Quodlibet

narum que tanto eſt grauior qͣnto īrebꝰ diuinis cōmittitur. Un̄ ſuꝑ illd̓Iacꝭ. ij. Tu ſede hic bene ⁊cͣ. Dicit gl.Augꝰ. Si hanc diſtantiaꝫ ſedendi ⁊ſtandi ad honores ecc̄aſticos referamus non eſt putanduꝫ leue eē pcc̄min acceptiōe ꝑſonarū habe̓ fideꝫ dn̄iglorie. Quis eī ferat eligi diuitē adſedeꝫ honoris ecc̄ie contepto pauꝑeſanctiore ⁊ inſtructiore. Et ꝑ hoc pꝫrn̄ſio ad obiecta. ¶ Articulꝰxꝰ.D qͣrtum ſic ꝓceditur. Uidetur ꝙ pauꝑ non teneatur decimas ſoluere ſacerdoti. Iōeī īſtitutū eſt vt decime ſoluātur adſuſtentationem miniſtroꝝ ecc̄ie. ſꝫ ſacerdos diues habꝫ alias vn̄ ſuſtētet̉ergo non ſunt ei decime ſoluende. etprecipue a pauꝑe. ¶ Preterea ī multis terris decime non ſoluuntur. qd̓tn̄ prelati corrigerent ſi homines exnc̄itate iuris diuini decimas ſolue̓tenerētur. Non ergo videtur ꝙ preſertim pauꝑes teneantur ſoluere decimas diuitibꝰ ſacerdotibꝰ ¶ Sꝫ cōtra eſt qd̓ dn̄s Math̓. xxiij. dicit Hecoportuit facere .ſ. iudiciuꝫ ⁊ veritatē⁊ illa nō omittere ſcꝫ ea que ꝑtinētad decimarū ſolutionē. ¶ ¶ PretereaLu. xviij. phariſeꝰ dicit. Decimas dooīum que poſſideo ¶ Rn̄ſ. dd̓. ꝙ ſic̄ph̓s docꝫ in. v. eth̓. Medium iuſticieaccipitur non ſolū quo ad nos ſicutin ceteris virtutibꝰ ſꝫ etiam ẜm rem.quia ſcꝫ in alijs virtutibus attēduntur diuerſe ꝯditiones ꝑſonarū in qͣsmediū diuerſificat̉ ſicut circa cibos.quod eſt multum vni eſt paucū alteri vel moderatū. ſed in iuſtitia nō variatur medium ẜm diuerſas perſoneconditiones ſed attenditur ſoluꝫ adqͣntitatē rei. Qui enim emit rem aliquam debꝫ tantum ſoluere quantuꝫvalꝫ. ſiue a pauꝑe ſiue a diuite ematreddere autem debitum eſt actus iu

ſtitie. ⁊ ideo ad hoc ꝙ alicui reddat̉quod ei debetur non refert vtruꝫ ſitdiues vel pauper. Decime autem ſacerdotibus debentur in cōi quidemẜm ius naturale. Naturalis autemratio dictat vt illi qui pro populo īſpiritualibus laborant a populo ſtipendia ſue ſuſtentationis accipiant.Et ẜm hoc etiam in nouo teſtamento eſt iure diuino ſancitum. Naꝫ vtdicitur. i. ad Cor̄. ix. Dominꝰ ordinauit his qui euangelium annūciāt vtde eu angelio viuāt. ſed in lege veteri iudiciali precepto taxata eſt quātitas eiꝰ quod miniſtris dei eſt a populo ſoluenduꝫ ſcꝫ decima. ⁊ hoc ec̄ecc̄a ſtatuit in populo xp̄iano ſoluēdum. vnde cuꝫ ſacerdotibus decimedebeantur tum ex iure naturali tumex iure diuino. tum etiam ex ſtatutoeccleſie ꝙͣuis ſacerdos ſit diues nihilominus pauper tenetur ei decimasſoluere ¶ ¶ Ad pͥmū ergo oꝫ reſpondere dupliciter. Uno modo vt dicaturꝙ decimarum ſolutio inſtituta ē nōſolum ad ſuſtētationem miniſtroruꝫeccleſie. ſed etiam ad ſuſtentationempauperū quibus debꝫ de domo deiprouideri. Un̄ dicitur Math̓. iij. Inferte omnē decimationē vt ſit cibusin domo mea. ⁊ ſic ſacerdoti qui nōſolum ſibi ſed pauperibus prouidēdebꝫ quantuncunqꝫ diuiti ſunt decime neceſſarie. Alio modo poteſt dici ꝙ neceſſitas ſuſtentatōis miniſtroruꝫ fuit ratio eccleſiaſtice inſtitutionis de decimarum ſolutione. Sedex quo officium eſt alicui debituꝫ ꝑſtatutum eccleſie nihilominus ei debetur ꝙͣuis ſit diues. ¶ Ad ſcd̓m dicendum. ꝙ ſicut paulus laudabiliternon exigebat ſumptus qui ſibi ꝓpterpredicationem euangelij debebaturne quod impedimentum fieret euangelio aut ſcādalum fidelibus xp̄i. nō