Quodlibet

tis compoſitum que videtur eſſe poſitio Empedoclis. ⁊ ẜm hoc nihil ꝓhibet dicere ſupra hoc celū ſydereuꝫeſſe aquas elementares tanqꝫ ſimpliciores ⁊ ſuper eas etiam igne a quovocetur celum empireum. Aliorumaūt poſitio eſt ꝙ celum vel ſit igneenature ſicut poſuit Plato. vel nō ſitde natura quatuor elementorum. ſꝫhabens altiorem naturaꝫ ſicut poſuit Ariſto. Utroqꝫ iſtorum ſuppoſitoinconueniens videtur ſupra firmamentum illud aquam elementaremmaterialiter eſſe diſpoſitam. Nuncenī ſicut Augꝰ. dicit ī. ij. ſuper Gen̄.Quem admoduꝫ deus inſtituerit naturas rerum nos conuenit querere.nunquid in eis vel ex eis miraculuꝫpotentie ſue velit operari. ſed tamenaliquales aquas ſupra hmōi firmamentum ponere poſſumus. vno modo vt per aquas intelligamus totāmateriam corporalem. ſicut accipitur in principlo gen̄. ſecūdū expoſitionem Augꝰ. Et ideo ſecundum hūcintellectuꝫ aquas eſſe ſuper celos ſydereos nihil eſt aliud dicere ꝙͣ aliquid de materia corporali ſuꝑ hoscelos exiſtere. ⁊ hoc ec̄ a dictis ph̓orum modernorum non diſcordat. qͥponunt ſupra octauam ſpheram inſunt ſtelle aliam ſpheram in qua nulla eſt ſtella. ⁊ hanc expoſitionem ponit Auguſtinus. ſuper Gen̄. contramanicheos. Alio modo poteſt dici.ꝙ ſicut celum empireuꝫ dicitur igneum non quia habeat ſpeciem ignisſed propter ſplēdorem. ita etiā aqueſuper celos dicuntur. non quia habeant ſpeciem aque ſed quia habēt dyaphanitatem ad moduꝫ aque. vt ſicſupremum celum ſecundum ꝙ empireum dicitur ſit totum ſplendidum.ſecundum autem ꝙ aqueum dicitur

ſit totum dyaphanum. Tertium autem celum quod dicitur ſydereuꝫ ſitpartim lucidum partim dyaphanū.Sic ergo ſecundum quancunqꝫopinionem poteſt veritas ſacre ſcripture ſaluari diuerſimode. Unde nōeſt coartandus ſenſus ſacre ſcripture ad aliquid horum. ¶ Ad primuꝫergo dicenduꝫ ꝙ homo aſſimilaturmaiori mundo quantuꝫ ad aliquidin quantum ſcilicꝫ conſtat ex corporali ⁊ ſpirituali natura. ſicut ⁊ totuꝫvniuerſum. non tamen quantum adomnia aſſimilatur vniuerſo. Ordoenim partium in homine non eſt ſecundum ꝙ exigit eorum natura. ſedprout exigit ratio finis. Ponitur eīcor in medio vt ex eo diffundanturoperationes vite de facili per totuꝫcorpus. Cerebrum autem ponitur īſupremo vt operationes animalesque ibi quodammodo perficiunturnon impediantur per diuerſas corporis tranſmutationes. ſicut etiamordo cognitionis humane non eſtſecundum ordinem naturalem cognoſcibilium. ſed quo ad nos. Auguſtinus autem non inducit hoc aſſerēdo ſed obuiando his qui ſcripturaꝫpraue interpretanturEinde conſideranduꝫ eſt dehis ad que diuina potentiaſe extendere poteſt. ¶ Et circa hoc querūtur duo ¶ Pr̄imo vtꝝdeus poſſit aliquid in nihilum redigere ¶ Secundo ſi aliquid eſſꝫ in nihilum redactum. vtrum deus poſſitillud reparare idem numero¶ Articulus iiijD primum ſic procedebaturUidetur ꝙ deus poſſit aliquid in nihiluꝫ redigere Eqͣlis enim eſt diſtantia non entis ad