Quartum.

¶ Sed contra eſt quod Auguſtinꝰdicit. Si abſtines ſine vxoris voluntate tribuis ei fornicationis licentiam. ⁊ peccatum illius tueⁱ imputabitur ab ſtinentie. ſed accipiendo crucem impeditur a redditinōe debiti.ergo videtur ꝙ peccatum vxoris ſicontingat viro imputatur. ¶ Rn̄ẜ.dicenduꝫ ꝙ ea que ſunt neceſſitatisnon ſunt pretermittenda propter eaque ſunt ꝓprie voluntatis. Unde etiādominus Math̓. xv. reprehēdit phariſeos qui dicebant p̄termittere mādatum de honoratione parentuꝫ vtalique voluntarie oblatiōes deo offerrentur. Ex neceſſitate auteꝫ viroimminet vt gerat curaꝫ vxoris. quiacaput mulieris eſt vir. vt dicitur .i.ad Corin̄. xi. Sed ꝙ accipiat cruceꝫad tranſfretādum ſubiacet proprievoluntati. vnde ſi vxor ſit talis queſequi non poſſit ꝓpter aliquod legitimum impedimentum ⁊ de eius incontinentia timeatur. non eſt ei conſulendum vt accipiat cruceꝫ ⁊ dīmittat vxorem. ſecus autem ſi vxor continere voluntaria proponat. vel velit ⁊ poſſit ſequi virum ſuum. ¶ Adpͥmum ergo dicendum ꝙ hoc etiamad ſalutem ꝓpriam viri ꝑtinet vt gerat curam de ſalute vxoris que viriregimini ꝯmittiturEinde queſitum eſt de actibus humanis. Et primo dede actibus pertinentibus adp̄latos. ¶ Secundo de actibus quipoſſunt ꝑtinere ad omnes. Pertinetautem ad prelatos p̄cipere diſpenſare in precepto. excommunicare rebellantes preceptis ⁊ beneficia eccleſiaſtica conferre ¶ Unde circa pͥmūq̄rūt̉ qͣtuor. ¶ Primo de obedientiaad precepta prelatorum. vtrum ſcili

cet religioſus teneatur obedire prelato ſuo precipienti ei in virtute obedientie ꝙ reuelet ei crimen fratrisoccultum. ¶ Secundo circa diſpenſationem vtrum papa poſſit diſpenſare in bigamia. ¶ Tertio circa excommunicationem. vtrum aliquisteneatur vitare excommunicatos illos de quorum excommunicationeetiam inter peritos eſt diuerſa ſententia quibuſdam dicentibus eos excommunicatos eſſe ⁊ alijs non eſſe¶ Quarto circa collationem beneficiorum. vtruꝫ prelatus eccleſie licitepoſſit dare beneficium cōſanguineoſuo idoneo exiſtenti ſi equa facilitate occurrat ei alius magis idoneus.Articulus xijD primum ſic proceditur. videtur ꝙ ſubditus non teneatur obedire prelato precipiēti reuelationem crimīs occulti. Nullus enim tenetur obedire alicui inhoc quod nō ſubditur eius iudicioSed occulta nō ſubduntur iudiciohumano ſed ſoli iudicio diuino. ergo circa eorum reuelationeꝫ nullustenetur obedire prelato precipienti.¶ Sed contra eſt ꝙ prelatus in capitulo religioſorum poteſt precipere id de quo iudex ſecularis vel eccleſiaſticus poteſt exigere iuramentum. Sed quandoqꝫ iudex ſecularisvel ecleſiaſticus exigit iuramentumab aliquo vt reuelet id quod ſcit dealiquo occulto. vt dicit quedam decretalis de purgationibus. ergo pari ratione prelatus in capitulo pōtreligioſis precipere in virtute obedientie vt dicant ei ſi quid ſciūt de aliquo crimine occulto