Quartum.
vl̓ diuerſitas vocis ſignificatiue ſiuecomplexe ſiue īcomplexe ex vnitatevel diuerſitate vocis vel intellectusquorum vnum ſcilicet vox eſt ſignūet non ſignatum tm̄. intellectus autēſignum et ſignatum ſicut et res Pōtergo nomen vel enunciabile eſſe alid̓et aliud vel propter diuerſitatē vocis tm̄ ſicuti eſt in ſynonimis. in quibus eſt diuerſa vox. ſed idem ſignificatum omnino. vel etiam cum diuerſitate vocis poteſt eſſe diuerſitas intellectuum ſiue propter diuerſitateꝫrei intellecte. ſiue propter diuerſitatēmodi intelligendi et hoc contingitquandocunqꝫ eſt diuerſitas conſignificatōis. que ꝯſequitur diuerſum modum intelligendi vnam et eandē rē.et precipue hoc apparet in temporequod per ſe commiſcetur operatiōiintellectus humani componentis etdiuidentis. vt dicitur in. iij. de animaEt ideo dicendum ꝙ non eſt idemenunciabile ſortem ſedere et ſortemſediſſe. vel ſeſſurum eſſe. ſed ſortem ſedere eſt idem enunciabile. quia eſt eadem vox et idem modus ſignificādi.et ideo patet ꝙ idem enunciabile poteſt quandoqꝫ eſſe verum quandoqꝫfalſum. vnde duo prima concedimꝰ.Ad tertium dicendum ꝙ diuerſitas conſignificationis tollit nomīsidentitatem in tantū ꝙ obliqui ẜmph̓m non ſunt nomina. ſunt tn̄ vnuꝫnomen non ſimpliciter. ſed inquātuꝫconueniunt in vno ordīe declīatōis.Articulus. xviij.D tertium ſic proceditur. Uidet̉ ꝙ magiſter determinansq̄ſtiones thologicas magisdebeat vti auctoritatibus ꝙͣ rationibus. Quia in qualibet ſcientia queſti
ones optime determinantur per prima principia illius ſcientie. Sed prima principia ſcientie theologice ſūtarticuli fidei. qͥ nobis ꝑ auctoritatesinnoteſcunt. ergo maxime queſtiōestheologice ſunt determināde per auctoritates. ¶ Sed contra eſt quoddicitur ad Zitum. j. vt ſint potentesexhortari in doctrina ſana et contradicentes reuincere. Sed contradicentes melius reuincuntur rationibusꝙͣ auctoritatibus. ergo magis oꝑtetdeterminare queſtiones per ratiōesꝙͣ per auctoritates. ¶ Reſponſio dicendum ꝙ quilibet actus exequēduseſt ẜm ꝙ cōuenit ad ſuum finem. diſputatio autem ad duplicem finempoteſt ordinari. Quedaꝫ enim diſputatō ordinatur ad remouendum dubitationem an ita ſit. et in tali diſputatione theologica maxime vtenduꝫeſt auctoritatibus. quas recipiunt illi. cum quibus diſputatur. puta ſi cūiudeis diſputetur oportet inducereauctoritates veteris teſtamenti. Sicum manicheis. qui vetus teſtamentum reſpuunt oportet vti ſolum auctoritatibus noui teſtamenti. Si autem cum ſciſmaticis qui r̄cipiunt vetus et nouum teſtamentum. non aūtdoctrinam ſanctorum noſtrorum. ſicut ſunt greci. oportet cum eis diſputare ex aucͣtoritatibus noui vel veteris teſtamenti et illorum doctorumquos ipſi recipiunt. Si autem nullāauctoritatem recipiunt. oportet adeos conuincendos ad rationes materiales confugere. Quedaꝫ vero diſputatio ē magiſtralis in ſcholis. nōad remouendum errorem ſed ad inſtruendum auditores. vt inducanturad intellectum veritatis. quem intēdit. et tunc oportet rationibus inniti inueſtigantibijs ve
h 3