Sextum.

tamen illi peccabant non miniſtrantes ſumptus quos apoſtolus ſibi debitos remittebat. ita etiaꝫ prelati eccleſie laudabiliter faciunt non exigēdo decimas in terris illis in quibusꝓpter diſſuetudinem timent ſcandalum generari. nec peccant illi qͥ nonſoluunt decimas in terris in quibusnon eſt conſuetum. peccarent auteꝫſi obſtinate exigentibus dare recuſarent. Et ideo vt huic peccato obuient ſacerdotes in terris illis non exigunt decimasEinde queſituꝫ eſt de actibꝰcharitatis ¶ Et primo de obedientia. vtrū ſit magis meritorium obedire prelato vel facerealiquid ad dictum fratris. ¶ Scd̓ode elemoſynaArticulus xi.O primum ſic proceditur. videtur ꝙ magis ſit meritoriūobedire prelatō qͣꝫ facere aliquid ad dictū fratris. Maiori enimmerito maius demerituꝫ opponiturſed magis demeretur ille qui eſt inobediens prelato qͣꝫ ille qͥ non aſſentit dicto fratris. ergo ⁊ magis meret̉aliquis obediendo prelato ꝙͣ aſſentiens dicto fratris. ¶ Sꝫ contra. vbieſt maior humilitas ibi videtur eſſemaius merituꝫ quia humilibus datdeus gratiam. vt dicitur Iacꝭ. iiij. ſedmaioris humilitatis videtur eſſe ꝙaliquis equali ſe ſubijciat faciēs aliquid ad dictū eius qͣꝫ ꝙ aliquis ſubijciat ſe ſuperiori obediens prelatoergo magis videtur eſſe meritoriumꝙ aliquis faciat ad dictuꝫ fratris ꝙꝙ obedit prelatō ¶ Reſponſio dicēduꝫ ꝙ aliquis actus poteſt dici magis meritorius dupliciter. Uno modo ex genere operis. ⁊ ſic ille actuseſt meritorius qui eſt excellentioris

virtutis. Manifeſtum eſt auteꝫ ꝙ latria per quam aliquis ſeruit deo eſtexcellentior virtus qͣꝫ beneficentiaqua quis ſatiſfacit proximo. ſicut etdiligere deum eſt magis meritoriuꝫꝙ diligere proximum. Ꝙ auteꝫ fiatad dictum fratris pertinet ad amiciciam vel ad beneficentiam quā quisdiligit proximum. Ꝙ autem obediatur prelato in quantum eſt dei miniſter pertinet ad religionem quā qͥscolit ⁊ diligit deum. ⁊ ideo magis ēmeritoriuꝫ ꝙ aliquis faciat aliquidobediens prelato vel ſeruans votuꝫꝙ ſi aliquid faciat ad dictuꝫ fratrisAlio modo poteſt dici aliquis actꝰmagis meritorius ex eo ꝙ proceditex maiori charitate. licꝫ ſit minor exſuo genere. ⁊ ſic nihil prohibꝫ magismereri illum qui facit aliquid ad dictum fratris. Primum ergo concedimus. ¶ Ad ſecundum dicendum. ꝙille qui facit aliquid ad dictum fratris facit propria ſponte vnde minoris humilitatis eſſe videtur ꝙ aliqͥsobediat prelato tanꝙͣ ſuperiori.Einde queſituꝫ eſt de elemoſyna ¶ Et primo de elemoſyna clericorum ¶ Secundo d̓elemoſynis que fiunt pro mortuis.¶ Articulus xijD primum ſic proceditur. videtur ꝙ clerici peccent mortaliter ſi ea que eis ſuperfluunt in elemoſynis non largiantur.quia ſuper illud Lu. iij. Qui habetduas tunicas det vnam non habētidicit gl. De duabus tunicis diuidendis datur preceptum. quia ſi vna diuidat̉ nemo veſtit̉ in dimidia tunica

p