelationem diuinam in quibus om̄ibus modisª cognoſcendi homo iuuatur ex principiis naturaliter cognitis. vl̓ ita ꝙ ip̄aprincipia cognita ad cognitionemadquirendam ſufficiant adminiculātibus ſenſu ⁊ imaginatione. ſicut cuꝫaliquam cognitionem adquirimusper inuentionem vel doctrinam. velita ꝙ principia predicta ad cognitionem adquirendam non ſufficiant.nihilominꝰ tamen in huiuimodi cognoſcendis principia dirigunt in qͣntum inueniuntur non repugnare pͥncipijs naturaliter cognitis. quod ſieſſet intellectus nullo modo eis aſſentiret. ſicut nō poteſt diſſentire pͥncipijs. Et ſimiliter in intellectu inſūt