Septimum.

in eodem inſranti eſt ibi corpus xp̄iet ſubſtantia panis. Nec eſt aſſignare vltimum inſtans. in quo eſt ibi panis. ſed vltimum tempꝰ qͦd cōtinuat̉ad inſtās illud in quo primo eſt ibicorpus xp̄i. Ad cuius euidentiamſciendum ꝙ in rebus naturalibꝰ mutationes inſtantanee ſūt termini motus ſemper. Cuius ratō eſt quia huiuſmodi mutationes habent pro terminis formam et priuationem. ſicutgeneratio ignis ignem et non igneꝫ.Inter formam et priuationem nonpoteſt eſſe aliquod medium niſi peraccidens in quantuꝫ ſcilicet illud qͦdpriuatur forma magis et minus appropinquat ad formam ratione alicuius diſpoſitionis ad formam. queintenditur vel remittitur per motūcontinuū. Et ideo oportet preexiſtere motum alterationis. qui terminetur ad generationem. et ſic alteratiohabet duos terminos. vnum ſui generis ſcilicet vltimam diſpoſitioneꝫ.que eſt neceſſitas ad formdm. quiaalteratio eſt motꝰ in qualitate. et alium alterius generis ſcilicet formamſubſtantialem. Et eodem modo illuminatio eſt terminus motus localisſolis. qͥ eſt mutatō inſtātanea exiſtēsinter formam luminis et priuationēeiꝰ ſcilicꝫ tenebrās. Cuiꝰ libet aūt motꝰ qui menſuratur aliquo tempore.oportet ꝙ vltimꝰ terminus ſit in vltimo inſtanti temporis. Unde cū forma ſubſtantialis ſit quidam terminus alterationis. oportet ꝙ in vltimo inſtanti illius temporis introducatur forma ſubſtantialis. corruptioautem et generatō ſimul currūt. quiageneratio vnius eſt corruptio alterius. Oportet ergo ꝙ in vltimo inſtanti illius temporis ſit terminus corruptionis vnius vt aeris et terminꝰgenerationnis alteriꝰ vt ignis. Ter-

minus autem corruptionisʳ eſt noneſſe. Oportet ergo ꝙ in vltimo inſtāti illius temporis ſit primo non aeret primo ignis. ſed ante vltimum inſtans alicuius temporis nō poteſtaccipi penultimum. quia inter quelibet duo inſtantia eſt tēpus mediuꝫẜm philoſophum. et ſic non eſt accipere vltimum inſtans in quo ſit aer.ſed in toto tempore menſurante motum alteratōnis erat aer. et in vltimo inſtanti eius eſt primo non aer.et primo ignis. ⁊ ſimiliter trāſſubſtātiatio eſt terminus cuiuſdam motusqui conſiſtit in prolatione verborū.vnde in vltimo inſtāti temporis mēſurantis illam prolationem eſt pͥmonon panis. et primo corpus xp̄i. etſic non eſt dare vltimum inſtans inquo eſt panis. ſed eſt vltimuꝫ tempInt̓ tpus aūt ⁊ inſtans nō opꝫ ꝙ aliquid cadat medium. ſicut nec interlineā et pūctum. ⁊ ſic non oportꝫ ꝙaliquādo neqꝫ ſit panis. neqꝫ corpꝰxp̄i/ Et ita patet ſolutio ad primum¶ Ad ſecunduꝫ dicenduꝫ ꝙ pūctumadditū vel ſubtractū linee non facitmaiꝰ vl̓ minꝰ. et ſimilit̓ ē de inſtantiappoſito tempori vl̓ ſb̓tracto ab eo.Unde quāuis in vltimo inſtāti tēporis mēſurātis eē panis nō ſit panistamē n̄ ſequit̉ ꝙ tp̄s illud ſit maiꝰ qͣꝫduratō eē panis ⁊ ſic mēſura n̄ equetur mēſurato. ¶ Ad tertiū dd̓ ꝙ inſtās dicit̉ mēſurare mutatōnē aliquāinſtātaneā. inquātū mēſurat t̓minumeiꝰ ad quē. qͥa t̓minꝰ eiꝰ a qͦ ꝯiūgiturcū toto motu p̄cedēti. ⁊ ita mēſurat̉tēpore mēſurāte motū p̄cedētē. ſꝫtēpꝰ mēſurat motū rōne vtriuſqꝫ t̓mini. ⁊ iō n̄ ē ſil̓e. Ad qͣrtū. dd̓. ꝙ fieri dr̄ duplr̄ vno mō moueri ad eē etſic illd̓ qͦd generat̉ in toto tꝑe alterationis p̄cedētis dicitur fieri. et hocmō loquit̉ ph̓s de fieri in vi. phi. vbi