Septimum.

indiuiduatur ſolum ex ſubiecto. ſicutalia accidentia. ſed etiam ex ſitu quieſt de ratione ipſius quantitatis dimenſiue. que eſt quantitas poſitōemhabens. Et ideo poſſibile eſt imaginari duas lineas ſeꝑatas eiuſdē ſpeciei nūero diuerſas ẜm diuerſū ſituꝫ.al̓as linea non eſſet diuiſibilis ex ip̄aratione ſui generis. Non enim diuiditur linea niſi in lineas. Plures aūtalbedines eiuſdē ſpeciei ſine ſubiectoimaginari eſt impoſſibile. et ſic patetꝙ albedo nō indiuiduatur niſi ex ſb̓iecto. et propter hoc non poſſet eſſeindiuidua niſi eſſꝫ in aliquo ſubiectoad minus in quantitate. ſꝫ quantitashꝫ vnde indiuiduetur etiam abſqꝫ ſb̓iecto Et ideo poteſt ꝑ miraculū eſſehec quātitas ſēſibil̓ etiā abſꝫ ſubiectoſicut patet in corpore xp̄i. ¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ albedo ſi ſn̄quantitate eſſet. iam non eſſet corꝑal̓qualitas ſed ſpiritualis. vt ex dictispatet. ¶ Ad ſecundum dicendum ꝙde ſpirituali omnino idem dicenduꝫvidetur. quod d̓ qͣlitate corporali dictum eſt. ¶ Ad tertium dicendum ꝙcum ſubſtantia ſpiritualis quātitatecareat. nō poteſt fieri ꝙ qualitas corporalis ſit in ſubſtātia ſpirituali. niſiꝑ modum illum quo poteſt eſſe ſinequantitate. vt dictum eſt ¶ Ad quartum dicendum ꝙ ex hoc ipſo ꝙ ſb̓acreata comꝑatur ad deum. conſequitur ipſam aliquod accidēs. ſicut ipſarelatio creationis aut ſeruitutis. autalia ſimilis relatio. vnde ſicut deusnon poteſt facere ꝙ creatura non dependeat ab ipſo. ita non poſſet face̓ꝙ eſſꝫ abſqꝫ hmōi accidentibꝰ. poſſetautem facere ꝙ eſſet abſqꝫ alijs accidentibus. Accidens aūt non habetſubiectum ex hoc ꝙ ꝯꝑatur ad deumet ideo nihil ꝓhibꝫ quin deus facerepoſſit aliquod accidens eſſę fine ſb̓o

¶Ad quintuꝫ quod obijcit̉ contrapatet ꝙ nō eſt eadem ratio de ꝙͣtitate et qualitate. vt ex dictis patet.Einde querit̉ de corporibꝰdamnatoꝝ Et circa hoc querunt̉ tria. ¶ Primo vtrū corpora damnatoꝝ ſint incorruptibiliaSecūdo vtrum reſurgent cū ſuisdeformitatibꝰ. ¶ Iertio vtrum punient̉ in inferno v̓me et fletu corꝑaliArticulus. xj.D primum ſic procedit̉. Uidetur ꝙ corpora damnatoꝝnō erūt incorruptibilia. Corpus enim non poteſt eſſe incorruptibile niſi ꝑ naturā ut celeſte. vel ꝑ grāꝫinnocentie vt corpus hōis in primoſtatu. vel ꝑ gloriam. ſicut corpus xp̄iin reſurrectione. Sed nullum iſtorūꝯpetit corꝑibꝰ damnatoꝝ. ergo corpora damnatoꝝ non erunt incorruptibilia. ¶ Si dicat̉ ꝙ erunt incorruptibilia ex decreto diuine iuſticie vtꝑpetuo puniāt̉. Contra Culpe nondebetur pena ꝑpetua niſi ẜm ꝙ habꝫaliquid ꝑpetuitatis. Sed ꝑpetuitasculpe nō eſt ex ꝑte corporis ſꝫ ex ꝑtevoluntatis que eligit ꝑꝑetuo in peccato manere. ergo diuina iuſticia nōrequirit ꝙ corpus eternaliter puniatur ¶ Preterea corpus non puniturpro peccato anime niſi inquantum ēorganū anime oꝑantis pccm̄. Sꝫ inaliquibꝰ actibꝰ p̄t eſſe pecm̄ mortalein quibꝰ corpꝰ nō ꝯmunicat. ſit pꝫ inpccīs ſpūalibꝰ. ergo ſi aliqͥs ꝓ eis ſoldānet̉ corꝑi eiꝰ n̄ dētur pena ꝑpetuaPreterea ſicut aliquis damnaturpropter peccatum trāſgreſſionis. itadamnatur propter peccatum omiſſionis Sed in omiſſione nihil cooꝑatur corpus ergo non debetur ſibi pena ꝑpetua ſi propter peccatū omiſſi