O Ctauum

ſed qui a ſi om̄es creature ab eſſe deficerent remaneret adhuc natura ſenarij prout abſtrahit a quolibꝫ eſſehuiuſmodi quod eius perfectiōi cōpetit ſicut etiaꝫ natura humana manebit talis ꝙ ei competer et rationalitas. ¶ Ad illud vero quod in contrarium obijcitur dicenduꝫ ꝙ qͣꝫuisin deo nō poſſit eſſe aliquid habēspartes. tamen poteſt in eo eſſe ratiorei habentis partes. ⁊ ſic eſt in eo ratio ſenarij ex partibus conſtituti etratio ſuarum partium.¶ Articulus .ij.D ſecundum ſic proceditur.Uidetur ꝙ idēe que ſunt inmente diuina per prius reſpiciant res quantum ad naturam ſingularem ꝙ qͣntum ad naturam ſpeciei. quia vt Auguſt. dicit ī li. lxxxiij.q. Idee ſunt quedam forme vel rationes rerum ſtabiles que in diuiuaintelligentia continentur. ⁊ cum ip̄eneqꝫ oriantur neqꝫ intereant. ſecūdūeas tamen formari dicitur omne qd̓oriri vel interire poteſt. ⁊ omne qd̓oritur vel interit ſed ſolum ſingulare eſt quod oritur ⁊ interit id eſt qd̓generatur ⁊ corrumpitur. ergo ideeper prius reſpiciunt ſingulare. ¶ Sꝫcontra. Cum idee ſint forme exemplares requiritur ad rationem ideeaſſimilatio ideati ad ipſam Sed ideatum id eſt res creata magis aſſimilatur diuino exemplari ſecundumformam a qua eſt ratio ſpeciei ꝙͣ ſecundum materiaꝫ que eſt indiuiduationis principium. ergo idea ꝑ priꝰreſpicit naturam ſpeciei qͣꝫ ſingularitatem indiuidui. ¶ Reſponſio dicendum ꝙ cum in mente diuina ſint omnium creaturarum forme exemplares que idee dicuntur ſicut in mente

artificis forme artificiatoruꝫ. hoc tamen intereſt inter formas exemplares que ſunt in mente diuina ⁊ in mēte artificis creati. ꝙ creatus artifexagit ex preſuppoſita maieria. vn̄ forme exemplares que ſunt in mente eiꝰnon ſunt factiue materie que eſt indiuiduationis principium. ſed ſoliꝰforme a qua eſt ſpecies artificiati. etideo huiuſmodi forine exemplaresnon reſpiciunt directe artificiatumquātum ad indiuiduum ſed quantūad ſpeciem ſolum. forme auteꝫ exemplares intellectus diuini ſūt factiuetotius rei ⁊ quantum ad formam ⁊quantum ad materiam. ⁊ ideo reſpiciunt creaturam non ſolum quātumad naturam ſpeciei. ſed etiam quantum ad ſingularitatem indiuidui. ꝑprius tamen quantum ad naturamſpeciei. quod ex hoc patꝫ Exemplarenim eſt ad cuius imitationeꝫ fit aliquid. Unde ad rationē exemplarisrequiritur ꝙ ipſa aſſimilatio operisad exemplar ſit intenta ab agente. alias talis aſſimilatio caſu accideret⁊ non ẜm viam exemplaritatis. Sicergo in rationē exemplaris includitur intentio agentis. Ad hoc ergo ꝑprius exemplar reſpicit ꝙ agens primo intendit in opere. Agens autemquilibꝫ principaliter intēdit in opere id quod perfectius eſt. natura autem ſpeciei eſt perfectiſſimuꝫ in vnoquoqꝫ indiuiduo. per ipſam eniꝫ duplex imperfectio perficitur. imperfectio ſcilicꝫ materie que eſt ſingularitatis principium que cum ſit in potentia ad formam ſpeciei perficiturquando naturam ſpeciei conſequit̉.⁊ iterum imperfectio forme generalis que ſe habꝫ ad differentias ſpecificas in potentia vt materia ad formam. vnde ſpecies ſpecialiſſima eſt

o 3