Quartum.
nec aperta cernuntur. ſiue obſtinatiſſima ꝑuicacia. qua et ea que cernuntur non fuerunt tanꝙͣ ipſam rationēveritatemqꝫ defendūt. fit necceſſitascopioſius dicendi plerumqꝫ res claras velut eas non ſolum ſpectantibus intuendas. ſed quodāmodo tangendo palpantibus offeramus. et tamen quis diſceptandi finis erit ſi reſpondendum eſſe reſpondentibus exiſtimemus. Nam qui vel non poſſūtintelligere qd̓ dicitur vel tā duri ſūtaduerſitate mentis. vt etiam ſi intellexerint non obediant. reſpondent etloquuntur iniquitatem atꝫ infatigabiliter vani ſunt quorum dicta contraria ſi totiēs velimꝰ refellere qͦtiēsobnixa fronte ſtatuerint non cogitare quid dicant. dum quocūqꝫ modonoſtris diſputationibus contradicātqͣꝫ ſit infinitum et erūnoſum et infructuoſum vides Erit ergo hic modusſeruandus vt veritas manifeſte et qͣtpalpabiliter oſtendatur. et ſi qua incontrarium dicta fuerint. que aliudpondus non habeant contemnātur.ne ſemper oporteat inutiliter eademreplicare. Sed ſi quis contrariuꝫ dicere voluēit ſcribat qd̓ dicit. vt alij intelligentes dijudicare poſſint an doceāt veritatem. ¶ Primo ergo circapropoſitam queſtionem vt ſinguladiſcutiamus conſiderandū eſt ꝙ pueros etiaꝫ infra annos pubertatis inreligionem recipi nō eſt ẜm ſe malū.imo eſt expediens et fructuoſum. qꝛillud quod a pueritia aſſueſcimꝰ ſemper perfectius et firmius tenemꝰ ẜmillud prouer xxij. Adoleſcens iuxtaviam ſuam graditur. et etiam cum ſenuerit non recedet ab ea. et ideo apoſtoli inſtituerunt vt pueri etiam infantes ad xp̄ianam religionem reciperentur. vt in ea nutriti firmius et
perfectiꝰ ei inhererent. Et hoc eſt qd̓Dioꝰ. dicit in vltimo. ca. eccle. hierar.Secūdum legem ſanctam confirmati infantes ad habitum ſanctum habebunt conſuetudinem ab omni remoti errore et immunde viteⁱ expertes hoc diuinis noſtris ducibus .i.apoſtolis ad mentem venit. vt viſuꝫeſt ſuſcipere infantes. Multo autemmagis excedit vita chriſtiana infidelium vitam. ꝙͣ vita religioſorum vitam ſecularium. preſertim cum in primitiua eccleſia omnium chriſtianorum erat perfectiſſimus religionisſtatus ẜm illud Actuū quarto. Multitudinis credentium erat cor vnumet anima vna. nec quiſquam eorumque poſſidebat aliquid ſuum eſſe dicebat ſed erant illis omnia communia. ad cuius vite exemplar omnesreligiones ſunt inſtitute. Et ideo religionum inſtitutores ex eadem cauſa qua apoſtoli moti ſunt ad recipiendum infantes in religione. vt patꝫde beato Benedicto qui vt in ſecundo dyalogorum legitur. recepit nutriendum in religione maurum duodennem et Placidum ſeptēnem. Eſttamen quedam differentia circa hocattendenda Nam pueri ante annospubertatis ex naturali iure ſunt ſubcura parentum propter hoc ꝙ patiuntur diſcretionis defectum. ſecūdūquem poſſint bene regere ſe ipſos. etideo in hac etate poſſunt quidem religioni tradi. ſi a parentibus offerantur. et erit rata traditio. precipue ſicum ad annos pubertatis peruenerint. ratam habuerint paternam oblationem. vnde Gregorius dicit ethabetur viceſima queſtione primaaddidiſti. Si pater vel mater filiumfiliā ve intra ſepta monaſterij in infātie ānis ſb̓ regulari tͣdiderīt diſciplia