Septimum.
ad formam tantū. vnde per eam noncognoſcit artificiatū in particulari.niſi formam artificiati per ſenſū accipiat. Artifex autem increatus .ſ. denon ſolum producit formaꝫ ſed etiāmateriam. Unde rationes idealesin mente ipſius exiſtentes non ſolumſunt efficaces ad cognitionē vniuerſalium ſed etiam ad ſingularia cognoſcenda a deo. Sicut autem ille rationes ideales effluunt in res ꝓducēdas in eē ſuo naturali in quo particulariter vnunquodqꝫ ſubſiſtit informa et materia. ita procedunt inmētes angelicas. vt ſint in eis principium cognoſcēdi res ſecundū ſuumtotum eſſe in quo ſubſiſtunt. et ſic ꝑſpecies influxas ſibi ab arte diuinaangeli non ſoluꝫ vniuerſalia ſed etiāparticularia cognoſcunt ſicut ⁊ deꝰEſt tamen differentia in duobꝰ. Primo quia idee que ſunt in mente diuina ſunt forme factiue rerū. et non ſolum principia cognoſcendi ſed ſpēsq̄ recipiuntur in mente angelica ſuntſolum principia cognoſcendi ⁊ nonſunt factiue. ſed exēplate a factiuis.Secundo qͥa intellectus quāto eſt altior ⁊ perſpicacior. tanto ex vno pōtplura cognoſcere. Et quia intellectꝰdiuinus eſt altiſſimus per vnam ſimplicem eſſentiā ſuā omnia cognoſcitnec eſt ibi aliqua pluralitas formaꝝidealiū niſi ſecunduꝫ diuerſos reſpectus diuine eſſentie ad res cognitasſed in intellectu creato ml̓tiplicaturſecūdū rem qd̓ eſt vnū ſecundū remin mente diuina. vt nō poſſit omniaper vnū cognoſcere. ita tamē ꝙ quāto intellectus creatus eſt altior. tātohabet pauciores formas ad pluracognoſcenda efficaces. Et hoc ē qd̓Dio. dicit. xij. c. ce. hie. Ꝙ ſuperioresordines habent ſcientiam magis vni
uerſalē inferioribus. Et in libro decauſis dicitur. ꝙ intelligētie ſuperiores habent formas magis. vniuerſales hoc tn̄ obẜuato ꝙ ī infimis āgel̓forme adhuc vniuerſales ſt̓ in tātū ꝙꝑ vnā formā poſſūt cognoſcere ōnīaindiuidua vniꝰ ſpeciei. ita ꝙ illa ſpecies ſit ꝓpria vnicuiuſqꝫ particulariūſecundū diuerſos reſpectus eius adꝑticularia. ſicut eſſentia diuina efficitur ꝓpria ſimilitudo ſingulorum ẜmdiuerſos reſpectus. ſed intellectus humanus qui eſt vltimus in ordine ſubſtātiarū intellectualiū habet formasin tātū ꝑticulatas ꝙ nō pōt per vnāſpēm niſi vnum quid cognoſcere Etid̓o ſil̓itudo ſpeciei exn̄s in intellectuhumano nō ſufficit ad cognoſcendaplura ſingularia. et ꝓpter hoc intellectui adiūcti ſūt ſēſus qͥbus ſingulariaaccipiat. ¶ Ad pͥmū ergo dd̓ ꝙ āgelus nullo modo cognoſcit ſingl̓ariaper ſpēm adquiſitā. qͥa nec per ſpeciēacceptā a re Sic enī res agerēt in intellectum eius. quod eſt impoſſibileneqꝫ per aliquā ſpēm de nouo influxam a deo reuelate ip̄i angelo aliqͥdde nouo. quia ſpecies quas angelushabet apud ſe cōcreatas ſufficiūt adomnia cognoſcibilia cognoſcenda. ſꝫẜm ꝙ per altius lumē intellectus angeli eleuat̉ in altiores ꝯceptiones exillis ſpeciebus prodire pōt ſicut etiaꝫex eiſdē fantaſmatū ſpeciebꝰ intellectꝰpphete lumine ꝓph̓ie adiutus aliquācognitionē accipit ad quam nō ſufficiebat naturale lumē intellectus agētis Reſtat ergo vt āgelus cognoſcatſingularia per ſpecies ꝯcreatas. Sicaūt per vna ſpeciem concreatam poteſt ꝯgnoſcere diuerſa indiuidua. itaetiā multo amplius poteſt per vnaꝫſpeciē cognoſcere quicquid ē in vnoindiuiduo. vt nō oporteat eum aliaꝫ
m iiij