Quodlibet
D ſcd̓m ſic ꝓceditur. Uidet̉ꝙ ille qͥ iurauit ſe nō intraturū religionē non poſſit liciteintrare. Omnis em̄ obligatio licitaeſt adimplēda. ſed licitū erat ei nonintrare religionē. ergo cuꝫ ad hoc ſeiuramēto obligauit. videtur ꝙ teneatur nō intrare. ¶ Sꝫ contra eſt. qꝛnullū impedimentū ſpūalis ꝓfectusē ex deo. Sꝫ iuramentū ē ex deo. gͦ ꝑiuramentum non impeditur ſpūalisꝓfectus intrandi religionē ¶ Rn̄ſiodicendū. ꝙ obligatio iuramenti triꝑ liciter ſe p̄t habere. Qn̄qꝫ eī eſt illicita obligatio ⁊ de re illicita. putacū aliquis iurat ſe fornicaturuꝫ. ⁊ tale iuramentū non tenetur homo adimplere nec etiam eſt licitū impleri.Qn̄qꝫ vero eſt obligatio licita ⁊ dere licita. puta cuꝫ aliquis iurat ſe elemoſynā daturū. ⁊ tale iuramentū p̄terire non licꝫ Qn̄qꝫ vero eſt obligatio illicita ſed de re licita. puta cumaliquis iurat ſe non facturum aliqd̓maiꝰ bonū quod tn̄ facere non tenetur. puta non ieiunare. vel non darealiquā elemoſynā. vel religioneꝫ nōintrare. Tunc eī id ad quod ſe iuramento obligat licituꝫ eſt. ſed tn̄ obligatio eſt illicita. quia ꝑ hoc hō qͣntum in ſe eſt obfirmat ſe contra gratiā ſpūſſancti que facit hominē ī ſuocorde aſcenſiones diſponere. vn̄ taleiuramentū licite pōt homo implereabſtinēdo ab illo bono quod facerenon tenetur. nō tn̄ cogitur ex illo iuramento ad hoc ꝙ impleat quod iurauit. quia iuramentuꝫ ad hoc ꝙ ſitobligatoriū debꝫ habere tres comites. iudiciū. iuſticiā. ⁊ veritatē. vt habetur Hiere. iiij. Huic aūt iuramento deeſt iudiciū diſcretiōis. quia vergit in deteriorem exitū retrahendoa meliori bono. ⁊ ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio adobiecta. ¶ Articulusᵐ. xxviij.
Einde circa clericos qͣſitumeſt vnuꝫ. vtꝝ ſcꝫ liceat clericoqui tenetur ad horas canonicas dicere matutinas ſequentis dieide ſero. Et videtur ꝙ non. Diciturenim Eccl̓. xxi. Laſciuꝰ ⁊ imprudēsnon ſeruabit tempus Sed iſte in dicendo matutinas non obſeruat tempus. Cum enim dies incipiat a media nocte videtur ꝙ matutinas ſequentis diei dicat in die precedenteergo videtur ꝙ hoc ad laſciuiā ⁊ imprudentiaꝫ pertineret. ⁊ ita videtureſſe peccatū. ¶ Sed contra. Deꝰ clementior eſt quolibꝫ homine. ſed homo non imputat debitori in culpaꝫſi debitum ſibi reddat ante tempus.ergo multo minus deus. ¶ Reſponſio dicenduꝫ. ꝙ hic conſideranda eſtintentio eius qui preuenit tempusin matutinis dicendis. vel in quibꝰ:cunqꝫ horis canonicis Si enim hocfacit propter laſciuiaꝫ. vt ſcilicꝫ quietius ſomnolentie ⁊ voluptati vacetnon eſt abſqꝫ peccato. Si vero hocfaciat propter neceſſitatem licitaruꝫet honeſtarum occupationum. puta ſi clericus aut magiſter debet videre lectiones ſuas de nocte vel propter aliquid aliud huiuſmodi. licitepoteſt de ſero dicere matutinas etin alijs horis canonicis tempus preuenire. ſicut etiaꝫ hoc in ſolennibuseccleſijs fit. quia melius eſt deo vtrūqꝫ reddere. ſcilicꝫ ⁊ debitas laudes ⁊alia honeſta officia ꝙ ꝙ per vnumaliud impediatur. ¶ Ad primum ergo dicendum. ꝙ quantuꝫ ad ꝯtractꝰ⁊ alia hmōi dies īcipit a media nocte. ſed qͣntum ad ecc̄iaſticū officiuꝫ⁊ ſolennitatum celebritates incipitdies a veſperis Unde ſi aliquis poſtdictas veſperas et completoriumdicat matutinas iam hoc pertinetad diem ſequentem.