Quodlibet

colores quod patꝫ eſſe falſuꝫ. Si autem per vnionem corporis totaliterimpeditur anima humana vt ſpeciebus intelligibilibus ꝯcreatis vti nōpoſſit ſeqͥtur ꝙ vnio corporis ⁊ anime non ſit naturalis Id enim qd̓ eſtin natura rei non totaliter impedit̉per aliquid quod eſt rei naturale. alioquin natura faceret alterum illorūfruſtra. Sic ergo dicēdum eſt ꝙ aīaſeparata intelligere poteſt quedamper ſpecies intelligibiles quas ꝑ ſenſus a rebus adquiſiuit dum eſſꝫ incorpore. Sed iſte modus cognoſcēdi non ſufficit. quia multa cognoſcitanima ſeparata que nos in hac vitanon ꝯgnoſcimus maxime quia incōueniens videtur ꝙ anime illorū quiī maternis vteris moriūtur que forte nullum intellectus vſuꝫ habuerūt⁊ ꝑ ꝯſequens nec aliquas ſpecies intelligibiles adqͥſitas nihil poſt mortem intelligant. Unde oportꝫ addē.ꝙ anima in ſui ſeparatione a corpore recipit influxum ſpecierum intelligibilium a natura ſuperiori ſcꝫ diuina ẜm naturalem ordinem qͦ experimur ꝙ anima humana qͣnto magisa corporeis ſenſibus abſtrahitur. tāto magis poteſt eſſe particeps ſuperioris influxus. ſicut patꝫ in dormiētibus ⁊ alienatis qui etiam quedamfutura preuident Sic ergo anima ſeparata poteſt animā aliaꝫ cognoſce̓tam per notitiā quā de ea que adqͥſiuit in hac vita per aliquā ſimilitudinem effectus ip̄ius qui eſt vita hominis ſiue per aliquam ſimilitudinēinfluxam a deo naturali influxū. Etper hoc patꝫ reſponſio ad primū.Ad ſcd̓m dicendum ꝙ ph̓us loquit̉qͣntum ad memorari ⁊ reminiſci. qd̓eſt per actus cuiuſdam potentie ſenſitiue vtentis organo corporali quocorrupto ceſſat actus talis potētie

¶ Articulus xxiij.D ſcd̓m ſic proceditur. Uidetur ꝙ non liceat ab aliqͦ moriēte requirere ꝙ reuelet ſtatum ſuum poſt mortem. Non enimlicꝫ inquirere que deus vult eſſe abſcondita ẜm lllud Eccl.iij. Altiorate ne queſieris. Sed deꝰ vult eſſe abſconditum ſtatuꝫ anime poſt mortēquod patꝫ ex hoc ꝙ diuiti petēti vtlazarus mitteretur ad fratres ſuosviuentes eſt hoc denegatum. ſicut dicitur Luc. xvi. Non ergo licꝫ hoc amorientibusⁱ requirere. ¶ Sed contra eſt quod dicitur. ij. Math̓. xij. Sācta ⁊ ſalubris eſt cogitatio pro defūctis exorare. Sed ad hoc homo prouocatur per hoc ꝙ cognoſcit neceſſitatem eorum quaꝫ habent poſt mortem. ergo licitum eſt ⁊ ſanctum hoca morientibus requirere ¶ Reſponſio dicendum. ꝙ cum peccatum ſitcontra naturam vt patꝫ per Dama.in. ij. li. requirere impletionem naturalis deſiderij non eſt peccatum niſialiquā inordinatio adiūgatur. ſicutpatet in ſumptione cibi ⁊ potus. homo auteꝫ naturaliter ſcire deſideratUnde ſi requirat alicuius rei notitiam non eſt peccatum niſi forte ꝑ accidens hoc eſt per aliquam inordinationem adiunctaꝫ. puta ſi per ſtudium ⁊ inquiſitionem alicuius ſcientie aliquis impediatur ab his quibus tenetur intendere. puta ſi predicator impediatur ab officio debitepredicationis propter ſtudium geometrie. aut etiam ſi quis inquirataliquid cognoſcere ſuperbe et preſumptuoſe de ſua facultate confidens vel ſi qua alia huiuſmodi inordinatio circa hoc ꝯtingat. Nullaautem inordinatio in hac inquiſitione videtur ſi aliquis reqͥrat a moriēte cognoſce̓ ſtatum ſuū poſt mortem