Quodlibet

ſuā obligant deo ad ea q̄ ſunt ꝑfectionis. vnde ⁊ vterqꝫ ſerui dicūtur. Dicitur enī. ij. ad corin̄. iiij. Non em̄ p̄dicamꝰ noſmetip̄os ſed ieſum xp̄mnos aūt ſeruos veſtros ꝓpter ieſumquod pertinet ad ep̄os religioſi etiāſerui vel famuli nominantur. vt dic̄Dioꝰ. vi. c. eccle. hierar. Et ideo tamreligioſi ꝙ ep̄i ſunt in ſtatu ꝑfectionis. vn̄ ⁊ vtriſqꝫ in aſſumptiōe hmōiſtatus ſolēnis benedictio adhibeturvt patꝫ ꝑ Dio. vi. ⁊. v. c. eccl. hierar.Archidiaconi autē vel plebani nonobligant voto totam vitā ſuā ad idquod cura gregis requirit. vn̄ nec īeorum inſtitutione aliqua eis benedictio adhibetur que exhibetur monachis ꝓpter perfectioneꝫ aſſumptāvt dicitur. vi. c. eccle. hierar. Et ideoex hoc ꝙ ꝯmittitur eis cura parrochie vel archid̓. ꝯſtituūtur quideꝫ inaliquo officio. nō aūt aſſumūtur adſtatum perfectionis. alioquin eſſentapoſtate dimittendo parrochias etprehēdas ſine cura in eccleſijs carhedralibꝰ accipiendo Nullus em̄ a ſtatu ꝑfectionis diſcedere pōt niſi mortalit̓ peccando ⁊ apoſtatādo. Et inde eſt ꝙ Dio. in eccle. hierar. ꝑfectionem attribuit ſolis ep̄is quaſi ꝑfectioribus. ⁊ monachis quaſi ꝑfectis. illuminationem vero attribuit p̄ſb̓ristanqͣꝫ illuminatoribus ꝑ ſacramēto/rū adminiſtrationem ⁊ ſacro populo tanꝙͣ illuminandis. purgationeꝫvero diaconibus tanꝙͣ purgatoribꝰ⁊ ordini īmundorum tanqͣꝫ purgandis. ¶ Ad pͥmū ergo dicēdum ꝙ adoēs illas Criſo. auctoritates breuit̓reſponderi poſſꝫ. ꝙ non loquitur d̓ſacerdote parrochiali ſed de ep̄o qͥanthomatice ſacerdos dicitur qͣſi ſūmus ſacerdos. ⁊ hic modus loquendi eſt plurimum conſuetus vt ſacer-

dotes epiſcopi nominentur. Et hecreſponſio videtur congruere ẜm intentioneꝫ operis. in quo CriſoſtimꝰBaſilium conſolatur de ſua ꝓmotion. vterqꝫ eniꝫ erat in ep̄m electusvt tamen particulariter ad ſingulareſpondeamus ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ ſi quis conſideret verboruꝫcircūſtantiam nihil ad ꝓpoſitum faciunt. premittit enim ſi illi qui in ſecretis habitant multorū ſermonibꝰnon mouentur digna quidem laudeeſt patientia. non tamē idoneū argumentum vere artis. cum vero fueritin medijs fluctibus ⁊ de tempeſtatenauem liberare potuerit. tunc merito teſtimonium ꝑfecti gubernatorisab omnibus promeretur. ⁊ tunc cōcludit. Ita ergo ⁊ nunc mihi ſi taleꝫaliquē adducas monachum qualeꝫvt ẜm exaggerationem dicā Heliasfuit. tamen qͣꝫ diu ſolus eſt ſi nō perturbatur neqꝫ grauiter peccat. q̄ppequi non habꝫ qͥbus ſtimuletur atqꝫexaſperetur. non tamen illi ꝯparādeſt qui traditus populis ⁊ multoruꝫpeccata ferre compulſus īmobilis ꝑſeuerat ⁊ fortis. quia ſicut in tranqͥllitate ita in tempeſtate gubernauitſemetip̄m. vbi manifeſtum eſt ꝙ noncomparat ſtatum ſtatui ſed impeccabilitatem impeccabilitati. Ꝙ eī monachus in clauſtro habitans nō peccet. non eſt ita euidens argumentuꝫvirtutis. ſicut ſi preſbyter vel ep̄s vl̓quicunqꝫ rector populi in medijs ꝑturbationibus abſtinet a peccato. ſicut non eſt argumentum tante induſtrie ſi gubernator abſꝫ periculo nauiget in mari tranquillo ac ſi nauigaret in mari tempeſtuoſo. ⁊ tamen adinduſtriam naute vt mare tempeſtuoſum deuitet. Sic ergo ex premiſſisverbis nil aliud oſtēdi poteſt niſi ꝙ